เจ็บและจำไปอีกนาน :((

กระทู้สนทนา

เราก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง มันเป็นความรู้สึกที่แบบจะปล่อยผ่านก้อไม่ได้ เราพยายามนะเว้ย พยายามคิดว่าอโหสิกรรมกันไป แต่พอคิดถึงมันกี่ครั้งเราก็ทำใจไม่ได้ เราคบกับแฟนมาได้ประมาณ 2 ปีกว่าๆ ซึ่งตลอดเวลาที่คบกันเราดูแลเอาใจใส่เค้ามาก อาจจะมากเกินไปด้วยซ้ำ เป็นแฟนคนแรกที่เราเปิดตัวกับพ่อ พาไปเจอพ่อ ซึ่งพ่อเราก็ไม่ค่อยชอบเค้าหรอกแต่ก็ไม่เคยแสดงอาการอะไรให้เค้ารู้สึกไม่ดีนะ พ่อเราชวนเค้าไปเที่ยวด้วยตลอด แต่เค้าจะปฏิเสธทุกครั้ง ตลอดเวลาที่คบกัน คนนี้เป็นแฟนคนแรกที่เรารู้สึกว่าคบกันเป็นแฟนจริงๆ ได้ใช้เวลาด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน ลำบากทุกข์ยากมาด้วยกัน ในช่วงที่คบกันเราอยู่ประมาณปี 3 เค้าเรียน กศน. ตอนนั้นยังเป็นเด็กแว่นเดินเตะฝุ่น ไม่มีอะไรเลย วันๆเอาแต่เที่ยวเล่นเกมตู้ไปวันๆ จนวันนี้มีเกือบทุกอย่าง งาน การศึกษา เราไม่ได้จะบอกว่าเราเป็นคนให้ แค่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจให้คำปรึกษา พาไปสมัครงาน และช่วยเหลือนิดหน่อยเวลาเค้าช็อต ครั้งแรกที่ได้เจอกันเราซื้อของขวัญวาเลนไทน์ไปให้เค้า เค้าบอกว่าชอบมาก ขอบคุณมาก เราเป็นแฟนคนแรกเลยนะที่ทำให้เค้า ตอนนั้นเป็นอะไรที่ดีมากอะแบบเราคิดจะหยุดอยู่กับคนนี้ ไม่หาใครเพิ่มอีกเลย จนเวลาผ่านไป นิสัยแท้ๆ เค้าก็เริ่มออก จากเคยมีเวลาให้ก็ไม่มีติดเพื่อน พอเราโทรไปก็ว่าเรา หาว่าเราจุกจิก จู้จี้ จนวันนึงเค้าไปเจอพี่สาวของเพื่อนเค้า เค้าก็มาพูดกับเราว่าเค้าเคยชอบเราก็อึ้งนะ แทบร้องไห้อะ แต่เค้าก็บอกเราว่าตอนนี้ไม่ชอบละ ผ่านไปสักระยะ เค้าก็เปลี่ยนไป จนวันนึงพี่สาวของเพื่อนเค้าก็แอดเฟสเค้ามา วันนั้นเค้าเปลี่ยนรหัสเฟส พอเราถามก็บอกเลิกเรา เราโคตรเสียใจอะ บอกเลิกเราคืนนั้นวันนั้น เช้าวันต่อมาเพื่อนเราเลยลากเราไปออกค่ายอาสาที่ต่างจังหวัดมันไม่อยากให้เราฟุ้งซ่าน จำได้ว่าเราโทรไปบอกพ่อว่าเราเลิกกับแฟนแล้วนะ พ่อเราบอกว่าดีแล้ว ไม่มีใครรักหนูเท่าพ่อหรอกลูก เรานี้ร้องไห้โฮเลย พอกลับมาเวลาผ่านไปได้อาทิตย์นึง เราโทรหาเค้า ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องโทรไป