เหนื่อยไหมถ้าต้องโดนมองว่าผิด?

พี่ๆ น้องๆ สวัสดีค่ะ เราเป็นคนที่ใช้เหตุผลส่วนตัวมากแต่ก็รับฟังคนรอบข้างนะ
แต่เราเหนื่อยมากๆ รู้สึกตัวเองไม่ต้องการอะไรแล้ว อยู่บ้านก็ขังตัวเองบ่อยๆ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากออกไปไหน แต่พออกไปแล้วก็ไม่รู้จะทำไรดี ออกไปก็ดูทีวีไม่ได้ ไม่ใช่ไม่มีแต่ย่ามักจะดูช่อง7 เราไม่ชอบดูเลย
พอย้ายช่องย้ายช่องก็ด่าแล้ว เราเลยไม่แย่งใครดู พอเอาโน๊คบุ๊คไปเปิดดูหนังก็โดนอีกว่ารบกวน ใส่หูฟังก็บอกระวังหูอื้อ
น้องชวนไปเล่นแบตมินตันเราก็เล่น แต่แบบน้องเป็นผู้ชายแล้วมีน้อง2คน มันก็เล่นกันสองคน
อ่านนิยายก็โดนว่าว่าหมกหมุ่นทำไรไม่ได้เลย ไม่สบายก็บ่อย นอนโรงลาลก็บ่อย ตกชั้นอีก จนครอบครัวละอา
ฟังเหคุผลเราก่อนนะคะ อย่าพึ่งว่าเราไม่ดี เราเป็นหอบหืดเรารักษาร่างกายแล้ว จนตอนนี้ดีขึ้นแต่เวลาอากาศไม่ดีกำเริบ ย่าก็ชอบว่าเรานอนดึกคือเราก็ไม่ได้นอนดึกนะ แต่ก็ชอบโทษนุ้นนี่ เราพูดไรไปก็บอกว่าเถียงคนเคยอาบนน้ำร้อนมาก่อน เวลาเราป่วยพ่อกับอาก็ชอบมองเราไม่ดี
เราน้อยใจจริงๆ เมื่อวานนี้เราไปหาหมอเพราะเราไม่ไหวก็วายนอนโรงบาลเราบอกหมอว่าไม่นอนเพราะเดี๋ยวที่บ้านว่า ว่าเราเรียกร้องความสนใจ
เราทำไรก็ผิดเสทอ เาไม่สบายมาสามสี่วันแล้ว เราฝืนมามากแล้วหมอก็บอก เราใส่ใจแคร์คนรอบข้ามากไป แค่นี้เราก็ดูแย่มากพอแล้ว
วันนี้เราก็หายค่อยชั่วหมอก็ให้ออกกลับมาเราก็อยากพักผ่อนเพราะที่โรงบาลเราไม่ค่อยได่นอน ย่าเราก็ถามว่าเราดีขึ้นยังตอนเราอยู่บ้านแล้ว เราก็บอกไม่ค่อยเท่าไหร่ ย่าก็บอกว่าทีเจินเจินดาราเขาเป็นมากกว่าเราทำไม่ไม่หาย เรารู้สึกหงุดหงิดจริงๆนะ เราก็เลยบอกว่า ก็ร่างกายเค้าไม่ใช่หนู ย่าบอกว่าน้อยไปสิ สารพัดคำด่า เราเลยพูดตัด้อว่าเรื่องของหนู เรารู้ว่าเราใช้คำพูดนี้ไม้ดีนะแแต่ไม่ไหวแล้ว แล้วย่าก็หลุดปากมาจนได้ว่าเราทำให้เขาเดือดร้อนสารพัดด่าว่าเราเหมือนแม่ แม่เสียแล้วด้วย เรเลยขังตัวเองอยู่ในห้อง พ่อก็โทรมา อาก็ก็โทรมา ย่าก็บอกว่าเราพูดจาสุนัขไม่รับประทานบอกเราไม่ฟังเขานู้นนี่ บอกเราโกหก เราโดนมองแย่ๆเสมอเลย เราพยายามปากกล้าเพื่อบอกว่าเราเข้มแข็งไม่ได้บอกว่าเรากำลังอวดเก่ง เราแค่อยากให้รอบข้างเข้าใจ เราในตอนนีเหนื่อยมากๆ ทุกครั้งที่ออกจากโรงบาลก็โดนโทษว่านู้นี่สารพัด เราอยากให้พูดสั้นๆว่า ห่วงนะ เก่งแล้ว เข้มแข็งออีดนิดเดี๋ยวก็หาย เราไม่อยากได้ยินคำมากมายเลลยจริงๆ เราผิดใช่ไหมที่เกิดมา เราดูแย่มากใช่ไหม ?
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
หนูขาดแม่ และคาดหวังให้ทุกคนมาเติมเต็มความรู้สึกหนู
พอมันไม่เป็นแบบนั้นหนูก็หดหู่ บวกกับเป็นคนสุขภาพไม่แข็งแรง

