เราเป็นรุ่นน้องกับรุ่นพี่ คนนึง ขอเรียกว่า "เฮีย" นะคะ
พอดีสองปีที่แล้ว เป็นวันเกิดเฮีย เลยได้มีโอกาสไปกินเลี้ยง ที่บ้านเพื่อนของเฮีย
ตอนนั้นเรามีคนที่คุยด้วยอยู่แล้วคะ คนนั้นก็เป็นเพื่อนในกลุ่มของเฮียนั้นแหละ
เราก็นั่งเล่นกับคนที่คุยด้วย ผ่านไปสักพัก เพื่อนของเฮียขับรถมาอีกคนแล้ว
(เพื่อนเฮียเยอะมาก)
เพื่อนเฮียที่ขับรถมา ขอเรียกว่า "พี่เมฆ" นะคะ
พอพี่เค้าลงจากรถมาเท่านั้นแหละ แบบ ละลายอะ เขินไงไม่รู้
รู้สึกแค่ว่า อยากรู้จัก อยากคุยด้วย แต่ไม่ได้มีโอกาสทำตามความรู้สึกเลยคะ
เพราะคนที่คุยด้วย เขาก็เป็นเพื่อนกันกับพี่เมฆ คืออยู่ในกลุ่มเดียวกันกับเฮียเลย
แต่ไม่เป็นปัญหาคะ ระหว่างกลับบ้านก็ถามเพื่อนที่ไปกินเลี้ยงด้วย
ว่าพี่เขาชื่ออะไร มีเฟสไหม อยากดู พอถามเพื่อนไปเพื่อนก็ให้
เรานี่ รีบแอดไปทันทีเลย พอแอดปุ๊บ พี่เขารับปั๊บเลยอะ ><
ก็ดีใจนะคะ คือรับเราทันที555 เราเลยทักไป ก็คุยเหมือนคนเจอกันครั้งแรก
เราก็ได้ชมพี่เขาไปว่า คนอะไรหน้าตาดีแล้ว แถมยังร้องเพลงเพราะอีก
พี่เขาก็ตอบกลับมาแค่ว่า ขอบคุณครับ เราก็นึกว่าเขาจะอยากคุยนะคะ คือเราถามไป ก็ตอบเรามา
เป็นคำตอบคำ
สิ่งแรกที่คิดเลย พี่เขามีแฟนแล้วแหละ เลิกยุ่งเถอะ -0-
ผ่านไปจนครบ 2 ปี ที่งานงิ้ว
วันนั้นเราไปเดินขายบัตรวิ่งเพื่อการกุศลกับเพื่อนคะ เดินขายไปขายมา
ก็มีเสียงคนคนนึงยืนอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่ม พูดขึ้นว่า "เฮ้ยๆ จะเดินผ่านกันไปจริงๆเหรอ ไม่ทักกันหน่อยเหรอ"
คือเราก็งง นะคะ ใครว่ะ ? พอมองดูอีกทีแบบชัดๆ
เฮ้ย ! พี่เมฆ >< เราก็บอกเพื่อนว่า แวะไหม เผื่อเค้าซื้อ
เพื่อนก็เออๆ พอเดินไปหาพี่เขา เราก็สวัสดี พี่เมฆก็ถามว่า มาขายอะไร
เราก็รีบแนะนำสิ่งที่ขายอยู่ให้ฟัง พี่เขาก็ซื้อช่วยนะคะ
จากนั้นพี่เขาก็ถามเราว่า ขายเสร็จแล้วไปไหนต่อไหม
เราก็ตอบว่า ไม่นะ ขายแล้วก็ว่าจะแยกกันกลับอะ พี่เขาเลยถามเราต่อว่า
ไปเดินด้วยกันไหม เราจะปฏิเสธเหรอคะ อยากคุยด้วยมานานมาก
คืนนั้นสนุกมากคะ เดินไป คุยไป ไหนจะบิงปืน เล่นเกมในงานด้วยกัน
อ๋อ คนที่คุยด้วย เลิกคุยกันแล้วนะคะ หลังจากวันเกิดเฮีย 1 อาทิตย์
เราก็เลิกคุย เรารู้สึกว่าไม่ใช่ วันๆก็เรียน โสดมานานมาก จนได้เจอกับคนที่
รู้สึกชอบ อยากคุยอีกครั้ง ><
ต่อนะคะ พอเล่นกันเสร็จ จนถึงเวลาที่ดึกมากๆ เราเลยยืนคุยด้วยกัน
ที่จุดนึง พี่เขาก็ถามว่าจะกลับยัง พรุ่งนี้มาอีกไหม
