จะทำยังไง เมื่อชีวิต ชห เกินรับไหว

สวัสดีคะ สำหรับ กระทู้นี้ จขกท ตั้งออกตัวก่อนเลยว่า ไม่มีแม้แต่คำปรึษาจากคนที่เรียกว่าเพื่อน'
คือ เรื่องเกิดขึ้นพร้อมๆๆ กัน 3 เรื่องคะ อาจจะดูเล็กน้อยสำหรับใคร แต่สำหรับเราแล้ว มันพังมากก
พังทั้งความรุ้สึก พังทั้งร่างกาย
เรื่องที่ 1 ปัญหาครอบครอบคะ รุมเร้าเข้ามาเต็มไปหมด เรื่องแม่ เรื่องพ่อ ชอบทะเลาะกันบ่อยๆ แล้วแม่ก็จะมาเล่าๆๆ เอาความทุกข์มาแบ่งให้เรา
(เรื่องนี่ โอเค ในระดับหนึ่งคะ)
เรื่องที่ 2 คือตอนนี้ จขกท เรียนอยู่ ปี 4คะ เรียนกฎหมาย หรือนิติศาสตร์นั้นแหละ
พระเจ้าาาาา.  ตารางสอบ 6 วันติด คิดดูคะ ท่องมาตราหัวจะพัง ร่างจะแหลก
(พอทนคะ ยังรับไว้เพราะตอนแรกคิดว่ามีกำลังใจ ))
''.   ....แต่ในที่สุด .... กำลังใจที่คิดไว้พังคะ ซ้ำทุกรื่องให้จมไปหมดคือ
เรื่องที่ 3 จับได้ว่าแฟนมีคนอื่นคะ โอยยย คุณเอ่ยย จขกท นี่เรียกหา จิตแพทย์เลยคะ จิตตกแบบ เชี่ย เชี่ยๆ
ท่องๆมาตราอยู่ สมองคิดแวบบ น้ำตาไหล นั่งสอบอยู่ ร้องไห้เฉย
เรื่องแฟน มันมีอะไรมากมายทำให้เราถึงกับจิตตก (คบมา 3ปี)
....
อย่างที่ออกตัวไปคะ จขกท ไม่ค่อยมีเพื่อน ปัญหาทั้งหมดปรึษาใครก็ไม่ได้ แม้กระทั้งพ่อแม่
มีวิธีไหน ที่แยกเรื่องส่วนตัวกับเรื่องเรียน แบบดีที่สุดบ้างคะ พยายามแยกแล้วสุดท้ายก็ไม่พ้น