จริงๆแล้ว เมื่อก่อนเราก็เที่ยว ตามร้านเหล้าบ้างตามผับบ้าง ช่วงนั้นถือว่าเที่ยวหนักนะแต่เราไม่เคยดื่มหนักไปเพราะเป็นห่วงเพื่อนๆมากกว่ากลัวกลับบ้านไม่ได้  ตอนนั้นเราเรียนปี1เที่ยวตลอดจนมารู้ตัวอีกทีคือเกรดตกอย่างรับไม่ได้ ตอนนั้นเราก็โสดไปไหนไปกันพอมาคิดอีกที ทำไมเราแย่ขนาดนี้ว่ะ พ่อแม่ครอบครัวส่งเงินให้ทุกอาทิตย์เพื่อให้เราเรียนแต่เรากลับเที่ยวๆ หลังจากนั้นก็เริ่มไม่เที่ยว ตั้งใจเรียน พยายามดึงสติตัวเองกลับมา  จนเรื่องเรียนดีขึ้นอย่างมากและแล้วเราก็พยายามไม่เที่ยว มีไปกับเพื่อนบ้างแต้ดื่มน้ำเปล่าไม่ก็โค้ก ไม่รุ้สิอยู่เราก็คิดว่าเหล้ามันไม่ได้ช่วยให้เราได้อะไรดีๆกลับบา เบื่อเวลาเราเห็น คนในครอบครัวทะเลาะกันเพราะเหล้า ตอนเราเรียนจบเราก็ได้คบกับแฟนคนปัจจุบัน เค้ามีสังคมชอบเที่ยวกับเพื่อนเมื่อก่อนเราก็ไปกับเค้านะแต่ไม่ดื่มเราคิดว่าแล้วเราจะาทำไมว่ะ หลังๆมาเราไม่ไปค่ะแต่เค้าก็ชอบชวนเรา เราปฎิเสธทุกครั้งแบบอารมเอือมๆจะอะไรนักหนากับการเที่ยว เค้าบอกเราอคติอะไรนักหนากับร้านเหล้า จริงๆไม่อคตินะ แต่อยากให้มีความคิดเป็นผู้ใหญ่เก็บตังค์ บ้าง  ไปที่อื่นที่มันดีกว่าการไปกินเหล้าได้ไหม อย่ทงชวนเร่ไปทำบุญ งี้เราจะดีใจมาก คือทั้งหมดทั้งมวลที่พูดมาแค่อย่กรุ้ว่าผู้ชายอยากได้แม่ของลุกเป็นคนชอบเทียวชอบดื่มหรอว่ะ คนที่ไม่ชอบดื่มไม่ชอบเที่ยวมันดูเลวร้ายมากหรอ คือถามจริงถ้าวันนึงคุณเลือกแม่ของลูกคุณจะอยากได้ผุ้หญิงแบบไหนกัน เราเองก็คงจะอยากได้พ่อของลูกที่มีความรับผิดชอบมีหน้าที่การงานที่ดีไม่ใช่พ่อของลูกที่วันๆเที่ยว ไม่รู้จักโต