หนูเอาตัวเองเป็นที่ตั้งค่ะ  การออกจากห้องทำไมต้องคิดว่าต้องออกมาทำอะไรสักอย่าง
ทำไมไม่คิดว่า. ออกมานั่งเล่นใช้เวลากับครอบครัวของเรา  บางสิ่งที่หนูทำมันเหมือนเรียกร้องความสนใจจริงๆค่ะ

ย่าอาจพูดไม่ดี เอาแต่ตำหนิหนู แต่หนูเคยเอาคำพูดของย่ามาคิดต่อไหมว่า เขาดุเพราะอะไร
หนูมองข้ามความรู้สึกย่าเพียงเพราะ เขาพูดไม่ถูกใจหนู. แต่มองไม่เห็นว่าเขาห่วงหนูแค่ไหน
การปากกล้ากับผู้ใหญ่ ไม่ได้ทำให้คนๆนั้น ดูเข้มแข็งเลยค่ะ  
ความเข้มแข็งเขาวัดกันที่ความอดทนที่จะใช้เหตุผล. มากกว่าใช้ปากเป็นอาวุธ

ย่าบ่นนอนดึก ย่าบ่นโน่นนี่. เพราะย่าห่วงไม่ใช่เพราะไม่รัก  ย่าแค่อยากให้หนูดูแลตัวเองให้เป็น
ย่าเขาแก่แล้ว จะอยู่ดูแลหนูได้อีกกี่ปี เขาห่วงหนูจนลืมไปว่าความห่วงนั้น มันทำให้หนูเสียใจ
ถ้าย่าเขาเป็นคุณหมอจิตเวช. เขาก็ไม่ทำกับหนูแบบนี้หรอก. แต่ย่าก็เป็นแค่ย่าคนหนึ่ง ที่ดูแลลูกหลานตามลำพัง
ยิ่งหนูเสียแม่ไปแล้ว  ที่ผ่านมาย่าจะเหนื่อยจะลำบากขนาดไหน ลองคิดดู. เขาไม่ได้บ่นเพราะเห็นหนูเป็นตัวปัญหา
เขาบ่นเพราะกลัวว่าหนูจะใช้ชีวิตยังไง ดูแลตัวเองได้ไหมถ้าวันหนึ่ง ไม่มีเขาอยู่บนโลกนี้  

จากวันนี้ไป นอนไม่เกินสามทุ่มนะคะ. ก่อนนอนต้องนั่งสมาธิทุกคืน อย่างน้อยๆสักสิบห้านาที
เลือกกินอาหารที่มีประโยชน์ เน้นกินผัก. อย่าตามใจปากกินแต่ของทอด กินแต่แป้ง
โรคของหนูมันอาจไม่หาย แต่มันก็ทำให้หนูดีขึ้นได้. ถ้าหนูรู้จักดูแลตัวเอง
อย่าท้อ  อย่าน้อยใจ  ทำจิตใจให้เข้มแข็ง  เป็นกำลังใจให้หนูนะ  สู้ สู้ ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่