เราคบกับแฟนเรามาหลายปีแล้วค่ะ เราเลยตัดสินใจย้ายมาเรียนที่เดียวกับแฟน แต่เนื่องจากบ้านเรากับ มอ อยู่ไกลกันเกือบข้ามจังหวัดมาเรียนลำบาก แฟนเลยตัดสินใจให้เราย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านเขา พ่อแม่รับรู้ทั้งสองฝ่ายค่ะ ทีแรกพ่อแม่เราก็ไม่อยากให้มาแต่เราสองคนคบกันตั้งแต่ม.ต้น เขาเลยยอมๆ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนตัว เช่น เรื่องเรียน พ่อแม่เราออกให้ค่ะ ส่วนเราก็ทำงานพาร์ทไทม์ รายได้ในส่วนนี้ก็จะเก็บเป็นค่าอยู่ค่ากิน เราช่วยฝ่ายบ้านแฟนทำงานบ้านทุกอย่างเลยนะคะ ไม่เคยทำเรื่องเดือดร้อน ในตอนแรกๆที่มาอยู่ก็รู้สึกดีมากค่ะพอผ่านไปครึ่งปี เริ่มไม่ชอบนิสัยของแม่แฟนเลย
เรื่องมีอยู่ว่า แม่แฟนเขาจะชอบยืมเสื้อผ้าเรา ที่จริงเราก็ไม่มีปัญหานะ แต่ที่ยืมอะ ยืมแบบไม่ธรรมดา ยืมไปแล้วไม่ชอบคืน เราก็ไม่กล้าทวง ตัวเก่ายังไม่คืน มายืมตัวใหม่อีกแล้ว ตอนที่ให้เขายืม ตอนนั้นก็เป็นตอนที่เราเห็นเสื้อเราครั้งสุดท้าย บางตัวเป็นชุดที่แม่ของเราซื้อให้เป็นของขวัญ ใส่ไปงานเลี้ยงครั้งเดียวเอง บางตัวเรายังไม่เคยได้ใส่เลย เราเองก็ไม่กล้าทวง กลัวว่าจะมีปัญหา แถมยังชอบยืมเครื่องสำอางอีก เสื้อบางตัว ของบางชิ้นของเรากลายเป็นของใช้ส่วนรวมไปแล้ว พอเราบอกแฟน แฟนเราก็จะชอบตอบกลับมาว่า ‘ถ้าไม่พอใจก็ย้ายออกไป’ คืออะไรอะ ของๆเราปะ บางอย่างเป็นของส่วนตัวด้วย แฟนเราก็จะไม่ฟังเหตุผลเลย ว่าใครผิดใครถูก เหมือนเขาจะยกให้แม่เขาเป็นใหญ่ แต่เข้าใจนะ แม่ใคร ใครก็รัก
และแม่แฟนเราว่าเราเกือบทุกเรื่อง เช่น ชอบว่าเราว่า รีดผ้าไม่เรียบ กวาดบ้านไม่สะอาด ทำกับข้าวไม่เป็น ทุกเรื่องที่เขาเอ่ยมา เราอยากเถียงทุกข้อเลย เรื่องรีดผ้า เรารีดชุดน.ร.เองตั้งแต่ม.1 รีดให้เกือบทุกคนในบ้านด้วยซ้ำ เรื่องกวาดบ้าน บ้านเราสอนให้กวาดบ้านตั้งแต่จำความได้ เรื่องทำกับข้าว ยอมรับว่าทำไม่เป็นทุกอย่าง
แต่เรื่องที่ยอมไม่ได้ และไม่ชอบนิสัยเขาเลยคือเราเป็นคนรักหมารักแมว เราชอบเอาข้าวไปให้น้องหมาแมวจรจัด ซึ่งเราให้เกือบทุกวัน แม่แฟนก็จะชอบพูดว่า ‘หมาแมวกินดีกว่าคนอีกเนอะ’ แล้วมาไม่นานนี้เอง เราเจอน้องหมาจรจัดเหมือนจะเป็นมะเร็ง เราเลยโพสในกลุ่มช่วยเหลือสัตว์ และมีคนตอบรับว่าจะช่วย ประเด็นคือเราไม่มีรถ ขอยืมแม่แฟน เขาก็บอกว่า ‘ไว้ใจได้รึป่าว ไม่ใช่จะมาเก็บเงินที่หลังนะ ยิ่งไม่มีให้อยู่’ คือไม่เชื่อว่าคนที่รับเคสน้องหมาเราเป็นดี คิดว่าจะโดนหลอกอย่างเดียว ทั้งๆที่กลุ่มในเฟสนั้นเราก็ติดตามมานาน และน่าเชื่อถือพอสมควร พอบอกแฟนว่า ‘แม่เธอมองโลกมืดไปปะหว่ะ’ คือมันเป็นคำพูดแบบตลกๆ แต่แฟนเราเขาจริงจัง เขาไล่เราออกจากบ้าน เขาบอก ไม่พอใจก็ไม่ต้องอยู่ อย่ามาว่าแม่กู คือเราผิดตรงไหนคะ