พอโทรไปเค้าบอกเราว่ากลับมาคืนดีกันนะ เค้ารู้แล้วว่าเค้าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา แล้วเค้าก็เล่าให้ฟังว่าพี่ของเค้าที่ทำงานถามเค้าว่า เราอะทำงานอะไร มันบอกว่าเราเรียน เค้าถามต่อว่า แล้วแฟนเนี้ยได้ตังไปเรียนวันละเท่าไร มันตอบพี่มันว่า อาทิตย์ละ 1000 พี่มันเลยบอกว่า โคตรพลาด คิดดูมันเรียนหนังสืออย่างเดียว แต่เก็บเงินซื้อรองเท้าคู่ละ 2600 ให้เป็นของขวัญวันเกิด เค้ารักขนาดไหน มันบอกว่ามันเลยคิดได้ (ใจนึงเราก็คิดนะว่าเพราะเงินหรือป่าว) สุดท้ายก็กลับมาคืนดีกัน วันแรกที่คืนดีมันมานอนบ้านเรา เช้ามาเราไปเรียนเลยทิ้งมันไว้บ้านบอกมันว่าถ้ากลับล็อกบ้านด้วยนะ เราก็ไปเรียนพอเย็นกลับมาก็เจอโน็ต มันเขียนไว้ประมาณว่า ขอโทษที่ทำให้เราเสียใจ มันรู้แล้วว่าเรารักมันแค่ไหน มันจะอยู่กับเราแบบนี้ไปนานๆ ทิ้งโน็ตไว้กับดอกกุหลาบดอกนึงเราก็ยิ้มหน้าบาน มีความสุขแต่ก็สุขได้ไม่นาน หลังจากดีกันได้ประมาณ 8 เดือนก็มีก๊อก 2 เลยจ้าาา บอกเลิกเราวันครบรอบ 1 ปี 10 เดือน รอบนั้นจำได้ว่าเราเอากางเกง Mc ยื้อมันไว้ 555 อย่าด่าเรานะเรารู้ว่าเราโง่ แต่รักมันบังตา รอบนั้นเราทำพ่อเราเสียใจ เราทำร้ายตัวเองขนาดหนัก เอาเบียร์ใส่ถุงกาแฟเข้าห้องสอบเลยจ้า(เชี้ยสุดๆ) ทำชีวิตตัวเองพังสุดๆ มันเลิกกับเราไปคบกับพี่สาวของแฟนเพื่อน แต่ก็คบได้ไม่นานเหมือนเวรกรรมมันตามทัน สุดท้ายแฟนใฟม่มันก็ทิ้งไปหา ผัวเก่า มันโพสว่าโสด เราเกลียดตัวเอง เกลียดที่สุดท้ายก็กลับไปหามันในช่วงที่มันอกหักจากแฟนใหม่ของมัน เราคุยกับมัน คล้ายๆ ที่ปรึกษาตอนนั้นเราตามหยอดผู้ชาย คนนึงอยู่ เราเลยแซวแฟนเก่าเราเล่นว่า ถ้าไม่กลับมากูไปคบคนอื่นแล้วนะ ประมาณนี้วันนั้นมันก็โพสเฟสว่า "เด็กช่างอ่อ ขอโทษนะผมคนธรรมดา" ซึ่งตอนนั้นคนที่เราตามหยอดเป็นเด็กช่างเรียนอยู่ ช่างอุต หมู่บ้านครู เราเลยถามมันว่าเป็นไรป่าว มีเด็กช่างมาหาเรื่องหรอ แต่อีกใจคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ววววว 555 วันนึงมันก้อพูดออกมาว่า มันกลับมารู้สึกรักเราอีกแล้ว ซึ่งในที่สุดเราก็กลับไปคบมัน มันโพสเฟสว่าจะอยู่แบบนี้กับเราไปนานๆ แต่ก็ไม่ได้นานแบบที่มันพูด มันกลับไปติดรุ่นน้องวันๆ กินแต่โปร กับ ลีน เที่ยวนู้นนี้ จนในที่สุดมันก็ไปแอบชอบเด็กที่ทำงาน คนนึง ตอนแรกเลยอะนะ เด็กคนนี้มากดไลค์โพสนึงในเฟสเราซึ่งนางกับเราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกัน เราเลยเข้าไปดูแล้วแอด นางก็คุยกับเราดีนะ ผ่านไปสักพักก็เริ่มแปลกๆ จนเรารู้สึกได้ว่ามันต้องมีอะไรกันบางอย่าง มีครั้งนึงมันกินเหล้าด้วยกันปกติมันไม่แอดไลน์กันวันนั้นมันแอดแล้วก็ทักไปคุยกัน เรานี้ขึ้นเลยถามแฟนว่าสรุปยังไงมันมีอะไรหรือป่าว ตัวมันก็บอกว่าไม่มี เราถาม น้องคนนั้นก็บอกไม่มี น้องคนนั้นบอกเราว่า พี่ไม่ต้องห่วงนะ หนูอะไม่ชอบผู้ชาย เราก็โอเค ไม่มีก็ไม่มี ก็คิดว่าเรื่องจะจบ ไม่เลย วันนั้นมันไปประชุมงานด้วยกัน แฟนเราแอบถ่ายรูปเด็กคนนั้นไว้เพียบ เราถามว่าถ่ายทำไม มันลอกแกล้งคนนั้นเล่นๆ เราก็ถามชอบมันใช่ป่ะ มันก็ยังบอกว่าป่าว เราเช็คไอโฟนแฟนเรา มันชอบเด้งไปอยู่แถวบ้านเด็กคนนั้น เราโคตเสียใจ โคตรโกรธที่ทำไมไม่พูดตรง ๆ ถามมันว่ารักกันบ้างมั้ย มันบอกว่ารัก เราสับสนกับคำว่ารักของมัน เราไปถามน้องคนนั้น มันก็บอก ถึงหนูจะชอบเค้านะพี่แต่หนูก็ไม่มีวันคบ ไม่ชอบทำให้ใครเลิกกัน แต่การกระทำน้องไม่ใช่อ่ะ เราถามว่าพูดงี้แล้วสรุปชอบมั้ย มันบอกไม่ชอบพี่ หนูไม่ชอบมัน ซึ่งปัจจุบันตอนนี้ นางกับแฟนเราคบกันได้ประมาน 5 เดือนแล้วมั้ง เรียกกันผัวเมีย กูก็องง นะว่าสองคนไม่ชอบกันยังไง เราเลิกกับแฟนเรา วันที่ 18 ก.ค. 58 มันสองคนขึ้นตัสว่าคบกัน วันที่ 20 ก.ค.58 รอบนี้เจ็บและจบ จำจนวันตาย หันกลับดูแลครอบครัว พ่อแม่ เราพ่อเราเป็นห่วงเรามาก ทุกครั้งที่เราร้องไห้พ่อจะเครียดมาก โทรหาเราทุกวันเวลาเราไปทำงาน เราเคยวิ่งตามหาแต่คนที่เรารัก เราลืมคนที่รักเรา ทุกวันนี้เลยให้ความสำคัญกับครอบครัวมากที่สุด มีหลายคนนะที่เข้ามาคุยกับเราตอนนี้แต่เรายังไม่พร้อมจะมีใครอยากจะทำดีกับพ่อ แม่ให้มากที่สุด ชดเชยที่ตัวเองเคยทำให้ท่านเป็นห่วง เราไม่รู้นะว่าเราพิมพ์จะมีใครอ่านหรือป่าว จะเข้าใจในสิ่งที่เราเล่นมั้ย เราแค่อยากระบายให้ใครสักคนได้ฟัง ได้รับรู้กับสิ่งที่เค้าสองคนทำกับเรา จริงๆมันมีรายละเอียดเยอะกว่านี้มาก อยากอธิบายให้หมดแต่กลัวว่าจะไม่มีใครอ่าน )

แก้ไขข้อความเมื่อ