เคยรักใครมากๆไหม? กูเคยน่ะ กูเคยคิดน่ะว่ากูจะอยู่ยังไงเมื่อไม่มีเค้าอยู่ข้างๆ กูต้องอยู่ไม่ได่แน่ๆ กูกลัวน่ะ กลัวว่าเค้าจะเปลี่ยนใจไปรักคนอื่น กลัวว่าเค้าจะกลับไปคบแฟนเก่า กลัวว่าเค้าจะเบื่อเรา กลัวว่ามีใครอีกคนที่ทำให้เค้ามีความสุขมากกว่ากู กลัวว่าเค้าจะอยู่ได้เมื่อไม่มีกู กูยอมทำทุกอย่าง ทุ่มและให้ทุกอย่างที่เค้าต้องการ กูแค่คิดอยู่อย่างเดียวเลยวว่าทำยังไงก็ได้ให้เค้าอยู่กับกู จนถึงวันนั้น เค้าบอกเลิกกูว่ะ ตอนนั้นกูสตั้นมาก คิดอยู่ตลอดว่าที่กูทำมาทั้งหมดมันยังไม่ดีพออีกหร่อว่ะ ทั้งๆที่กูก็ยอมให้เค้าทุกอย่างที่เค้าต้องการ นี่คือสิ่งที่กูควรได้หรับหร่อ น้ำตาก็เริ่มไหลไม่รู้ทำไม ตอนนั้นพังทุกอย่าง กูไม่คิดที่จะฆ่าตัวตายน่ะ กูรักพ่อแม่มากว่ะ ไม่กล้าทำแบบนั้น แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันพัง หัวใจโครตอ่อนแอ กูร้องไห้ทุกคืน อยู่ต่อหน้าทุกคนกูก็ปกติดี แต่กูต้องคอยตอบคนอื่นอ่ะ ว่าเลิกคบกันแล้ว.
ในบางครั้งที่หน้าของเค้าแวบขึ้นมาในความคิด น้ำตาก็เริ่มไหล ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เบื่อน่ะ มาร้องไห้กับอะไรไร้สาระแบบนี้ โครตไม่ชอบตัวเองตอนร้องไห้มากเลยว่ะ มันดูกูโครตอ่อนแอเลยว่ะ.
หลังจากที่จบกันไป สำหรับกูแล้วความสัมพันธ์มันจบน่ะแต่ความรู้สึกไม่เคยจบตามเลย ใบหน้าของเค้ายังคงวนเวียนอยู่ในความรู้สึก ไม่มีวันไหนที่ไม่นึกถึง ตอนรู้ว่าเค้าเจ็บก็แอบเป็นห่วงเค้าน่ะ เป็นไงบ้าง ยังรับรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเค้าและยังจำเรื่องระหว่างเราได้เสมอ แต่สำหรับเค้าแล้วมันจบลงหมดเลยจบความสัมพันธ์ไปพร้อมๆกับความรู้สึกด้วย เค้าดูโอเค ดูมีความสุขมากกว่าตอนที่อยู่ก้บเรา ก็แอบอยากให้เค้าเป็นห่วงเราบ้างน่ะ แต่เค้าคงมีคนที่ต้องเป็นห่วงอยู่แล้ว... ถ้าถามกูว่าทำไมถึงได้รักมากขนาดนี้ ไม่รู้ว่ะ คงจะด้วยเพราะเราผูกพันกันมากอ่ะ คบกับคนอื่นมากูไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันเลย คนนี้คนเเรก เป็นผู้ชายคนแรกที่อยากดูแลแล้วได้ดูแล เป็นผู้ชายคนแรกที่ชอบทำตัวเหมือนเด็ก เป็นผู้ชายคนแรกที่กูเช็ดตัวให้ตอนมันไม่สบาย เป็นผู้ชายคนแรกที่กูยอมนอนข้างๆตอนที่มันไม่สบายทั้งๆที่กูติดหวัดมาก เป็นผู้ชายคนแรกที่งอลกูแล้วยังซื้อข้าวมาให้ เป็นคนแรกที่กูเห็นหน้าตอนเวลามันหลับ และเพราะเค้าคือคนแรกในอะไรหลายๆอย่างมันเลยทำให้กูลืมยากหน่อย กูเคยคิดที่จะคุยกับคนอื่นเพื่อให้ลืมเค้าน่ะ คุยๆไปสักพักกูก็เบื่อกูไม่อยากคุยกับใครเลยอ่ะ กูไม่สามรถลืมเค้าได้จริงๆ กูทำไม่ได้ว่ะ ไม่ใช่กูไม่อยากลืมน่ะ ใครเค้าจะอยู่แบบนี้กันอ่ะ เป็นไปได้ใครก็อยากลืมป้ะ ก็นั่นแหล่ะ กูคิดถึงเค้าตลอดเวลาเลยว่ะ จนถึงตอนนี้กูก็อยู่ไม่ได้น่ะ แต่กูต้องอยู่ให้ได้ถึงแม้ไม่มีเค้าอยู่ข้างๆก็ตาม กูต้องทุกข์ขนาดไหนเมื่อเค้าจากกูไป คนเค้าอยากไปก็ให้เค้าไปเถอะ ...

ตอนนี้หร่อกูโครตไม่โอเคอะไรสักอย่าง ทุกอย่างมันพังหมด พังยับเลย โครตแย่เลยว่ะความรู้สึกที่กูมีได้พังทลายลง ก็จริงอยู่ว่าแค่เค้าจากไปแค่คนเดียวยังเหลืออะไรในชีวิตเราอีกเยอะแยะ แต่รู้ไหม? คนเดียวที่จากกูไป คนนั้นเค้าคือทุกอย่างในชีวิตกูไปแล้ว อย่ารักใครมากๆน่ะ รักใครต้องเผื่อใจเอาไว้มากๆ ต้องหัดอยู่คนเดียวให้ได้เมื่อไม่มีเค้า กูไม่เคยคิดน่ะว่าต้องเลิกกัน แต่พอวันหนึ่งมันเกิดขึ้น ทุกอย่างมันก็เลยพังไม่เป็นท่าแบบนี้ไง ... TT