ทุกวันนี้  
เรามีคนที่นั่งเรียนด้วย แต่ไม่มีคนที่อยู่ข้างๆเวลามีปัญหา
เรามีคนไปทานข้าวด้วย แต่เมื่อเราไม่ว่าง ติดงาน ก็ต้องทานข้าวคนเดียว
เรา มีคนทำงานกลุ่มด้วย แต่เมื่อถึงเวลาฉุกเฉิน งานมีปัญหา กลับมองไม่เห็นใครซักคน
เรามีเพื่อนเมทที่นอนห้องเดียวกัน ทำงานกลุ่มเดียวกัน เขาเข้านอนแล้ว แต่เรายังทำงานอยู่
เรามีคนแสดงความสงสารเวลาทำงาน แต่ไม่มีคนลงมือช่วยเลย
คิดถึงเพื่อนสมัยมัธยมจัง
เพื่อนที่เราเรียกได้เต็มปากว่าเพื่อน
เพื่อนที่คอยอยู่ข้างเราไม่ว่ายามสุข หรือยามทุกข์
คิดถึงนะ คิดถึงจริงๆ
รีบเข้านอนเถอะ อย่ามัวเวิ่นเว้ออยู่เลย
พรุ่งนี้ต้องส่งงานเจ็ดโมงเช้านะ
ราตรีสวัสดิ์