แฟนเก่า เอาคืนไม่ได้ แค่อยากระบาย ไม่อยากระบม ไม่ต้องการคำคม คารมณ์บาดใจ

เรื่องจริงมันน้ำเน่าไม่แพ้นิยายที่เขาแต่งกันมาเลยล่ะ บางทีเวลาฟังเพลง รึดูหนังยังคิดนะว่า "นี่มืงเอาชีวิตกูไปแต่งป้ะเนี่ยยย??"

  เรื่องเริ่มต้นมากจาก เรามีผช คนหนึ่งเข้ามาจีบ สมัยนั้นยังเป็นนักเรียนมอปลาย ตัดผมบ๊อบ ตอนนั้นเพื่อนๆก็ไม่ค่อยจะเห็นด้วยเท่าไร บ้างก็บอกว่าเขาแต่งงานมีเมียแล้ว (พี่เค้าอายุห่างกับเรา 3 ปี ) บ้างก็บอกว่าเขาเจ้าชู้มาก

แต่จากที่เราได้คุยกับเขา ก็ดูเป็นคนเงียบๆ ถึงขั้นเงียบมากกกกกกกกกก
  แถมตอนนั้นก็ยังมีมรสุมเรื่องแฟนเก่าเขาเข้ามาราวี แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี ตอนนั้นความรักราบรื่นดี ไม่ค่อยจะทะเลาะกัน เรียกว่าไม่เคยทะเลาะกันเลยซะมากกว่า มีแต่งอนกันง้องแง้งตามภาษาเด็กน้อย ช่วงนั้นมีความสุขดีมาก ครอบครัวเขาก็รับรู้ยังเคยไปเที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ

เราตัวติดกันมากกก เวลาที่กลับมาจากโรงเรียนเราก็มักจะอ้างแม่ว่าไปหาอะไรกินที่ตลาด แต่ก็จะแอบแว่บไปหาแฟนตลอดๆ บาปไหมเนี่ย?

    เรารับรู้ได้ว่าพี่เขาเป็นคนดี ให้เกียรติเรา เราแทบไม่เคยจะจ่ายค่าอาหารเองเลยสักครั้ง เขามักจะพูดน้อยกับคนอื่น แต่จะมาทำเอ๋อ-เวลาอยู่ด้วยกัน มันเลยเกิดเป็นความพิเศษเล็กๆที่รู้สึกว่าเราสำคัญ ตอนนี้เพื่อนก็เริ่มชอบพี่เขามากขึ้น เขาค่อนข้างเป็นคนขี้อาย และไม่ค่อยเป็นผู้นำสักเท่าไร ออกแนวเป็นคนง่ายๆ อะไรก็อันนั้น แต่อะไรๆ มันก็เริ่มจะไม่ค่อยลงตัวก็ตรงที่เขาเรียบง่ายเกินไป จนเราคิดว่า เห่ยย ช่วยแสดงความคิดเห็น ช่วยบอกความรู้สึกหน่อยจะได้มะ นี่รู้สึกอะไรบ้างไหมเนี่ย เออ ออ ตามตลอดเลย แต่ก็พยายามปรับตัวกันไป แต่ละคนมันก็คงจะมีข้อเสียแหล่ะ

    เขาทำงานตอนกลางคืนค่ะ เวลาเรามักจะไม่ค่อยตรงกันเรานอนเขาตื่น เขาตื่นเรานอน แล้วช่วงนั้นเราก็สอบติดมหาลัยแห่งหนึ่ง ตอนนั้นเราก็คบกันมาได้ประมาณ 2 ปีแล้ว จากที่เคยได้เจอกันเกือบทุกวัน ก็เริ่มไม่ค่อยได้เจอ ตอนนั้นปี 1 เฟรชชี่อ่ะนะ กิจกรรมก็แน่นเป็นอันรู้ๆกันอยู่ ตอนนั้นเราได้เป็นดาว กิจกรรมก็แน่นเข้ามาอีก แต่เราก็ยังคุยกันปกติรักกันดี เราก็ได้เจออะไรใหม่ๆ เจอผู้คน ได้เริ่มใช้ชีวิตที่อิสระมากขึ้น ห่างไกลพ่อแม่ บางครั้งเวลาที่เรากลับบ้านเรามักจะกลับมาค้างที่บ้านแฟนก่อนที่จะกลับมาที่บ้าน