รบกวนตอบด้วยนะคะว่าเราควรทำยังไงต่อ ไม่ใช่ว่าเราไม่ปรับตัวนะคะ เราลองคุยกับแฟนและแม่เขาแล้วแต่ก็ยังคงทำแบบเดิม อย่ามองแต่ประเด็นเดียวนะคะว่าเราไปว่าแม่เขา ช่วยมองประเด็นที่แม่เขาทำไว้กับเราก่อนหน้านี้ด้วยค่ะ
ทะเลาะกับแฟนเพราะแม่แฟน
เรื่องมีอยู่ว่า แม่แฟนเขาจะชอบยืมเสื้อผ้าเรา ที่จริงเราก็ไม่มีปัญหานะ แต่ที่ยืมอะ ยืมแบบไม่ธรรมดา ยืมไปแล้วไม่ชอบคืน เราก็ไม่กล้าทวง ตัวเก่ายังไม่คืน มายืมตัวใหม่อีกแล้ว ตอนที่ให้เขายืม ตอนนั้นก็เป็นตอนที่เราเห็นเสื้อเราครั้งสุดท้าย บางตัวเป็นชุดที่แม่ของเราซื้อให้เป็นของขวัญ ใส่ไปงานเลี้ยงครั้งเดียวเอง บางตัวเรายังไม่เคยได้ใส่เลย เราเองก็ไม่กล้าทวง กลัวว่าจะมีปัญหา แถมยังชอบยืมเครื่องสำอางอีก เสื้อบางตัว ของบางชิ้นของเรากลายเป็นของใช้ส่วนรวมไปแล้ว พอเราบอกแฟน แฟนเราก็จะชอบตอบกลับมาว่า ‘ถ้าไม่พอใจก็ย้ายออกไป’ คืออะไรอะ ของๆเราปะ บางอย่างเป็นของส่วนตัวด้วย แฟนเราก็จะไม่ฟังเหตุผลเลย ว่าใครผิดใครถูก เหมือนเขาจะยกให้แม่เขาเป็นใหญ่ แต่เข้าใจนะ แม่ใคร ใครก็รัก
และแม่แฟนเราว่าเราเกือบทุกเรื่อง เช่น ชอบว่าเราว่า รีดผ้าไม่เรียบ กวาดบ้านไม่สะอาด ทำกับข้าวไม่เป็น ทุกเรื่องที่เขาเอ่ยมา เราอยากเถียงทุกข้อเลย เรื่องรีดผ้า เรารีดชุดน.ร.เองตั้งแต่ม.1 รีดให้เกือบทุกคนในบ้านด้วยซ้ำ เรื่องกวาดบ้าน บ้านเราสอนให้กวาดบ้านตั้งแต่จำความได้ เรื่องทำกับข้าว ยอมรับว่าทำไม่เป็นทุกอย่าง
แต่เรื่องที่ยอมไม่ได้ และไม่ชอบนิสัยเขาเลยคือเราเป็นคนรักหมารักแมว เราชอบเอาข้าวไปให้น้องหมาแมวจรจัด ซึ่งเราให้เกือบทุกวัน แม่แฟนก็จะชอบพูดว่า ‘หมาแมวกินดีกว่าคนอีกเนอะ’ แล้วมาไม่นานนี้เอง เราเจอน้องหมาจรจัดเหมือนจะเป็นมะเร็ง เราเลยโพสในกลุ่มช่วยเหลือสัตว์ และมีคนตอบรับว่าจะช่วย ประเด็นคือเราไม่มีรถ ขอยืมแม่แฟน เขาก็บอกว่า ‘ไว้ใจได้รึป่าว ไม่ใช่จะมาเก็บเงินที่หลังนะ ยิ่งไม่มีให้อยู่’ คือไม่เชื่อว่าคนที่รับเคสน้องหมาเราเป็นดี คิดว่าจะโดนหลอกอย่างเดียว ทั้งๆที่กลุ่มในเฟสนั้นเราก็ติดตามมานาน และน่าเชื่อถือพอสมควร พอบอกแฟนว่า ‘แม่เธอมองโลกมืดไปปะหว่ะ’ คือมันเป็นคำพูดแบบตลกๆ แต่แฟนเราเขาจริงจัง เขาไล่เราออกจากบ้าน เขาบอก ไม่พอใจก็ไม่ต้องอยู่ อย่ามาว่าแม่กู คือเราผิดตรงไหนคะ
รบกวนตอบด้วยนะคะว่าเราควรทำยังไงต่อ ไม่ใช่ว่าเราไม่ปรับตัวนะคะ เราลองคุยกับแฟนและแม่เขาแล้วแต่ก็ยังคงทำแบบเดิม อย่ามองแต่ประเด็นเดียวนะคะว่าเราไปว่าแม่เขา ช่วยมองประเด็นที่แม่เขาทำไว้กับเราก่อนหน้านี้ด้วยค่ะ