เราก็ตอบว่า มาแหละ ต้องมาขายของ เดี๋ยวว่าจะให้พ่อมารับ
พี่เขาก็บอกว่า พรุ่งนี้พี่ก็มา เอาเบอร์มาสิ เดี๋ยวติดต่อกันพรุ่งนี้
อยากให้นะคะ555 แต่เราบอกว่า เราได้เป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊คอยู่
เดี๋ยวทักไป พี่เขาก็บอก โอเคๆ กลับบ้านดีๆนะ
คืนนั้นรู้สึกดีมาก เจอกัน คุยกันแบบบังเอิญสุดๆ
คืนต่อมา เราก็มาขายบัตรวิ่งที่งานงิ้วกับเพื่อนเช่นเดิมคะ
เรากำลังจะเดินไปหาเพื่อน แล้วก็บอกว่า โทษที หาที่จอดรถอยู่
จู่ๆก็มีคนมาสะกิดแขน พอหันกลับไป
เฮ้ย ! พี่เมฆ เราก็ถามๆไปว่ามากับใคร พี่เขาก็ตอบว่ามากับเพื่อน
แล้วก็ถามเราว่า วันนี้คงอยู่กับเพื่อนสินะ
เราก็ตอบ ก็คงใช่อะ ก็รอเพื่อนมาครบแล้วเดี๋ยวจะไปขายบัตรแล้ว
พี่เขาโอเค เอาเบอร์มาสิ เผื่อวันนี้ไม่ได้เจอกันอีก พี่ว่าจะไปถ่ายรูปในงานหน่อย (พี่เขาเป็นตากล้อง ถ่ายรูปสวยมาก)
เราก็ปฏิเสธไปว่า เชื่อไหม เดี๋ยวเราก็วนมาเจอกันอีก พูดยังไม่จบ
เพื่อนมาสะกิดบอกจะไปขายของแล้ว
เราก็บอกพี่เขาว่าไปแล้วนะพี่เมฆ จากนั้นเราก็แยกกัน จนขายบัตรวิ่งหมด
เราก็กลับมาที่แรก ที่เรานัดเจอกับเพื่อน แล้วพี่เมฆก็เดินมาหาเรา
พี่เขาก็มาบอกเราว่า ไปกินข้าวคนเดียวมาเมื่อกี้ เสียดาย คนบางคนไม่ได้กินด้วย
เป็นเราไม่ไม่รู้5555 แล้วเราก็ยืนคุยกันสักพัก ส่วนเพื่อนก็แยกกันไปเดินเที่ยว
จนกระทั่งดึก พ่อพี่เมฆก็โทรตามให้กลับบ้าน พี่เมฆก็บอกครับๆ เดี๋ยวกลับตอนนี้เลย
พอพี่เขาจะกลับ พร่เขาก็พูดว่า ไหนบอกจะทักเฟสบุ๊คมา
ไม่เห็นทักมาเลย (คิดในใจ รอเราทักไปเหรอเนี้ย >< )
เราก็ตอบไปว่า โอเค เดี๋ยวทักไป พี่เขาก็โอเค พี่กลับแล้วนะ
เราดีใจมากอะที่ได้เจอพี่เขา 2 วันติด แบบโดยบังเอิญ
พอกลับบ้านมา เรานี่รีบทักไปเลย เราก็บอกว่า พรุ่งนี้ไม่ได้ไปนะ
พี่เขาก็ตอบว่า พี่ก็ไม่ไปเหมือนกัน (เอร้ยย ฟิน555)
จนเราแบบ มีเรื่องไม่สบายใจอะไร เราก็ทักพี่เขาไป ดีไม่ดีก็ทักไป
พี่เขาบอกให้ทักไปนี่นา >< เนอะ จนบางครั้งพี่เขาก็คอล ทักมา อะไรอย่างงี้
จนเรารู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆอะ จากที่เคยอยากคุยด้วยตั้งแรก แล้วมาดับในวันนั้น
เพราะคิดว่าพี่เขามีแฟนแล้ว จนถึงตอนนี้ได้มีโอกาสคุยกัน เจอกันมากขึ้น
เป็นอย่างงี้แล้ว เราโครตอยากบอกเลย
ว่าชอบพี่ แต่ก็กลัวจะอกหัก เพราะเราก็ไม่แน่ชัดว่าพี่เขารู้สึกยังไง
จะแค่คุยกับเราในฐานะรุ่นน้องรึเปล่า -0- อยากบอกอะ อึดอัดใจ แต่ก็กลัว
กลัวพี่เขาจะไม่ชอบ แล้วคุยกันไม่ได้เหมือนเดิม
