ต้องขอบอกก่อนว่า จขกท เติบโตมาจากต่างจังหวัด กับ ปู่ย่า (พ่อแม่อยู่กทม) เป็นชีวิตชาวบ้านๆ มีความสุขมากกกกกก เมื่อปู่กับย่าเสียตอน จขกท อายุ18ปี จึงต้องย้ายมาอยู่กับพ่อแม่ที่กทม ปัญหาที่ตามมาคือการใช้ชีวิต นิสัยที่แตกต่างจากพ่อแม่
1 พ่อแม่เป็นคนเจ้าระเบียบ มีกฏเกณฑ์ อาหารการกิน การดูทีวี หลายคนสงสัย ขนาดดูทีวียังเข้ากันไม่ได้555 คือพ่อแม่เค้าจะดูแต่ข่าว สารคดี สาระๆๆๆ แต่เรานั้นชอบดูรายการบันเทิง ตลก ละคร เพลินๆ ต่างจากบ้านนอกที่ จขกท ใช้ชีวิตอยู่
2 จขกท ไม่มีเพื่อนเลย + พ่อแม่แทบไม่ค่อยพาไปเที่ยวไหน (สาเหตุอยู่ย่อหน้าสุดท้าย)
3 จะพูดหรือระบายอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่กล้าพูด ไม่สนิท เก็บกด
สรุปประเด็นหลักๆมาได้ 3 ข้อใหญ่ รู้สึกเราเข้ากับพ่อแม่ไม่ได้เลย รู้สึกเหงา เหมือนตัวคนเดียว
3 ข้อก็จะแย่ละ 55555+
ปัญหาที่พีคสุด คือ อยู่กับพ่อแม่มาได้ 2 ปี พ่อก็เริ่มเปลี่ยนไป คือ พูดน้อยลง ใส่ใจครอบครัวนี่แทบจะเป็น 0 เงินทุกอย่างที่ใช้จ่ายในบ้าน เงินแม่หมด ค่าน้ำ ไฟ โทรศัพท์ ค่าอาหาร จิปาฐะยาสีฟันยาสระผม ไปๆมาๆก็มาจับได้ ว่าพ่อมีเมียน้อย วันหยุดแทนที่จะพาครอบครัวไปเที่ยว กลับกลายเป็นว่าเก็บตัวอยู่ในห้องนอน เพื่อโทรหาเมียน้อย วันละ 2-4ชั่วโมง และแม่เราเป็นคนที่เก็บความรู้สึก ไม่ชวนทะเลาะ พ่ออยากทำไรก็ปล่อยเค้า แม่บอกรอแค่เวรกรรมตามทัน แม่เราเป็นคนดีมาก ตื่นตี3-4 เพื่อมาเตรียมอาหารเช้า ผลไม้ และอาหารกลางวันใส่กล่องให้พ่อไปกินที่ทำงาน เตรียมถุงเท้ารองเท้า ซักผ้ารีดผ้าไห้พ่อ กลับจากทำงานก็มีกับข้าวเตรียมพร้อม วางกระเป๋าเสร็จก็กินได้เลย ยิ่งกว่าคนใช้ในบ้านเศรษฐี บริการทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวคืออาบน้ำให้ และถูกตอบแทนด้วยการนอกใจ จขกท รู้สึกแปลกใจว่า ทำไมพ่อสุดยอดจัง ยิ่งกว่าละครก็ชีวิตจริงเนี่ยละ จะเลิกกับแม่ เพื่อไปอยู่กับเมียน้อยก็ไม่กล้า เพราะไม่มีใครอีกแล้ว ที่จะมาทำให้เยี่ยงคนรับใช้แบบนี้ เงินก็ไม่ต้องออก
ทุกวันนี้เครียดมาก บ้านที่เหลือแค่พ่อกับแม่ที่ไม่คุยกัน เพราะพ่อมีเมียน้อย
คิดถึงอดีตที่อยู่กับปู่ย่ามาก แต่ก็เวลาแห่งความสุขเหล่านั้น ไม่มีวันกลับแล้ว
ก็อยากฝากคนที่กำลังจะเป็นหัวหน้าครอบครับนะ ว่าครอบครัวคุณต้องมาก่อน คุณต้องนำพาครอบครัวให้มีความสุขที่สุด ทำดี ซื่อสัตย์ต่อครอบครัว แล้วคุณก็จะเจริญเอง ไม่ว่าจะยากดีมีจน เรามีความสุขได้ ถ้าคนในครอบครัวรักกัน ..... จบ
