กระทู้ก่อนนอน (๖๔)

เป็นที่รู้ๆ กันว่า สมัยก่อนโน้น ภาคอีสานโดยเฉพาะตอนกลางภาค ซึ่งมีทุ่งกุลาร้องไห้ที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล กินแดนมาถึงทุ่งสัมฤทธิ์ อ.พิมาย จ.นครราชสีมา นั้น มีความแห้งแล้งกันดารขนาดไหน

ว่ากันว่า ใครที่เดินผ่านทุ่งกุลาร้องไห้ จะมีแต่ความเงียบสงบจนกระทั่งได้ยินเสียงทรายไหล แถมยังกันดารน้ำ มีลำน้ำเพียงไม่กี่แห่ง หากจะมีก็เป็นบ่อน้ำเค็ม เช่น บ่อพันขัน อยู่ที่ อ.หนองฮี จ.ร้อยเอ็ด เป็นต้น

ผมยังทึ่งในความสามารถของนักวิชาการชาวออสเครเลียที่เข้ามาแก้ไขปัญหาทุ่งกุลาร้องไห้ จนกลายเป็นแหล่งผลิตข้าวหอมมะลิแหล่งที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย แถมยังมีโครงข่ายถนนชั้นดีที่รถโดยสารจาก จ.ยโสธร และ จังหวัดใกล้เคียง เดินทางมายังกรุงเทพมหานครอีกด้วย

ว่ากันถึงเรื่องแหล่งน้ำของชาวอีสานดีกว่า....



ตรงไหนที่มีตาน้ำ ชาวบ้านจะร่วมแรงกันขุดเพื่อสร้างบ่อน้ำสาธารณะ ซึ่งเวลาเย็น บรรดาสาวๆ จะมาตักน้ำใส่ครุหาบไปใส่โอ่งที่บ้านจนกว่าจะเต็ม ถึงตอนนั้นก็มืดค่ำแล้วกว่าจะได้อาบน้ำแยกย้ายกันกลับบ้าน นั่นแหละ ภารกิจประจำวันถึงจะสิ้นสุด

อีกนัยหนึ่ง บ่อน้ำเหล่านี้ก็เหมือนสโมสรประจำหมู่บ้านอีกด้วย

สมัยนี้ หลังจากมีระบบประปาหมู่บ้าน สโมสรแบบนี้คงจะสลายไปแล้วกระมัง