สวัสดีครับ ผมชื่อปาล์ม อายุ 22 วันนี้จะมาแชร์ประสบการณ์สะพายเป้กับซูเมอร์เอ็ก กับภารกิจเคาท์ดาวน์ที่สังขละบุรี(แบบไม่ได้ตั้งใจ)
ทะแดมมม!! ช่วงเวลาตีสามของวันที่ 30 ธันวาคม 2558 ผมเริ่มออกเดินทางจากเทเวศร์(บ้านผม) สาเหตุคือมันน่าเบื่อเกินไป ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมไหมคือติสแตก!! พอปีไหม่ปุ๊บ ดันไปนึกเรื่องเก่าๆ กับสิ่งที่เคยมี เคยดูพลุ เคยเล่นไฟเย็นด้วยกันไรงี้! โหะ! ผมนั่งจ้องคอมที่บ้านด้วยความเบื่อและเริ่มหาอะไรที่มันแบบพักผ่อนหัวใจ ก็เริ่มหาใน Google อะไรที่มันไกล้กรุงเทพ ไปเจอ "ทางรถไฟสายมรณะ" ที่วิ่งผ่านกาญจนบุรีอ่ะ เออเนี่ยแหละ!! หันไปดูเวลามันเพิ่งจะตีสามเองบ๊ะ! ไปเองแม้งเลย!! หันไปมองไอ่เมอร์ลูกพ่อ... เหมือนไอ่เมอร์มันจะบอกว่า "ไม่ม้างงงง" กระพิบตาปิ๊งๆ สองที ทันไดนั้นผมก็สตาร์ทมันออกไปเลย ด้วยชุดที่ซักแล้ว 1 ตัว(ที่ผมใส่ไป) และไม่ได้ซักอีก 2 ตัว กะจะเอาเต๊นไปด้วย เต๊นก็ดันไปอยู่กับเพื่อนผม บ้านมันอยู่พระราม4 แต่ผมขี้เกียจไปเพราะมันไกลแต่ผมไปกาญมาแม้งไกลกว่าเยอะเลย(จุดหมายมันต่างกันอะนะเพื่อน)
นี่ครับออกจากบ้านน้ำมันเกลี้ยงถังเหงื่อแตกพลั่ก ผมรู้แค่ว่าต้องวิ่งผ่านนครปฐมผมเลยใช้เส้นบรมราชชนนี นอกนั้นไปตายเอาดาบหน้าเวลาเหลือเฟือ ไปคนเดียว จอดถามทางเอาก็ได้ อ่านป้ายก็อ่านออกเพราะผมเรียนภาษาไทยกับครูชนุชมา ผมวิ่งเส้นบรมยาววววววว จนเจอป้ายแรกครับ "องค์พระปฐมเจย์ดี" ผมว่ามันก็ยังชิวๆ เลยแวะสักหน่อย
นี่น่าจะเวลาประมาณตีสี่กว่าๆ หลังจากพักผ่อนกายา สมองผมเริ่มฝ่อ... กุจะกลับดีมั้ยว้าา จริงๆครับผมเริ่มลังเลเพราะมันง่วง ตอนกลางคืนมันก็ไม่มีอะไรให้ดูมีแต่รถวิ่งไปวิ่งมา ผมสตาร์ทรถขอไปต่อเพราะผมสตรองมาก แต่ว่าไปวนอยู่องค์พระปฐม 2 รอบ เพราะทางมันเป็นวันเวย์ พอวันเวย์ไปป๊าบบ ดันจำทางที่เข้ามาไม่ได้ รอบองค์พระปฐมมันใหญ่ครับ วนไป!! มองนู้นมองนี้มันก็ลืม! ก็เลยจอดรถสร้างแผนที่ด้วยมือ กุออกมาจากตรงนั้น...ปั๊บ! เลี้ยวขวา...ปุ๊บ! อันนี้ด้านหน้า... เออทางเนี่ยแหละ!! ออกมาเข้าเส้นทางหลักได้ผมก็เริ่มแหกปากครับ ร้องเพลง เพราะเงียบมากมันทำให้ง่วง ต้องสตรองตลอดเวลา และแล้ววว ป้ายกาญจนบุรีก็มาถึง สักเวลา 05.30 น่าจะใช่ ถึงจะเจอป้ายกาญแต่ว่าต้องขับเข้าตัวเมืองอีก 40 กิโล เลยแวะปั้มพักรถ พักตูด ดื่มน้ำปัสสาวะ
แล้วก็อย่างเดิมผมขับรถไปเรื่อยๆ เริ่มเข้าตัวเมืองกาญเพราะสังเกตุว่าบ้านช่องมันเริ่มหนาแน่น แต่แดดอ่อนๆก็เริ่มส่องหน้าแล้ว ที่พักนี่หาไม่ยากครับ ขอแค่รู้ว่า บขส. มันอยู่ที่ไหนก็จะได้ที่พัก
ตอนนี้ก็น่าจะเกือบเจ็ดโมงแล้วแหละครับ ได้ที่พักคืนแรกที่ตัวเมืองกาญราคา 500 บาท หลับเป็นตาย แล้ว 1 วันสำหรับผมก็ผ่านไป