จนมันมาถึงช่วงแตกหัก เรื่องมีอยู่ว่า เขาเริ่มจะเปลี่ยนไปค่ะ ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าเพราะอะไร เขาเริ่มโทรหาน้อยลง จากที่ไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว กลายเป็นแทบจะไม่พูดเลย บทสนทนาในสายมีเพียง. ฮัลโล เงียบทำไม ฮัลโล เงียบ (เงียบจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเลยมั้ง) แล้วเขาก็มักจะหลับคาสายตลอดเลย พอเราถามเขาก็บอกว่า เขานอนน้อย เขาเหนื่อยจากทำงาน ตอนนั้นเราก็ทนๆมา จนเป็นบ่อยเข้า เราเริ่มรู้สึกเหงา เราพูดเรื่องนี้กับเขาตรงๆ เขาก็บอกว่าจะพยายามไม่ทำอีก เขาก็พูดว่าเขาก็รักเราเหมือนเดิม

ตอนนั้นเราก็เชื่อนะ แต่มันรู้สึกห่างเหินมากเลย วันนั้นเราแบบรู้สึกแย่มาก เราตัดสินใจเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนคนนึงที่เป็นเพื่อนกันในคณะฟัง วันนั้นเราร้องไห้แบบไม่รู้จะหยุดยังไง น้ำตาไหลเป็นท่อประปาแตกไปเลย. แล้วก็มีเพื่อน ผช.ชายคนนึงมันชื่อ ไอ้วา
เห็นเรานั่งร้องไห้อยู่ตรงบันไดตึกกับเพื่อนที่เราเล่าเรื่องรักคุดให้ฟัง  มันก็เข้ามาถามเราว่าเป็นอะไร เราอยากจะด่ามันไปว่า ไอ่โง่ คนร้องไห้เขาห้ามมาถามว่าเป็นอะไร ไม่รู้รึงายยยย น้ำตาที่เป็นท่อประปาแตก ตอนนี้กลายเป็นแท้งก์ระเบิดไปแล้วจ้าาาา

วามันเห็นเราร้องไห้หนักมันก็ตกใจใหญ่เลย มันก็เลยถามเพื่อนเราว่าเราเป็นอะไร เพื่อนก็เล่าไปแค่ว่ามีปันหากับแฟนมัน ไอ้วาก็มาเลยจ้าเปิดเพลงบิ้วอารมณ์ไปอีก "ร้องไห้ทำไม ของพี่แหลม " ดีมากค่ะกก
ชาตินี้กูคงหยุดร้องไห้หร่อกนะ  แต่มันพีคมากตรงที่มันเอามือมาลูบผมเรา ป้อยๆ มันดีขึ้นมาก รู้สึกเหมือนมือมันดูดเอาความเสียใจเราออกไป สักพักเราก็ขอตัวออกมา กลับหอมาอาบน้ำ ทำใจให้โล่งๆ ตอนนั้นเราก็ไลน์ไปหาพี่เขาแต่เขาก็ไม่อ่านไม่ตอบเลย
  
