ปรัชญาการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน คือ เปลี่ยนแปลงมันให้น้อยที่สุด
ไม่จำเป็นต้องมีร้านสะดวกซื้อ ไม่จำเป็นต้องมีร้านกาแฟ
เพราะนั่นคือการเอาลักษณะของการใช้ชีวิตของคนในเมือง เข้าไปอยู่ในพื้นที่ต่างๆ
ซึ่งมันทำให้ขาดเสน่ห์ของท้องถิ่นไป อะไรที่มันเหมือนๆกันไปหมด มันจะเหลือเอกลักษณ์อะไร
บางทีรสนิยมก็แปลกๆ เอาความเป็นอิตาเลี่ยน ยุโรป เข้าไปครอบ
ไม่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหน ต้องมีฟาร์มแกะ เหมือนๆกันหมด
(อีกหน่อยคงเห็นเด็กชาวเขา เปลี่ยนจากเลี้ยงหมูป่า มาเลี้ยงแกะแทน)
บางสถานที่อยู่บนเขาบนดอย บรรยากาศหนาวๆ แต่ทำรีสอร์ทสไตล์แอฟริกา ทุ่งสะวันนา มีกิจกรรมฝึกยิงธนูแบบชนเผ่าอินเดียแดง
บางที่จุดขาย คือ แพ กลางหุบเขา วิวสวยๆ น้ำใสๆ ก็ดันไปเอาเครื่องเล่นน้ำแปลกๆ สีฉูดฉาดมาใส่
เทรนใหม่สุดเลยที่กำลังฮิตตอนนี้ ธีมแบบชนเผ่าอะไรสักอย่าง แล้วก็ไปล้อมวงกันเอามาร์ชเมลโล่เสียบไม้กินกัน ตกลงคืออะไร เผ่าไหน เอกลักษณ์คืออะไร
มันน่าตลกนะ เมืองไทยก็ควรเป็นเมืองไทยซิ
เราไปที่ไหน เราก็อยากไปดูเอกลักษณ์ของที่นั่น เราไม่ได้อยากไปดูเอกลักษณ์ของสิ่งอื่นที่มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น
เรายอมให้เขาเอาเอกลักษณ์ของที่อื่นมาใส่ในชุมชนของตัวเอง เพื่อหวังกไรจากการท่องเที่ยวในเชิงระยะสั้น แต่ไม่ยั่งยืน
แต่ก็เข้าใจในแง่ธุรกิจ ที่ต้องตอบสนอง แต่มันก็น่าเสียดายความเป็นอัตลักษณ์
บางทีเราไม่รู้ว่าเรามีของดีอยู่ที่ตัว แต่เราพยายามเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเหมือนกับคนอื่น ที่เรารู้สึกว่าเขาขายได้
ทั้งที่สิ่งที่ขายได้และยั่งยืนที่สุด คือ เอกลักษณ์ของเราเอง
คำถามแบบปลายเปิดนะ คิดว่าอนาคตสถานที่ท่องเที่ยวของไทยจะเป็นยังไง? ต่อไปจะเหลืออะไรที่เป็นเอกลักษณ์
สถานที่ท่องเที่ยวในไทย แต่ทำไมต้องเอาบรรยากาศของประเทศอื่นมาใส่
ไม่จำเป็นต้องมีร้านสะดวกซื้อ ไม่จำเป็นต้องมีร้านกาแฟ
เพราะนั่นคือการเอาลักษณะของการใช้ชีวิตของคนในเมือง เข้าไปอยู่ในพื้นที่ต่างๆ
ซึ่งมันทำให้ขาดเสน่ห์ของท้องถิ่นไป อะไรที่มันเหมือนๆกันไปหมด มันจะเหลือเอกลักษณ์อะไร
บางทีรสนิยมก็แปลกๆ เอาความเป็นอิตาเลี่ยน ยุโรป เข้าไปครอบ
ไม่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหน ต้องมีฟาร์มแกะ เหมือนๆกันหมด
(อีกหน่อยคงเห็นเด็กชาวเขา เปลี่ยนจากเลี้ยงหมูป่า มาเลี้ยงแกะแทน)
บางสถานที่อยู่บนเขาบนดอย บรรยากาศหนาวๆ แต่ทำรีสอร์ทสไตล์แอฟริกา ทุ่งสะวันนา มีกิจกรรมฝึกยิงธนูแบบชนเผ่าอินเดียแดง
บางที่จุดขาย คือ แพ กลางหุบเขา วิวสวยๆ น้ำใสๆ ก็ดันไปเอาเครื่องเล่นน้ำแปลกๆ สีฉูดฉาดมาใส่
เทรนใหม่สุดเลยที่กำลังฮิตตอนนี้ ธีมแบบชนเผ่าอะไรสักอย่าง แล้วก็ไปล้อมวงกันเอามาร์ชเมลโล่เสียบไม้กินกัน ตกลงคืออะไร เผ่าไหน เอกลักษณ์คืออะไร
มันน่าตลกนะ เมืองไทยก็ควรเป็นเมืองไทยซิ
เราไปที่ไหน เราก็อยากไปดูเอกลักษณ์ของที่นั่น เราไม่ได้อยากไปดูเอกลักษณ์ของสิ่งอื่นที่มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น
เรายอมให้เขาเอาเอกลักษณ์ของที่อื่นมาใส่ในชุมชนของตัวเอง เพื่อหวังกไรจากการท่องเที่ยวในเชิงระยะสั้น แต่ไม่ยั่งยืน
แต่ก็เข้าใจในแง่ธุรกิจ ที่ต้องตอบสนอง แต่มันก็น่าเสียดายความเป็นอัตลักษณ์
บางทีเราไม่รู้ว่าเรามีของดีอยู่ที่ตัว แต่เราพยายามเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเหมือนกับคนอื่น ที่เรารู้สึกว่าเขาขายได้
ทั้งที่สิ่งที่ขายได้และยั่งยืนที่สุด คือ เอกลักษณ์ของเราเอง
คำถามแบบปลายเปิดนะ คิดว่าอนาคตสถานที่ท่องเที่ยวของไทยจะเป็นยังไง? ต่อไปจะเหลืออะไรที่เป็นเอกลักษณ์