พระอรหันต์เมื่อนิพพานแล้วระหว่างสรีระไม่เน่าเปื่อย กับ กระดูกกลายเป็นพระธาตุ แบบไหนทำประโยชน์ให้ศาสนาพุทธมากกว่ากันครับ

หลังจากพระรูปหนึ่งสำเร็จมรรคผลเป็นพระอรหันต์ได้ เมื่อสิ้นอายุไขของท่านเพื่อเข้าสู่นิพพานแล้ว

การปล่อยสรีสระไม่ให้เน่าเปื่อย ต้องปลงผม ต้องตัดเล็บ ทุกๆเดือน
กับ
การเผาสรีระให้หมดแล้วกระดูกที่เหลือ จะกลายเป็นพระธาตุที่สวยงาม

คุณคิดว่าแบบไหนสร้างประโยชน์ให้เกิดแก่ศาสนาพุทธมากกว่ากันครับ



กรุณาอ่านสักนิด จขกท. ไม่ได้มีจุดประสงค์จะทำให้เกิดการแบ่งฝ่ายการเครพบูชา จนทำให้เกิดความขัดแย้งของพุทธศาสนิกชนนะครับ
ผมแค่ต้องการสำรวจความคิดเห็นว่า สำหรับสมาชิกห้องศาสนาของเว็บพันทิปแห่งนี้ ระหว่าง สรีระไม่เน่า กับ กระดูกกลายเป็นพระธาตุ
แบบไหนสร้างประโยชน์ให้พุทธศาสนามากกว่ากัน

ขอความกรุณาใช้ถ้อยคำที่สุภาพด้วยนะครับ ขอขอบพระคุณทุกความคิดเห็นครับ

สาธุ