   เพื่อนอีกคนโทรมาคุยว่าเราเป็นไงอยู่ได้ไหม ให้ไปนอนที่ห้องกิจกรรมด้วยกัน เพราะช่วงนั้นต้องไปนอนเฝ้าซุ้ม แล้วพุ่งนี้จะมีงานบูมพี่บัณทิต เราก็ปฎิเสธไปบอกว่ายุได้แต่เราให้เพื่อนอีกคนมานอนเป็นเพื่อนเราแทน ตกดึกเราก็คุยกับพี่เขาเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกก็ยังแปลกๆอยู่ดี ความรู้สึกตอนนั้นก็เหงา ส่วนเพื่อนเราก็หลับไปแล้วเลยออกไปนั่งคุยกับต้นไม้ที่ระเบียง

แล้วอีเพื่อนตัวดีก็ดันแชร์เพลง เหนื่อยไหมหัวใจ มาให้ฟัง.  แหม!!! ตอนแรกกูก็ไม่เหนื่อยหร่อก พอฟังเพลงมืงเท่านั้นแหละ น้ำตาก็รื้นๆมาอีกระรอก ตอนนั้นเลยตัดสินใจโทรบอกให้เพื่อนมารับไปนอนที่ห้องกิจกรรมด้วย พอไปถึงตาก็บวมๆเบ่งๆ ปูดๆ แต่พอได้อยู่กับเพื่อนก็หายเศร้าไปได้เยอะ เวลาก็เร็วเหลือเกิน

ตีหนึ่งกว่าแล้วเลยตัดสินใจนอน ตอนนั้นไม่ได้เอาอะไรไปเลย แอร์ก็หนาวเลยไปแอบหยิบผ้าห่มใครไม่รู้กองไว้ ถามใครก็บอกไม่รู้ งั้นไม่มีเจ้าของ กูแฮปนะ >< ปิดไฟนอนกันสักพัก เราก็หลับไป

อะไรกะดุ้กๆข้างๆว้ะ?? เย้ยยยยผีหลอกหรอวะเนี่ยพอลืมตาขึ้นดูเห็นไอ้วา มาๆขาเข้ามาในผ้าห่ม เราเห็นว่าไม่ใช่ผีก็ใจชื้น
"อะไรเนี่ยไอ้วา ดึกดื่น กุนึกว่าผี ตกใจหมด"
"อ่ะอะไร มาไงเนี่ย แล้วนี่ผ้าห่มกูนะเนี่ย "
"อ่าวของหรอ กุไม่รู้นึกว่าไม่มีเจ้าของ กูคิดว่ากูเก็บได้  ไป-เหล้ามาสิ่มืงอ่ะ"
"เออ หนาวขอผ้าห่มกูคืนด้วย"
"โห่ ไอ้สัส กูไม่ได้เอาผ้าห่มมาเสียสละให้กูเหอะ"
"ไม่เอากูก็หนาวเป็นนะเว้ย ห่มด้วยกันเนี่ยแหละ "
"มันจะดีนะ คิๆ"
จากนั้นก็นอนตามปกติ แต่ใจเราไม่ค่อยปกติเท่าไรก็มันแปลกๆนะมีผช มานอนข้างๆ แต่ตอนนั้นในหัวคิดแต่เรื่องพี่เขาเต็มไปหมด ไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน เห้อๆๆๆๆๆๆๆ ถอนหายใจเป็นร้อยๆครั้งอยู่ในความมืด


  ตอนเช้าก็ตื่นมาทำกิจกรรมบูมพี่บัณฑิตอย่างบ้าคั่ง แข่งกะแสงแดด บวกกับนอนน้อย จะเป็นลม  ช่วงนี้มีแอบบเห็นตอนบูมพี่บัณทิต ไอ้วาจะชอบมายืนเต้นข้างๆตลอดเลย รึคิดไปเอง ช่างมันๆ

พอจบกิจกรรมก็เลยจะชวนกันไปดูหนัง ไปกันเป็นโขยงเลยค่าาาา และเจ้าเก่าจ้าไอ่วาก็มานั่งข้างๆ ตอนนั้นก็มีแอบคิดนึดนึงว่ามันชอบเราป่าวว้า แต่ในใจก็คิดว่า เออเพื่อนกันน่าา


