สวัสดีคะ เราเป็นคนนึงที่อยสกซิ่วเพราะเรียนไม่ไหวคะ ตอนนี้เราเรียนอยู่ ม. รัฐ ที่มีชื่อเสียงพอสมควร
คือตอนแรกที่เข้าคณะนี้ได้เพราะติดแอดคะ ชื่อคณะนี้มันกู้ กรอ.ได้เลยลงไว่ลำดับสุดท้าย ซึ่งคณะที่อยากเข้าจริงๆคือภาษาญี่ปุ่น
เคยสอบผ่านแต่ตกสัมภาษณ์คะ 😭😭
สุดท้ายแอดติดอันดับสุดท้าย ตอนแรกเราคิดว่าน่าจะพอเรียนได้เพราะรุ่นพี่บอก ไม่เก่งทางนี้ก้เรียนได้ บลาๆๆๆ
เราก็พยายามเรียนเต็มที่คะ ตอนนี้เข้าเทอมสองแล้วเรารู้สึกว่ามันไม่สบายใจ เรียนแล่วอึดอัด ไม่มีความสุข เกรดตก ทำได้ไม่ดีเหมือนนคนอื่น เหมือนมันฝืนมากๆ เราเลยบอกพ่อไปคะว่าอยากซิ่ว บอกเมื่อเช้าคะ พ่อเราก็แบบ " ทำไมอ่ะทำไมเรียนไม่ได้อ่ะ เป้นอะไรขนาดนั้น มันขนาดนั้นเลยหรอ ที่พ่อคิดก้พังหมดสิ มันเป้นอะไร " เราคือแบบน้ำตาคลอๆแล้วเราคิดว่าพ่อจะเข้าใจทำไมเป็นแบบนี้ เราก้บอกตรงๆไปว่าเราเรียนไม่ได้เรียนไม่ไหวจริงๆ ไห้ออกไปเรียน ม.รามก็ได้ เราเรียนไม่ไหวจริงๆ พ่อก็ตอบว่า แล้วจะจบหรอ อุตส่าได้มหาลัยดังละ นี่จะหางานทำได้หรอ เราก้ตอบไปแบบมั่นใจว่าหาได้และก็จบได้เราจะขยันกว่าเดิม ดีกว่าไห้เราทนเรียนสิ่งที่ไม่โอเคไอีก3ปี พ่อก็บ่นว่า ทำไมสร้างแต่ปัญหา ไม่ทำตัวไห้ภูมิใจแบบพี่บ้าง เราก็บอกไปว่า ก้ถ้าพ่อมีปันหาเรื่องค่าเทอมหนูก้จะเข้าม.รามไง ค่าเทอมไม่แพง พ่อก็บ่นๆ มำไมอ่ะ ทำไมขนาดนั้นอ่ะ ทำไมอะไรขนาดนั้น มันไหญ่โตขนาดนั้นหรอ บ่นๆๆๆ และก้บอกพ่อทำงานก่อนนะ และก้บ่นทิ้งได้ โอ้ยทำงานก้ปวดหัว มาเจอเรื่องปวดหัวอีก .......
😘😭😭😭😭😭😭😭😭😭 เราร้องไห้ไปพุดไปเลยเจอแบบนี้จุกคะ เราจะทำยังไงดีคะ ? เราจะพุดดับเขายังไงดี เราอยุ่ไม่ไหวจริงๆ แต่เขาเหมือนเอือมเรา คือเรานอนร้องไห้มาเป็นชั่วโมงไม่รู้จะทำยังไง อยากไห้พ่อเข้าใจกว่านี้ไม่ใช่ถ้าไห้ซิ่งก้ทำแบบปัดรังควาน มีพ่อ แม่ ใครเป็นแบบนี้มั้ยคะ แล้วเราควรพูดควรทำยังไงดีคะ เครียดมากเลยตอนนี้
ปล.ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้านะคะ
อยากซิ่วแต่พ่อไม่ไห้ บอกผิดหวังในตัวเรา ...
คือตอนแรกที่เข้าคณะนี้ได้เพราะติดแอดคะ ชื่อคณะนี้มันกู้ กรอ.ได้เลยลงไว่ลำดับสุดท้าย ซึ่งคณะที่อยากเข้าจริงๆคือภาษาญี่ปุ่น
เคยสอบผ่านแต่ตกสัมภาษณ์คะ 😭😭
เราก็พยายามเรียนเต็มที่คะ ตอนนี้เข้าเทอมสองแล้วเรารู้สึกว่ามันไม่สบายใจ เรียนแล่วอึดอัด ไม่มีความสุข เกรดตก ทำได้ไม่ดีเหมือนนคนอื่น เหมือนมันฝืนมากๆ เราเลยบอกพ่อไปคะว่าอยากซิ่ว บอกเมื่อเช้าคะ พ่อเราก็แบบ " ทำไมอ่ะทำไมเรียนไม่ได้อ่ะ เป้นอะไรขนาดนั้น มันขนาดนั้นเลยหรอ ที่พ่อคิดก้พังหมดสิ มันเป้นอะไร " เราคือแบบน้ำตาคลอๆแล้วเราคิดว่าพ่อจะเข้าใจทำไมเป็นแบบนี้ เราก้บอกตรงๆไปว่าเราเรียนไม่ได้เรียนไม่ไหวจริงๆ ไห้ออกไปเรียน ม.รามก็ได้ เราเรียนไม่ไหวจริงๆ พ่อก็ตอบว่า แล้วจะจบหรอ อุตส่าได้มหาลัยดังละ นี่จะหางานทำได้หรอ เราก้ตอบไปแบบมั่นใจว่าหาได้และก็จบได้เราจะขยันกว่าเดิม ดีกว่าไห้เราทนเรียนสิ่งที่ไม่โอเคไอีก3ปี พ่อก็บ่นว่า ทำไมสร้างแต่ปัญหา ไม่ทำตัวไห้ภูมิใจแบบพี่บ้าง เราก็บอกไปว่า ก้ถ้าพ่อมีปันหาเรื่องค่าเทอมหนูก้จะเข้าม.รามไง ค่าเทอมไม่แพง พ่อก็บ่นๆ มำไมอ่ะ ทำไมขนาดนั้นอ่ะ ทำไมอะไรขนาดนั้น มันไหญ่โตขนาดนั้นหรอ บ่นๆๆๆ และก้บอกพ่อทำงานก่อนนะ และก้บ่นทิ้งได้ โอ้ยทำงานก้ปวดหัว มาเจอเรื่องปวดหัวอีก .......
😘😭😭😭😭😭😭😭😭😭 เราร้องไห้ไปพุดไปเลยเจอแบบนี้จุกคะ เราจะทำยังไงดีคะ ? เราจะพุดดับเขายังไงดี เราอยุ่ไม่ไหวจริงๆ แต่เขาเหมือนเอือมเรา คือเรานอนร้องไห้มาเป็นชั่วโมงไม่รู้จะทำยังไง อยากไห้พ่อเข้าใจกว่านี้ไม่ใช่ถ้าไห้ซิ่งก้ทำแบบปัดรังควาน มีพ่อ แม่ ใครเป็นแบบนี้มั้ยคะ แล้วเราควรพูดควรทำยังไงดีคะ เครียดมากเลยตอนนี้
ปล.ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้านะคะ