อยู่กับพ่อแม่แล้วเป็นทุกข์มาก!!!!!!!ความเจ้าชู้ คนรับใช้ และความเงียบในบ้าน
1 พ่อแม่เป็นคนเจ้าระเบียบ มีกฏเกณฑ์ อาหารการกิน การดูทีวี หลายคนสงสัย ขนาดดูทีวียังเข้ากันไม่ได้555 คือพ่อแม่เค้าจะดูแต่ข่าว สารคดี สาระๆๆๆ แต่เรานั้นชอบดูรายการบันเทิง ตลก ละคร เพลินๆ ต่างจากบ้านนอกที่ จขกท ใช้ชีวิตอยู่
2 จขกท ไม่มีเพื่อนเลย + พ่อแม่แทบไม่ค่อยพาไปเที่ยวไหน (สาเหตุอยู่ย่อหน้าสุดท้าย)
3 จะพูดหรือระบายอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่กล้าพูด ไม่สนิท เก็บกด
สรุปประเด็นหลักๆมาได้ 3 ข้อใหญ่ รู้สึกเราเข้ากับพ่อแม่ไม่ได้เลย รู้สึกเหงา เหมือนตัวคนเดียว
3 ข้อก็จะแย่ละ 55555+
ปัญหาที่พีคสุด คือ อยู่กับพ่อแม่มาได้ 2 ปี พ่อก็เริ่มเปลี่ยนไป คือ พูดน้อยลง ใส่ใจครอบครัวนี่แทบจะเป็น 0 เงินทุกอย่างที่ใช้จ่ายในบ้าน เงินแม่หมด ค่าน้ำ ไฟ โทรศัพท์ ค่าอาหาร จิปาฐะยาสีฟันยาสระผม ไปๆมาๆก็มาจับได้ ว่าพ่อมีเมียน้อย วันหยุดแทนที่จะพาครอบครัวไปเที่ยว กลับกลายเป็นว่าเก็บตัวอยู่ในห้องนอน เพื่อโทรหาเมียน้อย วันละ 2-4ชั่วโมง และแม่เราเป็นคนที่เก็บความรู้สึก ไม่ชวนทะเลาะ พ่ออยากทำไรก็ปล่อยเค้า แม่บอกรอแค่เวรกรรมตามทัน แม่เราเป็นคนดีมาก ตื่นตี3-4 เพื่อมาเตรียมอาหารเช้า ผลไม้ และอาหารกลางวันใส่กล่องให้พ่อไปกินที่ทำงาน เตรียมถุงเท้ารองเท้า ซักผ้ารีดผ้าไห้พ่อ กลับจากทำงานก็มีกับข้าวเตรียมพร้อม วางกระเป๋าเสร็จก็กินได้เลย ยิ่งกว่าคนใช้ในบ้านเศรษฐี บริการทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวคืออาบน้ำให้ และถูกตอบแทนด้วยการนอกใจ จขกท รู้สึกแปลกใจว่า ทำไมพ่อสุดยอดจัง ยิ่งกว่าละครก็ชีวิตจริงเนี่ยละ จะเลิกกับแม่ เพื่อไปอยู่กับเมียน้อยก็ไม่กล้า เพราะไม่มีใครอีกแล้ว ที่จะมาทำให้เยี่ยงคนรับใช้แบบนี้ เงินก็ไม่ต้องออก
ทุกวันนี้เครียดมาก บ้านที่เหลือแค่พ่อกับแม่ที่ไม่คุยกัน เพราะพ่อมีเมียน้อย
คิดถึงอดีตที่อยู่กับปู่ย่ามาก แต่ก็เวลาแห่งความสุขเหล่านั้น ไม่มีวันกลับแล้ว
ก็อยากฝากคนที่กำลังจะเป็นหัวหน้าครอบครับนะ ว่าครอบครัวคุณต้องมาก่อน คุณต้องนำพาครอบครัวให้มีความสุขที่สุด ทำดี ซื่อสัตย์ต่อครอบครัว แล้วคุณก็จะเจริญเอง ไม่ว่าจะยากดีมีจน เรามีความสุขได้ ถ้าคนในครอบครัวรักกัน ..... จบ