น
แอบชอบรุ่นพี่ บอกเลยดีไหมคะ
พอดีสองปีที่แล้ว เป็นวันเกิดเฮีย เลยได้มีโอกาสไปกินเลี้ยง ที่บ้านเพื่อนของเฮีย
ตอนนั้นเรามีคนที่คุยด้วยอยู่แล้วคะ คนนั้นก็เป็นเพื่อนในกลุ่มของเฮียนั้นแหละ
เราก็นั่งเล่นกับคนที่คุยด้วย ผ่านไปสักพัก เพื่อนของเฮียขับรถมาอีกคนแล้ว
(เพื่อนเฮียเยอะมาก)
เพื่อนเฮียที่ขับรถมา ขอเรียกว่า "พี่เมฆ" นะคะ
พอพี่เค้าลงจากรถมาเท่านั้นแหละ แบบ ละลายอะ เขินไงไม่รู้
รู้สึกแค่ว่า อยากรู้จัก อยากคุยด้วย แต่ไม่ได้มีโอกาสทำตามความรู้สึกเลยคะ
เพราะคนที่คุยด้วย เขาก็เป็นเพื่อนกันกับพี่เมฆ คืออยู่ในกลุ่มเดียวกันกับเฮียเลย
แต่ไม่เป็นปัญหาคะ ระหว่างกลับบ้านก็ถามเพื่อนที่ไปกินเลี้ยงด้วย
ว่าพี่เขาชื่ออะไร มีเฟสไหม อยากดู พอถามเพื่อนไปเพื่อนก็ให้
เรานี่ รีบแอดไปทันทีเลย พอแอดปุ๊บ พี่เขารับปั๊บเลยอะ ><
ก็ดีใจนะคะ คือรับเราทันที555 เราเลยทักไป ก็คุยเหมือนคนเจอกันครั้งแรก
เราก็ได้ชมพี่เขาไปว่า คนอะไรหน้าตาดีแล้ว แถมยังร้องเพลงเพราะอีก
พี่เขาก็ตอบกลับมาแค่ว่า ขอบคุณครับ เราก็นึกว่าเขาจะอยากคุยนะคะ คือเราถามไป ก็ตอบเรามา
เป็นคำตอบคำ
สิ่งแรกที่คิดเลย พี่เขามีแฟนแล้วแหละ เลิกยุ่งเถอะ -0-
ผ่านไปจนครบ 2 ปี ที่งานงิ้ว
วันนั้นเราไปเดินขายบัตรวิ่งเพื่อการกุศลกับเพื่อนคะ เดินขายไปขายมา
ก็มีเสียงคนคนนึงยืนอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่ม พูดขึ้นว่า "เฮ้ยๆ จะเดินผ่านกันไปจริงๆเหรอ ไม่ทักกันหน่อยเหรอ"
คือเราก็งง นะคะ ใครว่ะ ? พอมองดูอีกทีแบบชัดๆ
เฮ้ย ! พี่เมฆ >< เราก็บอกเพื่อนว่า แวะไหม เผื่อเค้าซื้อ
เพื่อนก็เออๆ พอเดินไปหาพี่เขา เราก็สวัสดี พี่เมฆก็ถามว่า มาขายอะไร
เราก็รีบแนะนำสิ่งที่ขายอยู่ให้ฟัง พี่เขาก็ซื้อช่วยนะคะ
จากนั้นพี่เขาก็ถามเราว่า ขายเสร็จแล้วไปไหนต่อไหม
เราก็ตอบว่า ไม่นะ ขายแล้วก็ว่าจะแยกกันกลับอะ พี่เขาเลยถามเราต่อว่า
ไปเดินด้วยกันไหม เราจะปฏิเสธเหรอคะ อยากคุยด้วยมานานมาก
คืนนั้นสนุกมากคะ เดินไป คุยไป ไหนจะบิงปืน เล่นเกมในงานด้วยกัน
อ๋อ คนที่คุยด้วย เลิกคุยกันแล้วนะคะ หลังจากวันเกิดเฮีย 1 อาทิตย์
เราก็เลิกคุย เรารู้สึกว่าไม่ใช่ วันๆก็เรียน โสดมานานมาก จนได้เจอกับคนที่
รู้สึกชอบ อยากคุยอีกครั้ง ><
ต่อนะคะ พอเล่นกันเสร็จ จนถึงเวลาที่ดึกมากๆ เราเลยยืนคุยด้วยกัน
ที่จุดนึง พี่เขาก็ถามว่าจะกลับยัง พรุ่งนี้มาอีกไหม
เราก็ตอบว่า มาแหละ ต้องมาขายของ เดี๋ยวว่าจะให้พ่อมารับ
