เรื่องอึดอัดใจ หลังจากกระทู้ ความรักหายไปชั่วพริบตา

หลังจากปีใหม่ ที่เราไปเที่ยวด้วยกันที่พัทยา เราไปเคาดาวน์กัน ความรู้สึกที่น้อฃมีให้ต่อผมมันชัดเจนขึ้นว่าเค้าไม่รักเราแล้ว วันปีใหม่นั้นเป็นวันที่ผมไม่มีความสุขที่สุดในชีวิต เราไปฉลองงานปีใหม่กันรอนับถอยหลัง เธอเหมือนปล่อยให้ผมยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางคนนับร้อย เธอก้มหน้าก้มตาแชท ผมก็เริ่มหมดอารม หลังจากผ่านเวลา 0:00 ผมไม่มีอารมเที่ยว ผมจึงพาเธอกลับบ้าน แล้วแยกกันถึฃบ้าน ผมได้ทักไลน์ไปหาเค้าตามประสาแฟน ผมพูดว่า ถึงแล้วนะ แต่ไม่มีการตอบจน 3:40 น้องเค้าพึ่งจะตอบว่า โอเคร แค่คำเดียวทั้งๆที่ผมส่งสติ๊กเกอร์รัวๆตั้งแต่ตี1 ตอนที่เค้าตอบคือผมนอนเเล้ว พอรุ่งเช้า ผมได้รู้ความจริงว่า เธอได้โทรคุยกับคนอื่นตอนถึงบ้านทันที เรื่องนี้ผมยังพอรับไหวเพราะผมรักเค้ามากไม่อยากเสียเค้าไป ผมเลยบอกว่าอย่าทำแบบนี้ น้องเค้าก็เงียบ แล้วผ่านวันที่1ไป พอวันที่สอง ครอบครัวผมชวนผมกับเธอไปเที่ยวเชียงใหม่ เธอปฏิเสธทั้งๆที่ทุกปีเราไปด้วยกัน เเละตลอดทั้งปีเราไปมาหลายจังหวัดมาก เธอได้มาบอกผมว่าจะไปเกาะล้านกับเพื่อนนะ วันที่2 ผมไม่อยากให้ไปเพราะน้องเค้าไม่ค่อยน่าไว้ใจ ผมขอไปด้วยเค้าก็ไม่ให้เค้าบอกว่ามีแต่เพื่อน ผญ อย่าไปเลยสุดท้ายผมก็ให้เธอไป ก่อนจะไปผมได้บอกเธอว่า ถ้าโทรไปต้องรับนะ ไลน์ก้ต้องตอบ เวลาเธออยู่กับเพื่อนเธอชอบลืมผม ผ่านไปครึ่งวันผมทักเธอไปเอไม่ตอบ โทรไปไม่รับ มาตอบอีกทีตอนเธอกำลังกลับ ผมโทรไปก็ตัดสาย เธอบอกว่าคนเยอะคุยไม่ได้ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเธอยู่กับเพื่อนเธอคุยกับผมได้ทั้งคืน เห้อ ผมก็เลยจุกเลย เพราะในหัวผมคิดแต่ว่ามันไม่ได้ไปกับเพื่อนแน่ ผมน้ำตาไหลอัติโนมัติ กลางห้างตึกคอมชลบุรีเลย เธอถึงบ้านเธอทักมาบอกว่ากลับแล้ว ผมไม่ตอบ ผมบอกเผะอว่าผมไม่ไหวแล้ว เธอบอกว่าเป็นอะไรเค้าไปกับเพื่อน เเต่ผมถามชื่อเธอกับมาโมโหใส่เธอบอกว่าอะไรนักว่ะ แล้วก็ตัดสายผมไป ผมเลยชัดเจนว่าไม่ใช่เพื่อนชัวๆ ผมเลยลองห่างๆกับเธอ ขณะที่ผมออกห่างเธอกับไม่ใยดีเลยเธอไม่ถามไม่โทรอะไรทั้งนั้น ผ่านไปสองวัน ผมจึงตัดสินใจโทรไปหาเธออีกครั้ง เพื่อที่จะบอกเลิกแต่น้องเค้าพูดมาว่าไปให้อาหารลิงกันมั้ยที่เขาสามมุข