พักหลังไอ่วาเริ่มติดเราแจ เราเริ่มมั่นใจล้ะว่ามันไม่ได้คิดกะเราแค่เพื่อน แต่ตอนนั้นเราก็ยังคุยกับพี่เขาอยู่ พี่เขาเริ่มเปลี่ยนตัวเอง เริ่มสนใจเรามากขึ้น พอยิ่งรู้ข่าวเรื่องไอ้วา (ไม่รู้ว่ารู้ได้ไง ) ก็ใส่ใจเราซะเกิน ตรวจเช็คถี่ยิบ คราวนี้หล่ะกลายเป็นเราที่เริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่อยากคุย แอบหลับคาสายเวลาคุย เหมือนสลับกันพูดง่ายๆ


ส่วนเรากับไอ้วาก็เริ่มจะมีใจให้กัน มันก็ขยันทำดี ดีจนเรานี่เรียกว่าหลงกันเลยก็ว่าได้ ผับไม่เข้า เหล้าไม่แตะ บุหรี่นี่แอบดูดเลย กลัวเราเห็น เรียกว่าหน้ามือเป็นหลังตีน

ตอนนี้รักเรากับพี่เขาเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ เขาก็ทำเป็นแกล้งโง่ตลอด ทั้งๆที่เขารู้ดีเรื่องเรากับวา เราเองก็รู้สึกผิด ตอนนี้มันเริ่มไม่เข้าท่าซะแล้ว วาเองมันก็รู้ว่าเรากับพี่เขายังไม่เลิกกันขาด แลดูเป็นคนเห็นแก่ตัวจับปลาสองมือ แต่ใครไม่เคยเป็นไม่มีทางเข้าใจหร่อกว่ามันเป็นยังไง  ใจเรารู้ดีว่าควรทำไง กับพี่เขามันไม่ใช่แค่รัก แต่มันเป็นความผูกพันกัน
ที่ผ่านมาเขาก็ดีกับเรามาตลอด แต่ตอนนี้มันห่างกัน คนที่อยู่ใกล้มักได้เปรียบบวกกับ ความดูแลเอาใจใส่ ที่พี่เขาไม่เคยทำให้ เราได้ในสิ่งที่ไม่เคยได้ มันให้ในสิ่งที่เราขาด มันเข้ามาในวันที่เราอ่อนแอ

เราเลยตัดสินใจ ที่จะบอกเลิกพี่เขา แล้วคบกับไอ่วา . ช่วงเวลานั้นมันเลวร้ายมาก ความรู้สึกต่างๆประดังเข้ามา วันนั้นพี่เขาส่งข้อความมาให้เรายาวมากกกก เป็นข้อความที่เขาพูดถึงความในใจที่เขาไม่เคยพูดไม่เคยบอกเรา และเราไม่เคยรู้เลยว่าพี่เขามีโมเม้นแบบนี้ ทำให้เราตัดสินใจเด็ดขาดไม่ได้สักที อีกคนก็รักอีกคนก็ผูกพัน แต่เลือกแล้วต้องยอมรับมัน


หลังจากนั้นเราก็คบกับไอ้วามาประมาณ 1 ปี ก็เริ่มจะไม่เข้าท่าเข้าที ทะเลาะกันบ่อยมากๆ เหมือนเป็นเด็กๆ นิสัยมันก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นแบบเดิม กินเหล้า เมายา สูบบุหรี่ทีแทบจะพ่นใส่หน้าเลยดีกว่า ตอนนั้นอยากจะเลิก แต่ไม่รู้ทำไม เลิกกันไม่ได้พอมันมาง้อก็ใจอ่อนทุกที