พี่เขาก็บอกว่า พรุ่งนี้พี่ก็มา เอาเบอร์มาสิ เดี๋ยวติดต่อกันพรุ่งนี้
อยากให้นะคะ555 แต่เราบอกว่า เราได้เป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊คอยู่
เดี๋ยวทักไป พี่เขาก็บอก โอเคๆ กลับบ้านดีๆนะ
คืนนั้นรู้สึกดีมาก เจอกัน คุยกันแบบบังเอิญสุดๆ
คืนต่อมา เราก็มาขายบัตรวิ่งที่งานงิ้วกับเพื่อนเช่นเดิมคะ
เรากำลังจะเดินไปหาเพื่อน แล้วก็บอกว่า โทษที หาที่จอดรถอยู่
จู่ๆก็มีคนมาสะกิดแขน พอหันกลับไป
เฮ้ย ! พี่เมฆ เราก็ถามๆไปว่ามากับใคร พี่เขาก็ตอบว่ามากับเพื่อน
แล้วก็ถามเราว่า วันนี้คงอยู่กับเพื่อนสินะ
เราก็ตอบ ก็คงใช่อะ ก็รอเพื่อนมาครบแล้วเดี๋ยวจะไปขายบัตรแล้ว
พี่เขาโอเค เอาเบอร์มาสิ เผื่อวันนี้ไม่ได้เจอกันอีก พี่ว่าจะไปถ่ายรูปในงานหน่อย (พี่เขาเป็นตากล้อง ถ่ายรูปสวยมาก)
เราก็ปฏิเสธไปว่า เชื่อไหม เดี๋ยวเราก็วนมาเจอกันอีก พูดยังไม่จบ
เพื่อนมาสะกิดบอกจะไปขายของแล้ว
เราก็บอกพี่เขาว่าไปแล้วนะพี่เมฆ จากนั้นเราก็แยกกัน จนขายบัตรวิ่งหมด
เราก็กลับมาที่แรก ที่เรานัดเจอกับเพื่อน แล้วพี่เมฆก็เดินมาหาเรา
พี่เขาก็มาบอกเราว่า ไปกินข้าวคนเดียวมาเมื่อกี้ เสียดาย คนบางคนไม่ได้กินด้วย
เป็นเราไม่ไม่รู้5555 แล้วเราก็ยืนคุยกันสักพัก ส่วนเพื่อนก็แยกกันไปเดินเที่ยว
จนกระทั่งดึก พ่อพี่เมฆก็โทรตามให้กลับบ้าน พี่เมฆก็บอกครับๆ เดี๋ยวกลับตอนนี้เลย
พอพี่เขาจะกลับ พร่เขาก็พูดว่า ไหนบอกจะทักเฟสบุ๊คมา
ไม่เห็นทักมาเลย (คิดในใจ รอเราทักไปเหรอเนี้ย >< )
เราก็ตอบไปว่า โอเค เดี๋ยวทักไป พี่เขาก็โอเค พี่กลับแล้วนะ
เราดีใจมากอะที่ได้เจอพี่เขา 2 วันติด แบบโดยบังเอิญ
พอกลับบ้านมา เรานี่รีบทักไปเลย เราก็บอกว่า พรุ่งนี้ไม่ได้ไปนะ
พี่เขาก็ตอบว่า พี่ก็ไม่ไปเหมือนกัน (เอร้ยย ฟิน555)
จนเราแบบ มีเรื่องไม่สบายใจอะไร เราก็ทักพี่เขาไป ดีไม่ดีก็ทักไป
พี่เขาบอกให้ทักไปนี่นา >< เนอะ จนบางครั้งพี่เขาก็คอล ทักมา อะไรอย่างงี้
จนเรารู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆอะ จากที่เคยอยากคุยด้วยตั้งแรก แล้วมาดับในวันนั้น
เพราะคิดว่าพี่เขามีแฟนแล้ว จนถึงตอนนี้ได้มีโอกาสคุยกัน เจอกันมากขึ้น
เป็นอย่างงี้แล้ว เราโครตอยากบอกเลย
ว่าชอบพี่ แต่ก็กลัวจะอกหัก เพราะเราก็ไม่แน่ชัดว่าพี่เขารู้สึกยังไง
จะแค่คุยกับเราในฐานะรุ่นน้องรึเปล่า -0- อยากบอกอะ อึดอัดใจ แต่ก็กลัว
กลัวพี่เขาจะไม่ชอบ แล้วคุยกันไม่ได้เหมือนเดิม
น