ผมดันแพ้ใจตัวเองยอมตกลงพาเธอไป ระหว่างทางไม่ได้คุยอะไรกันเลยพอถึงเขาสามมุขก็ให้อาหารลิงปกติ แล้วจู๋ๆในใจผมคิด ผมเลยถามเธอว่าไม่รักผมแล้วใช่ไหม เธอเงียบละบอกผมว่า อย่าพูดเรื่องนี้เหอะ ผมเสียใจมาก ผมจึงรีบไปส่งเธอกลับบ้านเดี๋ยวนั้นเลย ระหว่างขากลับเธอพูดขึ้นมาว่าขอโทษ ผมก็เฉยๆ แล้วขี่รถต่อไป ก่อนจะถึงบ้านผมถามเธอว่า ไปนอนเกาะล้านไปนอนที่ไหน เธอกับมาด่าผมเธอขึ้นคำหยาบคาย ผมพพูดอะไรไม่ออกได้แต่ขี่ไปส่งเธอที่บ้าน พอถึงบ้านผมก็คิดว่าเอาไงดี ผมเลยเลือกที่จะไปเอง แล้วผมก็หายไปจากวงโคจรชีวิตเธอ แล้ววันถัดมาผมยังทำสิ่งที่คิดไม่ได้ ผมลืมเธอยากมากๆ ผมได้ไปหาเธอที่บ้านก่อนจะถึงบ้าน ผมขี่สวนกับมอเตอร์ไซค์คันนึง ผมได้เห็นว่านั่นมันเเฟนผม ซ้อนท้ายรถ ผช ใครก็ไม่รู้ ผมจึงค่อยๆขี่ตามไปที่บ้านเธอ ผมเข้าไปถามว่าเมื่อกี้ไปไหนมาเธอบอกว่าไปกับเพื่อน ผมเลยบอกว่าใช่หรอ เห็นอยู่นะ เธอไม่เห็นหรอที่ขี่สวนกันมา เธออึ้งเเละเงียบ ผมทำไรไม่ถูกผมจึงออกมาจากบ้านของเธอ ผมเลิกติดต่อเธอเลย แล้ววันที่ 6 มกราคม ผมได้เธอไปหาแม่เธอผมคุยกับแม่เธอผมถามว่าเธอไปไหน แม่บอกว่าไปกับเพื่อน ผมจึงขออณุญาติแม่วางสายแล้วผมก็เช็คไลน์เธอ เธอไม่ตอบ ผมทักเฟสไปหาคนคนนั้น คนที่ผมคิดว่ามันมารับแฟนผมไป ผมโทรไปหาเธอบอกเธอว่าให้พูดตรงๆผมจะได้ไม่เจ็บมาก เธอบอกว่าไปกับคนนั้นจริง ผมถามว่าไปกี่วันแล้วที่ให้มันมารับ เธอไม่ตอบ เเละเล้วเธอก็ตัดสาย ผมจึงหาเบอร์ไอ้คนนั้นผมอยากคุยกับมันให้ชัดเจน และผมก็ได้เบอร์มันมา ผมโทรหามัน คุยกับมัน ถามมันว่า ไปรับแฟนกูกี่ครั้ง มันบอก 3-4 ไม่รู้จำไม่ได้ ผมถามอีก มารับนี่ไม่รู้หรอว่าเธอมีแฟนแล้ว มันบอกว่ารู้มันบอกตอนที่เธอทะเลาะกับผม มันเป็นคนบอกให้เธอกลับมาง้อผม ผมเลยถามมันว่าคิดอะไรกับเเฟนกูป่าว มันบอกว่าไม่ได้คิด แค่มันทักมากูก็ตอบปกติ ผมถามว่าไม่ได้คิดเเล้วไปรับที่บ้านทำไม มันบอกว่า อ้าว ก็มันบอกให้กูไปรับ กูก็ไปรับ ผมเลยโมโหถามพูดกับมันไปว่านี่หรอไม่ได้คิด แล้วมันก็เถียง ว่ามันไม่ได้คิด มันบอก ถ้ากูเลิกยุ่งเเล้ว ผญ มันไม่เลิกยุ่งกูก็ช่วยไม่ได้ ถ้า ผญ มาหากูเองก็ช่วยไม่ได้ ผมได้ยินคำพูดมันเเละผมยิ่งโมโห ผมเลยด่ามัน มันตัดสายผม แล้วหลังจากนั้นผมได้ตัดทุกๆอย่าง ของที่เธอเคยซื้อให้ผมเก็บออกมาให้หมดให้ห่างจากสายตา