ถ้าเป็นคุณ ๆ จะอยู่ข้าง ๆ หรือถอยออกมาเอง ?

เราเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยจะอ่อนแอ หรืออ่อนโยนเท่าไร เป็นผู้หญิงที่พยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เพราะไม่อยากเป็นภาระของคนอื่น และเกรงใจคนอื่น
เรากับแฟนเจอกันที่ค่ายของมหาลัย หลังจบค่ายแฟนเราก็มาจีบ คุยกันไปคุยกันมา สุดท้ายก้อมาเป็นแฟนกัน แต่ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปคล้ายๆ หมดโปรโมชั่น แฟนเราเรียนวิศวะคอม ว่าง ๆ แฟนเรามักจะเล่นเกม เขียนโปรแกรม หรือทำอะไรหลายอย่างที่ใช้เวลากับคอมเกือบตลอดเวลา
.
.
.
ปัจจุบันไม่เคยจะโทรมาหา เฟสออนกี่ครั้งก็ไม่ค่อยจะทัก กินข้าวด้วยกันก็คงไม่ต้องพูดถึง เราพยายามทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม แฟนบอกว่าเขาก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว อยากให้เราเข้าใจในตัวของเขา เราเหนื่อย เหมืนเราเป็นคนปรับอยู่คนเดียว แต่เราก็อดทน เราช่วยเหลือแฟนทุกเรื่องที่เราสามารถจะช่วยได้ เรากับแฟนอยู่ด้วยกันพักหนึ่ง งานในห้องเราเป็นคนทำทุกอย่าง ข้าวก็เป็นคนซื้อมาให้กิน น้ำที่ห้องเราก็ซื้อมาเอง อีกมากมาย แต่ทุกอย่างที่เราทำมันไร้ความหมาย เพื่อนของเราไม่สนับสนุน เพราะเพื่อนเราเห็นว่าเราทำทุกอย่างเองตลอดเวลา เพื่อนบอกว่าคนเป็นแฟนกันอย่างน้อยก็ต้องดูแล ใส่ใจกันและกันบ้าง ไม่ใช่แบบนี้ เราพยายามไม่ใส่ใจ ไม่คิดมาก คิดว่าไม่เปนไร เพราะแฟนเราไม่ค่อยว่าง

เวลาผ่านไป ตอนนี้แฟนเราเครียดเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว บอกเราว่าไม่อยากคุยกับใครเลย ถ้าเราจะโกษรก็ไม่แปลก เพราะ บอกไปเธอก้อไม่เข้าใจอยู่ดี

เธอบอกว่ารัก แต่การกระทำของเธอมันไม่ใช่
เราขอโทษนะที่ไม่เข้าใจความรู้สึกของเธอเลย ขอโทษที่เป็นแฟนไม่ดี เราไม่อยากให้เธอเครียดไปมากกว่านี้ เราอยากจะถอยออกมาให้เธอไม่ต้องเครียดเรื่องของเราอีก ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกัน แล้วถ้าเป็นคุณล่ะ คุณเลือกที่จะอยู่ข้าง ๆ หรือจะยอมถอยออกมา???????