ตอนนี้ผมก็ว่าจะขอตัวไปนอนด้วยเหมือนกัน ง่วงมากเดียวมาต่อ
สะพายเป้กับภารกิจเคาท์ดาวน์ที่สังขละบุรี
ทะแดมมม!! ช่วงเวลาตีสามของวันที่ 30 ธันวาคม 2558 ผมเริ่มออกเดินทางจากเทเวศร์(บ้านผม) สาเหตุคือมันน่าเบื่อเกินไป ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมไหมคือติสแตก!! พอปีไหม่ปุ๊บ ดันไปนึกเรื่องเก่าๆ กับสิ่งที่เคยมี เคยดูพลุ เคยเล่นไฟเย็นด้วยกันไรงี้! โหะ! ผมนั่งจ้องคอมที่บ้านด้วยความเบื่อและเริ่มหาอะไรที่มันแบบพักผ่อนหัวใจ ก็เริ่มหาใน Google อะไรที่มันไกล้กรุงเทพ ไปเจอ "ทางรถไฟสายมรณะ" ที่วิ่งผ่านกาญจนบุรีอ่ะ เออเนี่ยแหละ!! หันไปดูเวลามันเพิ่งจะตีสามเองบ๊ะ! ไปเองแม้งเลย!! หันไปมองไอ่เมอร์ลูกพ่อ... เหมือนไอ่เมอร์มันจะบอกว่า "ไม่ม้างงงง" กระพิบตาปิ๊งๆ สองที ทันไดนั้นผมก็สตาร์ทมันออกไปเลย ด้วยชุดที่ซักแล้ว 1 ตัว(ที่ผมใส่ไป) และไม่ได้ซักอีก 2 ตัว กะจะเอาเต๊นไปด้วย เต๊นก็ดันไปอยู่กับเพื่อนผม บ้านมันอยู่พระราม4 แต่ผมขี้เกียจไปเพราะมันไกลแต่ผมไปกาญมาแม้งไกลกว่าเยอะเลย(จุดหมายมันต่างกันอะนะเพื่อน)
นี่ครับออกจากบ้านน้ำมันเกลี้ยงถังเหงื่อแตกพลั่ก ผมรู้แค่ว่าต้องวิ่งผ่านนครปฐมผมเลยใช้เส้นบรมราชชนนี นอกนั้นไปตายเอาดาบหน้าเวลาเหลือเฟือ ไปคนเดียว จอดถามทางเอาก็ได้ อ่านป้ายก็อ่านออกเพราะผมเรียนภาษาไทยกับครูชนุชมา ผมวิ่งเส้นบรมยาววววววว จนเจอป้ายแรกครับ "องค์พระปฐมเจย์ดี" ผมว่ามันก็ยังชิวๆ เลยแวะสักหน่อย
นี่น่าจะเวลาประมาณตีสี่กว่าๆ หลังจากพักผ่อนกายา สมองผมเริ่มฝ่อ... กุจะกลับดีมั้ยว้าา จริงๆครับผมเริ่มลังเลเพราะมันง่วง ตอนกลางคืนมันก็ไม่มีอะไรให้ดูมีแต่รถวิ่งไปวิ่งมา ผมสตาร์ทรถขอไปต่อเพราะผมสตรองมาก แต่ว่าไปวนอยู่องค์พระปฐม 2 รอบ เพราะทางมันเป็นวันเวย์ พอวันเวย์ไปป๊าบบ ดันจำทางที่เข้ามาไม่ได้ รอบองค์พระปฐมมันใหญ่ครับ วนไป!! มองนู้นมองนี้มันก็ลืม! ก็เลยจอดรถสร้างแผนที่ด้วยมือ กุออกมาจากตรงนั้น...ปั๊บ! เลี้ยวขวา...ปุ๊บ! อันนี้ด้านหน้า... เออทางเนี่ยแหละ!! ออกมาเข้าเส้นทางหลักได้ผมก็เริ่มแหกปากครับ ร้องเพลง เพราะเงียบมากมันทำให้ง่วง ต้องสตรองตลอดเวลา และแล้ววว ป้ายกาญจนบุรีก็มาถึง สักเวลา 05.30 น่าจะใช่ ถึงจะเจอป้ายกาญแต่ว่าต้องขับเข้าตัวเมืองอีก 40 กิโล เลยแวะปั้มพักรถ พักตูด ดื่มน้ำปัสสาวะ
แล้วก็อย่างเดิมผมขับรถไปเรื่อยๆ เริ่มเข้าตัวเมืองกาญเพราะสังเกตุว่าบ้านช่องมันเริ่มหนาแน่น แต่แดดอ่อนๆก็เริ่มส่องหน้าแล้ว ที่พักนี่หาไม่ยากครับ ขอแค่รู้ว่า บขส. มันอยู่ที่ไหนก็จะได้ที่พัก
ตอนนี้ก็น่าจะเกือบเจ็ดโมงแล้วแหละครับ ได้ที่พักคืนแรกที่ตัวเมืองกาญราคา 500 บาท หลับเป็นตาย แล้ว 1 วันสำหรับผมก็ผ่านไป
ตอนนี้ผมก็ว่าจะขอตัวไปนอนด้วยเหมือนกัน ง่วงมากเดียวมาต่อ