เคยมั้ย? แรกๆเขาเหมือนนักวิ่ง แต่หลังๆเขาเหมือนเงา

เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มันจะผิดหวังเรื่องความรักซ้ำซาก ส่วนมากคบใครคบได้ไม่นาน โดนเขาทิ้งไปมีแฟนใหม่ ที่เคยคุยๆคบแล้วหายไปเฉยๆก็มี
ล่าสุดคุยๆกับผู้ชายคนหนึ่งมาได้เกือบปี หลายคนคิดว่าระยะเวลาก็ยังไม่นานที่จะต้องจดจำ บางคนคบมาเป็นสิบๆปียังมีเลิกได้ แต่สำหรับเรามันดูเป็นเรื่องที่เลวร้ายมากๆเลย เพราะก่อนหน้านี้คิดว่าคนนี้ไม่คิดจะคุยจะอะไรต่อเลย.. กลัวจะเป็นแบบเดิมอีก แต่แล้วการที่เขาเข้ามาคุยด้วยทุกๆวัน นานๆไป ก็กลายเป็นผูกพันธ์ กลายเป็นรู้สึกดีไปโดยไม่รู้ตัว ด้วยระยะเวลาและการที่เราคบใครและไม่คุยกับใครหลายๆคนในเวลาเดียวกัน ทำให้เราคิดถึงแต่เขาคนเดียว และด้วยเวลาที่ตัวเราเองก็มีน้อย ทำงานไม่เป็นเวลา เวลาไม่ตรงคนอื่นๆทำให้เรานั้นหาทางที่จะคุยกันยาก และด้วยนิสัยที่รักใครไปแล้วให้ใจไปเกินร้อย มักจะไม่มีการเผื่อใจในเวลาผิดหวังเลย ครั้งล่าสุดรู้สึกเจ็บมากๆ หลังๆเราทะเลาะกันบ่อยขึ้น เรางี่เง่ามากขึ้น เราระแวงมากขึ้น แต่เราก็พยายามที่จะยื้อทุกอย่างไว้ให้เขายังอยู่ เขาไม่ไปไหน แต่แล้วไม่นานมานี้ก็มาพบบางอย่างมันทำให้รู้สึกหนักใจมาก ใจไม่อยากจะให้เขาไปเลย เพราะเรารู้สึกดีไปแล้ว เราให้ใจไปแล้วว (เราเห็นแก่ตัวมั้ยย เห็นแก่ตัวเองมากไปมั้ยย คนเข้าไม่รักยังอยากจะยื้อไว้อีก) หลังๆมาเขาคุยกับเราน้อยลง ไม่เหมือนตอนแรกๆ มีอะไรก็บอก เป็นฝ่ายโทรมาหา เข้ามาคุย หลังๆกลับเป็นเราที่เป็นฝ่ายตาม คอยหึงหวง (นี่มันผู้หญิงที่งี่เง่าน่ารำคาญของจริงใช่มั้ย) ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาที่ผ่านไปกลับทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่แย่ลง..ที่หนักใจมากๆอีกก็คือมารู้ทีหลังเขาเปิดfacebookเล่นอีกอันหนึ่ง โดยไม่มีเรา และเขาคุยกับคนอื่น facebookอันเก่าก็ห้ามไม่ให้เราไปเม้น ไปโพส นี่มันคืออะไร?????????? ...ณ ตอนนี้เขายังไม่ค่อยคุยกับเราแล้ว เหตุผลก็คือบอกไม่ว่างแต่เขาคงจะคุยกับคนอื่นๆได้(เป็นการคิดไปเองใช่มั้ย ที่สมเหตุสมผลมากเพราะมันสามารถมองเห็นได้ ) ทุกวันนี้ผ่านเรื่องราวร้ายๆมาได้เกือบจะครบเดือน เราพยายามอย่างมากที่จะตัดใจ พยายามหางานหนักๆทำ พยายามที่จะลืม แต่มันก็ไม่เคยจะลืม ผ่านไปที่เดิมๆก็มัวแต่คิดถึง เจอของที่เขาชอบก็นึกถึง หลายอย่างไม่เคยได้อยู่ในความชอบเลยแต่เขาชอบเขาเล่าให้ฟังบ่อยๆเราก็คิดถึง.. (นี่เราเป็นโรคประสาทรึปล่าว) ทุกวันนี้เราเองเป็นฝ่ายพยายามที่จะเข้าไปทัก เข้าไปคุย แต่ก็เป็นเหมือนคนวิ่งไล่จับเงา มันเจ็บยังไงไม่รู้ รู้นะว่าเป็นการกระทำที่เสียศักดิ์ศรีแต่ดันทำซะหมด
ควรจะทำอย่างไรดี?????????? อยากตัดใจแต่ก็ทำไม่ได้
อยากจะลืม แต่เขาก็อยู่ในความทรงจำ
อยากจะหนีไปไกลๆข้ามทวีปไปพักใจ แต่ก็ไม่มีตัง
ชีวิตต้องทนทำงานเครียดๆพอมีเวลาก็มานั่งคิดถึงคนๆนี้
....................
ถ้าผู้ชายคนนี้มีโอกาสได้อ่านอยากจะให้รู้ว่า นายเป็นคนที่ก้าวเข้ามาทำให้เรารักมากและนายเป็นบทเรียนในชีวิตเราว่าต่อไปเราคงจะรักใครยากมากขึ้น เรายังคิดถึงนายอยู่ เรายังอยากกลับไปเป็นตอนที่เราทั้งสองไม่รู้จักกันเลย ถ้าชาติก่อนเราทำกับนายอย่างงี้ชาตินี้นายมาทำให้เราเจ็บหัวใจได้ขนาดนี้ เราขอชดใช้กรรมเพียงเท่านี้ เราจะไม่จองเวร ขอให้ชาติหน้าเราอย่ามาเจอกันอีกเลย ขอให้นายดูแลรักษาสุขภาพดูแลตัวเองให้ดี ยาภูมิแพ้ได้มาก็กินให้ครบ ปวดขาก็อย่าทำงานหนัก ละที่ชอบปวดหัวบ่อยๆกินยาบ้างอย่าปล่อยให้ทรมานแล้วบ่นแต่ปวดหัว
..................
วันนี้เรายังรักอยู่ ยังคิดถึงอยู่ ขอเวลาหน่อยนะ ขอเวลาเราได้ทำใจ ได้เฉยและชินชากับความรู้สึกนี้ เราจะพยายาม
ที่พิมพ์มาเพียงแค่อยากระบาย เพราะยังไงเขาก็ไม่รู้หรอกว่าลึกๆเรารู้สึกอย่างไร ถ้าใครได้อ่านขอบคุณที่อ่านจนจบ ถ้าใครมองว่าเราบ้าเราก็ไม่ว่าอะไร แต่แค่อยากระบายเฉยๆ อีกไม่นานทุกอย่างเหล่านี้คงเป็นเพียงบทเรียนและความทรงจำสีจางๆ
..................
..................