ช่วงที่ทะเลาะกันบ่อยๆเราแอบโทรไปหาแฟนเก่า เขาก็ยังคุยดีกับเรา ในใจตอนนั้นรู้สึกผิดมาก ทิ้งคนที่รักเรามากไปทำไม โง่มาก อยากจะเอาขันโขกหัวตัวเองตาย
เขาเองก็ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน มีคุยบ้างตามประสาคนโสด

  จนวันนั้นเราตัดสินใจว่าเราจะกลับมาคบกับพี่เขา เรานัดเขาออกไปกินข้าว(ช่วงนั้นปิดเทอมเลยกลับมาอยู่ที่บ้าน) เราขอยืมโทรศัพเขาแต่ดูเขาหวงมาก เราก็พอรู้แล้วว่าต้องมีอะไรในกอไผ่ พอเราเข้าไปดูถึงกับจุก เขาคงไม่รอเราแล้วหล่ะ. เขาจะรอเราทำไมล่ะ? เราเองที่ทิ้งเขาไป วันนั้นเราเลยตัดสินใจว่าจะตัดใจจากเขาจริงๆ เราเลยบล้อกเบอร์โทร ไลน์ ลบเฟสออก

แต่พระเจ้ามันไม่ช่วยเลยสักนิด คืดถึงเขามากขึ้น มีอยู่วันนึงเข้าไปแอบส่องเฟส (นึกถึงเอ็มวีเพลง ความจริง ของ room 39 นะ)

" มายก้อดดดดดดด เจ็บจี๊ดที่กลางใจ เขาตั้งคบกับผญคนนึง ซึ่งเป็นคนละคนกับที่เราเปิดเจอในโทรศัพท์ พีคค่ะ ช็อคค่ะ

   มือไม้สั่นไปหมด เหมือนอกหัก แต่ทำอะไรไม่ได้ ตอนนั้นเฮิร์ทมากเลย ขลุกตัวอยู่แต่ในห้อง นอนฟังเพลงเดิมซ้ำไปซ้ำมา ตอนนั้นจำได้ ฟังเพลง รักเธอเหลือเกิน ฟังไปร้องไป จะบ้าตาย ภาพมันบาดตามาก เท่านั้นยังไม่พอเข้าไปอ่านคอมเม้นยิ่งทิ่มจึ้กไปในใจ "แฟนใหม่จ้าาา" เห้ออออออๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


วันนั้นเลยชวนเพื่อนไปกินเหล้า เมามากๆกลับมาถึงห้องเราโทไปหาพี่เขา เขาก็รับ คุยกัน แต่เรากลั้นน้ำตาไม่เคยอยู่เราถามว่าคบกับเขาดีไหม?
เขาก็บอกว่าดี ใหม่ๆมันก็ดีไปหมด
ตอนนั้นเราคิดว่าถ้าเอาเขาคืนมาน่าจะยังทัน
เราขอให้เขากลับมาคบกับเรา แต่เขาก็ปฎิเสธกลับมา เราก็ได้แต่ร้องไห้ ถึงเช้ากันเลยคราวนี้ยิ่งกว่าแท้งก์แตกอีกจ้า มันเป็นเขื่อน แตกแล้วจ้าาาา ตาเราทั้งบวมทั้ง ร้อน ทั้งปวด

ก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม ปล่อยให้เวลามันช่วยเยียวยา ตอนนี้เราก็ยังติดต่อกับเขาอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังคบกับแฟนเขาอยู่ ในใจเราพยายามที่จะตัดเขาออกไปนะ แต่สุดท้ายก็ยังรอเขาอยู่ดี ไม่รู้ว่าต้องรออีกนานไหม
แต่ถ้าเขากลับมาเราคงไม่มีวันทำแบบนั้นกับเขา หรือกับใครก็ตาม

อยากฝากบอกทุกคนว่า มีของมีค่าอยู่ในมือแล้วก็รักษามันไว้นะ ของใหม่มันอาจจะดูดีกว่าของเก่า แต่มันไม่รู้ใจเราเท่าของเก่าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันหร่อกนะ