อิจฉาเพื่อนนี่ ผมคงเป็นเพื่อนที่ไม่ดีเอาสะเลยนะครับ ผมมีเพิ่อนคนนึง ที่มีความพยายามมากที่จะเป็น วิศวะให้ได้ผมเห็นมันพยายามผมเห็นมันทุ่มเท
แต่จากผมที่สับสนตัวเองไม่มีเป๋าหมายที่ชัดเจน ทำอะไรก็ยอมแพ้ไปซะหมด ในห้องเรียนเวลาสอบผมก็จะพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้คะแนนดี
แต่ผมรู้ตัวนะว่าลึกๆแล้วผมไม่อยากให้มันได้คะแนนนำผมเท่านั้นเองแต่เหมือนมันก็จะคะแนนสูงกว่าผมซะส่วนใหญ่ เวลามันได้อะไรดีๆหรือมันทำข้อสอบได้
ดี ผมก็ยินดีกับมันนะแต่มันก็รู้สึกแย่ทุกๆครั้ง จนรู้สึกว่าเราอยากให้มันพบเจอเรื่องร้ายๆซะอย่างงั้น ที่ผมมาตั้งกระทู้ในpantipนี่ก็เพราะผมไม่อยากเป็นแบบนั้น
แต่ผมก็หาทางออกไม่ได้เลย มันรู้สึกท้อแท้ ที่เราไม่ได้เก่งเท่าเขา นับวันเขาก็เติบโตละก้าวหน้าไปเรื่อยๆ แต่เรากลับอยู่ที่เดิม ผมเองก็ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กลายเป็นคนแบบนี่ไป เร็วๆนี่ที่ผ่านมาเรื่องของ ม.6 คือ คะแนน gat pat ครับผลคะแนนของมันออกมาได้ดีทีเดียว มันทำให้ผมรู้สึกแย่สุดๆไปเลยครับ
จะกลายเป็น ออย HORMONES แล้ว
ขอคำแนะนำทีครับ หรือถ้าจะด่าก็ด่าเลยครับให้ผมได้สติสักที !
เคยอิจฉาเพื่อนไหมครับ?
แต่จากผมที่สับสนตัวเองไม่มีเป๋าหมายที่ชัดเจน ทำอะไรก็ยอมแพ้ไปซะหมด ในห้องเรียนเวลาสอบผมก็จะพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้คะแนนดี
แต่ผมรู้ตัวนะว่าลึกๆแล้วผมไม่อยากให้มันได้คะแนนนำผมเท่านั้นเองแต่เหมือนมันก็จะคะแนนสูงกว่าผมซะส่วนใหญ่ เวลามันได้อะไรดีๆหรือมันทำข้อสอบได้
ดี ผมก็ยินดีกับมันนะแต่มันก็รู้สึกแย่ทุกๆครั้ง จนรู้สึกว่าเราอยากให้มันพบเจอเรื่องร้ายๆซะอย่างงั้น ที่ผมมาตั้งกระทู้ในpantipนี่ก็เพราะผมไม่อยากเป็นแบบนั้น
แต่ผมก็หาทางออกไม่ได้เลย มันรู้สึกท้อแท้ ที่เราไม่ได้เก่งเท่าเขา นับวันเขาก็เติบโตละก้าวหน้าไปเรื่อยๆ แต่เรากลับอยู่ที่เดิม ผมเองก็ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กลายเป็นคนแบบนี่ไป เร็วๆนี่ที่ผ่านมาเรื่องของ ม.6 คือ คะแนน gat pat ครับผลคะแนนของมันออกมาได้ดีทีเดียว มันทำให้ผมรู้สึกแย่สุดๆไปเลยครับ
จะกลายเป็น ออย HORMONES แล้ว
ขอคำแนะนำทีครับ หรือถ้าจะด่าก็ด่าเลยครับให้ผมได้สติสักที !