เรื่องของเรื่องคือมีพี่ผู้หญิงที่ทำงานที่ผมเคารพคนนึง เราสนิทกันพอสมควร อายุมากกว่าผมประมาณ 5 ปี บ้านเราค่อนข้างใกล้กัน
เพราะความที่คิดว่าบ้านเราใกล้กันนี้ทำให้เราได้กลับบ้านด้วยกัน โดยใช้รถส่วนตัวของผม ส่วนพี่เขาไม่มีรถครับ หรือบางวันเขาจะยืมรถของที่บ้านมาใช้บ้าง
แรกๆผมเปนคนชวนพี่เขากลับด้วยกันเอง เพราะเห็นว่าเออไม่น่าไกลมาก และกลับทางเดียวกัน แต่ผมพบว่าบ้านเขาอยู่เลยบ้านผมไปประมาณ 15 กิโล ซึ่งแปลว่าผมต้องขับรถไกลขึ้น 30 กิโล เพื่อเลยไปส่งเขาและวนกลับมาบ้านตัวเอง (งงปะ) ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าใกล้กว่านั้นเยอะ เราก็คิดว่าเออ นานๆทีไม่คิดมาก แต่พอมาเรื่อยๆ เหมือนพี่เขาเริ่มชิน ขอกลับด้วยบ่อยขึ้น บางครั้งไม่ถามว่าผมว่างมั้ยวันนี้แต่รอกลับด้วยกันเลย
ปัญหาคือผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เพราะเราสนิทกัน และที่สำคัญคือพี่เขาคิดว่าบ้านเราอยู่ห่างกันแค่ 10 นาที -..- ซึ่งเขาไม่เข้าใจว่าเออมันไกลกว่าที่คิดเยอะนะ เพราะเราต้องขับรถวนกลับมาอีก กลัวเสียความสัมพันธ์ที่ดีครับ (แบบเพื่อนร่วมงานนะครับ ไม่ใช่แฟน)
ปัจจุบัน จนถึงขั้นแยกไปทำงานคนละที่กันแล้วก็ยังมีรอกลับด้วย โอย 5555
จะปฏิเสธเรื่องที่อีกคนคิดว่าเล็กน้อย แต่ทำให้เราลำบากยังไงให้ไม่เสียความสัมพันธ์
เพราะความที่คิดว่าบ้านเราใกล้กันนี้ทำให้เราได้กลับบ้านด้วยกัน โดยใช้รถส่วนตัวของผม ส่วนพี่เขาไม่มีรถครับ หรือบางวันเขาจะยืมรถของที่บ้านมาใช้บ้าง
แรกๆผมเปนคนชวนพี่เขากลับด้วยกันเอง เพราะเห็นว่าเออไม่น่าไกลมาก และกลับทางเดียวกัน แต่ผมพบว่าบ้านเขาอยู่เลยบ้านผมไปประมาณ 15 กิโล ซึ่งแปลว่าผมต้องขับรถไกลขึ้น 30 กิโล เพื่อเลยไปส่งเขาและวนกลับมาบ้านตัวเอง (งงปะ) ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าใกล้กว่านั้นเยอะ เราก็คิดว่าเออ นานๆทีไม่คิดมาก แต่พอมาเรื่อยๆ เหมือนพี่เขาเริ่มชิน ขอกลับด้วยบ่อยขึ้น บางครั้งไม่ถามว่าผมว่างมั้ยวันนี้แต่รอกลับด้วยกันเลย
ปัญหาคือผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เพราะเราสนิทกัน และที่สำคัญคือพี่เขาคิดว่าบ้านเราอยู่ห่างกันแค่ 10 นาที -..- ซึ่งเขาไม่เข้าใจว่าเออมันไกลกว่าที่คิดเยอะนะ เพราะเราต้องขับรถวนกลับมาอีก กลัวเสียความสัมพันธ์ที่ดีครับ (แบบเพื่อนร่วมงานนะครับ ไม่ใช่แฟน)
ปัจจุบัน จนถึงขั้นแยกไปทำงานคนละที่กันแล้วก็ยังมีรอกลับด้วย โอย 5555