อยากแชร์ความคิดของหลายๆ คนนะครับ ว่าผมทำถูกไหม     เมื่อแฟนคบกันมาได้สักพักใหญ่ๆ ไปเที่ยว ไปไหนมาไหนด้วยกัน แทบจะตัวติดกันด้วยซ้ำ แรกๆ เขาบอกรักผมคุยกันทุกวัน คอลกันทุกวันเวลาไปทำงานไกลๆ ก็คุยกันไม่เคยขาดการติดต่อกัน 24 ชม. ทะเลาะกันเราก็เคลียร์กันไม่เคยข้ามคืน ตอนที่คบกันกับเขาผมมีความสุขมากตั้งแต่คบจนถึงวันที่เขาพูดคำว่า "เราเลิกกันเถอะ" แต่พอห่างกันไปประมาณ 1 ปี (ผมโทรคุย คอล ไลน์หาเขาตลอด) แต่เขาไม่ค่อยมีเวลาคุย ไม่ว่าง งานยุ่ง พอถามก็ทะเลาะกัน ผมยอมรับผิด ว่าผมเป็นคนใจร้อน แต่ที่ใจร้อนเพราะ รักเขามากไปแล้ว(ยอมรับนะครับว่าแรกๆ ก็แค่รู้สึกดี แต่พอได้คุยกันก็มั่นใจ และเริ่มรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ ) แต่ผมก็ง้อ คุยด้วยเหตุผลต่างๆ ก็กลับมาคุยได้เหมือนเดิมประมาณอาทิตย์นึง สุดท้ายผมถามเค้าว่าเพราะอะไรถึงเป้นแบบนี้ไปได้ เขาให้เหตุผลผมว่า คบกะผมเหมือนหลบๆ ซ่อนๆ (ในเมื่อเพื่อนพี่น้องที่ทำงาน น้องและแม่เขารู้เรื่องผมหมด) ตอนนี้เขามีพี่มีเพื่อนคอยช่วยเหลือในช่วงที่ผมไม่อยู่ อยู่คนเดียวก็สบายดี สนุกไปไหนมาไหนได้สบาย (อยู่กับผมๆก็ไม่ได้ห้ามไปไหนนะ)  เขาขอให้เราเป็นเพื่อนคอยปรึกษา ช่วยเหลือกันได้ไหม ต่อมาสุดท้ายเขาขอให้เราเลิกกัน คำนี้มาผมก็สตั้นไปเลย ผมก็ไม่ถามไม่ทักอะไรอีกเลย ครับ แค่นี้แหละครับ พอคร่าวๆๆ สงสัยอะไรถามได้ครับ #ผมทำถูกไหม? คิดถึงเขา รักเขาอยู่เลย $I##@$%#$