รูปที่เก็บกันมาเป็นพันๆรูปผมก็ลบทิ้ง ผมนั่งลบในโทรศัพท์ นั่งลบไปคิดไปทั้งน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว และผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ผมได้รู้ว่า คนที่มันพาแฟนผมไปเที่ยวเกาะล้าน คือไอเหี้- คนนี้ ผมคิดไว้แล้วต้องไม่มีผิดและมันก็เป็นจริงด้วย ผมคิดว่ามันนอนด้วยกันตั้ง1คืนอ่ะนะ บนเกาะอ่ะนะ ผมก็เสือ- ร้องให้อีก ผมคิดต่างๆนาๆ ผมยิ่งทำร้ายตัวเองด้วยการคิด ผมได้ยินเรื่องของเธอกับมันมาเยอะมากพอสมควรที่จะทำให้ ผช คนนึงเสียใจแบบที่ไม่เคยเสียใจมาก่อน ผมพูดกับตัวเองว่า -ูให้มันทั้งหัวใจทำให้ทุกอย่างรักคนเดียวมาเกือบสองปีทุ่มเททุกอย่าง ยอมลำบากเพื่อให้เธอมีความสุข ยอมอดเพื่อให้เธอได้ของที่อยากได้แต่ทำไมผมได้ของตอบแทนแบบนี้ ชีวิตยิ่งเศร้า เศร้ามากๆ ผมไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลยนอกจากออกำลังกายเป็นวิธีเดียวที่ทำให้ไม่คิดเรื่องแย่ๆแบบนี้ และผ่านมาสามวันจากที่เธอทิ้งผมไปจนถึงวันนี้ ซึ่งผมกำลังพยายามจะลืมให้ทุกอย่างผมคิดว่าคงอีกไม่นานหรอก แต่วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ ด้วยความที่ผมยังลืมเธอไม่ได้ ยังเลิกรักเธอไม่ได้ผมจึงโทรไปจะอวยพรวันเกิดเธอตอน 02:37 นาที โทรไป 10สาย เธอตัดสายผมทิ้งหมดผมจึงโทรไปหาแม่เธอ ผมบอกแม่เธอว่า ฝากอวยพรวันเกิดเธอด้วยนะครับแม่ขอให้มีความสุขมากๆขอให้ชีวิตเจอแต่เรื่องดีดี ขอให้สมหวังทุกอย่าง และเเม่เธอพูดว่า ขอบใจมากนะลูกเดี๋ยวแม่บอกให้ ผมก็เลยวางสาย คิดในใจว่าได้บอกแล้วคงจะทำให้อะไรมันดีขึ้น แต่ในความจริงเธอกลับเงียบหายไม่สนใจคำอวยพรของผมเลย ผมจึงตัดสินใจจะไลน์ไปบอกเธอ ขณะที่ผมเข้าไปจะคุยกับเธอผมได้เห็น ว่า สองคนนี้มันถ่ายรูปคู่กัน แล้วเอาขึ้นโปรไฟล์ทั้งคู่ แฟนผมเอาชื่อมันขึ้นสเตตัส ผมนี่ร้องโฮ ออกมาเพราะผมไม่เคยได้มีความหมายกับเธอเลย คบกับเธอมาเกือบสองปีเธอไม่เคยเอารูปผมขึ้นอะไรทั้งนั้นต่างกับไอนั่นที่คุยกับมันได้ไม่นานไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ แต่เธอกับทำแบบว่าเธอเจอคนที่ใช่ เหมือนเธอยอมทุกอย่างแม้กระทั่งสิ่งที่เธอไม่ชอบ  เธอคนนี้ไม่ชอบให้มีรูปแฟนอยู่ในโวเชียล เวลาจะลงหรืออะไรต้องเป็นรูปเดี่ยวคนเดียว