คือเรื่องมีอยู่ว่าผมโดนเเม่เเฟนตําหนิ่ครับทํายังไงดี

ตอนเเรกถ่ายรูปคู่กับเเฟน เเล้วเฟนผมก็ไห้เปลี่ยนเป็นรูปประจําตัว ผมก็ไม่ได้เอ๊ะใจอะไร เเล้วเเม่เเฟนก้ออนเฟสเเฟนก็เลยพิมมาหาผม
เหมาะสมแล้วหรือมากอดลูกสาวฉัน หาเงินกันได้แล้วเหรอ ไม่ได้ห้ามแต่ที่ทำมันไม่เหมาะ  ผมก็เหว๋อเลย ผมไม่ได้ตั้งใจผมไม่ไช่คนอย่างงั้งน๊ะเเล้วเขาก็ด่าต่อ มีอะไรมากมั่งที่ยังทำไม่เหมาะสม ลูกเขามีพ่อแม่ ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษไหม มาเเตะเนื้อต้องตัวผู้แล้วเจ้าลูกสาวมันทำอะไรไปมากว่านี้ไหม ผมก็เลยตอบว่าไม่เพราะมันก็มีเเค่รูป เพราะปกติผมนั่งด้วยกัน ขึ้นรถ รร คันเดียวกัน เเล้วบ้านก็ อยู่ห่างกันไม่กี่หลัง มีอะไรผมก้ช่วยเหลือตลอด ผมก็ไม่กล้าจะไปเถียงเพราะเขาผู้ไหญ่กว่า เเต่ในความคิดผม ผมไม่ไช่คนอย่างที่คุณเเม่คิดน๊ะ เเล้วเขาก็พิมมาอีกรักกัน ชอบกันไม่เคยห้าม แต่อยากทำตัวไม่เหมาะสมและลบภาพออกด้วยลูกเขามีพ่อแม่ ให้เกียรติผู้หญิงด้วย ผมก็ได้เเต่ฟังเขา ผมก็เริ่มเข้าใจเลยว่า สมองวัยรุ่นกับผู้ไหญ่มันต่างกัน คือใครก็ได้ช่วยผมหน่อยครับ ผมอยากขยับไห้ครอบครัวผมกับครอบครัวเเฟนนั้นดีขึ้นเเละอยากไห้เเม่ของเเฟนยอมรับในตัวผม เเล้วก็ชม ผมไม่อยากโดนด่าเเบบนี้อีก ถึงมันจะไม่สาหัดเเต่มันเจ็บในใจผมมาก ผมเครียดมาหลายวันเลย ผมทําอะไรไม่ถูก ผมรักเเฟนผมมาก คบกันมา1 ปี มีอะไรผมก็ช่วยเหลือ เขา งานไม่เสร็จเด่วครูตรวจไม่สบายผมก็หายาไห้กินลืมเอาตังมาผมก้เเบ่งไห้ยืมลืมเอากล่องข้าวมาผมก็ไปหาข้าวมาไห้กินผมก็ทําไห้เเต่เเม่เขาทําไมรู้สึกจะไม่ชอบผม ส่ะเลย จะทําอย่างไรดีครับถึง ไห้เขายอมรับได้ ขอบคุณทุกท่านครับที่รับฟังปัญญหาของผม เเต่ประโยคสุดท้ายที่เขาพิม อยากให้เห็นทำตัวไม่ให้เกียรติผู้หญิงอีก ให้ไปเรียนไม่ได้ไปทำตัวเกินเด็ก ผมก็เริ่มท้อเเล้วครับ ผมไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดผมไม่ไช่คนอย่างงั้ง ถึงผมบอกเขาไปก้หาว่าผมเถียงผมก็ได้เเต่ขอโทดครับ ที่หลังไม่ทําอีก อยู่อย่างงั้ง ควรจะทํายังไงดีครับ