แต่เธอทำกับไอนี่แบบ... ผมไม่รู้จะพูดยังไง ผมได้แต่ร้องไห้ ออกมาผม ผมเลยตัดสินใจไปหาคนที่จะรับฟังผม ผมออกไปหาเพื่อนผมเล่าให้เพื่อนฟังว่าเจออะไรมา เราก็คุยกัน แล้วผมหายคิดมากผมกลับบ้านมานั่งคิดว่าจะเปิดไลน์ทำไมว่ะ จะคิดไปอวยพรวันเกิดคนที่ไม่รักทำไมว่ะ ถ้าผมรู้ว่าคำที่ผมพูดจากใจ และความรู้สึกจะโดนตอบแทนด้วยความเจ็บที่มันทั้งคู่ให้มา ผมเจ็บตรงที่เธอคบกับผมมาเกือบสองปีเหมือนเธอไม่ได้รักผมจริงๆเลย ทั้งๆที่ผมให้เธอหมดหัวใจ แล้วอีกเรื่องนึงที่เจ็บที่สุดคือเธอแอบมีคนใหม่ทั้งๆที่ตอนคบกับผมอยู่ ผมได้รู้มาว่าเธอไปบอกไอนั่นว่าไม่มีแฟน เธอบอกมันตั้งแต่ 26 ธันวาคม 2557 จนวันนี้ มันสองคนไปเที่ยวด้วยกันทั้งๆที่ผมนอนรอเธอกลับมาอยู่ที่บ้านคนเดียว รอเธอตอบไลน์ นอนรอไม่ออกไปไหนรอโทรหา เรื่องสองเรื่องนี้มันทำให้ผมต้องตัดเธอคนนี้ให้ได้ ผมเสียใจมามากพอเเล้วคนรอบข้างผมทุกๆคนบอกว่าแม้กระทั่งคนในพันทิป บอกว่าให้เลิกเลย อย่ากลับไปยุ่ง ผมก็เลยได้ส่วนนี้มาช่วยทำให้ผมไม่คิดอะไรมาก ผมจะลืมเธอให้ได้ ที่ผมพูดมาทั้งหมด ผมแค่อยากให้ใครก็ได้มารับฟังเรื่องแบบนี้จากผม ผมอยากเอามันออกไปจากหัวใจ ภาพที่เห็นสองคนนั้นมีความสุขมันด้วยกัน เธอรักเค้ามากกว่ารักผมมาทั้งสองปีความรู้สึกมันแย่มาก ผมเลยมาตั้งกระทู้หาคนที่รับฟัง ผมต้องขอขอบคุณทุกๆคนที่มาอ่านและมารับฟังเรื่องงี่เง่าๆของผม เรื่องโง่ๆของผม ผมรู้สึกว่ามันไม่ดีเลยที่ผมมาโพสแบบนี้ แต่ในตัวผมมันอึดอัดมากๆเหมือนอยู่คนเดียว การที่ผมอ่านคอมเม้น การที่โพส มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนมีคนมารับฟัง ผมขอบคุณทุกคนมากๆนะครับ - ขอโทษที่เอาเรื่องี่เง่าของผมมาเล่านะครับ ผมว่า ไม่มีหรอกทำให้ลืมความทรงจำแบบนี้เค้าไม่มีทางหายไปจากใจ มีแต่ว่า เราควรจะเลิกคิดเมื่อไหร่ ตอนนั้นละที่ทำให้ไม่เสียใจกับอดีต
ปล. - ถ้าเธอเห็นโพสนี้เธออ่านประโยคนี้นะ เค้าไม่เคยเสียใจเลยนะตลอดเวลาที่ผ่านมาเกือบสองปี เค้ายังรักเธอเหมือนวันแรกที่เราคบกันนะ ไม่เสียดายเวลาที่มีความสุขกับเธอเลยนะ มันเป็นช่วงเวลาที่คุ้มค่ามากๆ ขอบคุณมากๆนะ ที่มาทำให้เมื่อ 1 ปีที่เเล้วชีวิตเค้ามีสีสัน ขอบคุณจริงๆ มีความสุขมากๆที่ได้รักกัน เรื่องราวของเธอจะอยู่ในใจเค้าตลอดนะ รักมากๆนะครับสุดที่รัก...