คือเรามีเรื่องอยากระบายค่ะเรื่องมีอยู่ว่าพ่อแม่เราค่อนข้างที่จะซีเรียสเรื่องเงินเหมือนว่าเงินคือทุกอย่างของชีวิต ทุกๆปีเค้าจะคอยถามเราว่ามี้งินเก็บเท่าไหร่แล้วหรือไม่ก็ขอดูสมุดบัญชี ถ้ามีไม่ถึงตามเป้าที่เค้าวางไว้ก็จะโดนด่าค่ะ เราทำงานมาได้ประมาณ5ปีแล้วค่ะ ปีแรกที่เข้างานเงินเดือนสตาร์ท8,000 ปีสิ้นปีพ่อขอดูสมุดบัญชีไม่เป็นไปตามเป้าที่ต้องการโดนด่าเลยค่ะ ทำงานปีที่4เงินเดือนได้14,000 แต่โกหกที่บ้านว่าได้12,000 เพราะกลัวเค้าว่าอีก แล้วหลังจากนั้นปีที่4เราลาออกจากงานตกงานอยู่นานเลยแถมยังไม่ได้ให้เงินพ่อแม่ด้วย สมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับช่วงนั้นเครียดมากอยู่บ้านก็โดนแม่ด่าแม่เราบอกว่าเห็นตรงนั้นตรงนี้ติดป้ายรับสมัครเยอะแยะทำไมไม่ไปสมัคร เราก็บอกว่าไปแล้วแต่เค้าไม่รับเค้าบอกว่าเต็ม แม่เราก็หาว่าเราเรื่องมากถ้าอยากทำงานสบายๆนู่นเลยงานขายบริการ ไม่น่าเชื่อนะคะแค่ไม่ได้ให้เงินแค่เดือนเดียวด่าเราขนาดนี้เลยขนาดเราเป็นลูกนะเนี่ย555 ปกติเราให้เงินเค้าทุกเดือน ต่อมาเราก็ได้งานใหม่ค่ะได้เงินเดือน12,000 พ่อแม่ถามว่าเค้าให้เงินเดือนเท่าไหร่เราก็บอกตามตรงว่าได้12,000 ตลอดเวลา5ปีที่ทำงานมาเรามีเงินเก็บ80,000 เพื่อนๆว่าน้อยไปมั้ยคะ แต่เราไม่มีหนี้นะและก็ไม่มีบัตรเครดิตด้วย แต่พ่อเราบอกว่าเก็บเงินประสาอะไรทำงานมา5ปีมีเงินแค่นี้ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่จะไล่ให้ไปอยู่นอกบ้าน เราอายุ28ค่ะทำงานใกล้บ้านไม่เสียค่ารถ ที่บ้านขายกับข้าวตอนเช้ากินข้าวบ้านตอนเที่ยวบางครั้งก็กินถ้าเบื่อก็ซื้อกินแม่ก็บอกว่ากับข้าวบ้านเราก็มีจะไปซื้อทำไมให้เปลืองเงิน อ้าวให้เรากินแต่กับข้าวบ้านทุกวันเราก็เบื่อสิก็อยากเปลี่ยนรสชาติบ้าง เราจะสาธยายเรื่องค่าใช้จ่ายของเราให้ฟังนะคะ เงินเดือน12,000หักประกันสังคม600เหลือ11,400 ให้พ่อแม่2,000 ซื้อของใช้ในบ้านทุกเดือนเช่น สบู่ ยาสีฟัน ยาสระผม ผงซักฟอก พวกนี้จะเป็นหน้าที่เราซื้อครอบครัวเรามี4คน และเราก็มีโรคประจำตัว2โรคคือโรคพาหะธาลัสซีเมีย โรคนี้ต้องไปหาหมอทุกๆ3เดือน ค่าใช้จ่ายต่อครั้งจะอยู่ที่ประมาณ600บาท ส่วนโรคที่2โรคแพนิคโรคนี้เราเริ่มรักษาเมื่อเดือนตุลาที่ผ่านมาค่าใช้จ่ายแต่ละครั้งกำหนดไม่ได้ แต่ตั้งแต่เดือนตุลาจนถึงปัจจุบันเสียค่าใช้จ่ายไปประมาณ7,000กว่าบาท โรคพ่อแม่เราไม่รู้นะคะว่าเรารักษาอยู่เค้ารับไม่ได้ค่ะที่เราต้องเข้าจิตเวชเค้ากลัวคนแถวบ้านคิดว่าเราเป็นบ้าเค้าบอกให้เราเลิกไปหาหมอ แต่เราไม่สนใจค่ะเรายังคงรักษาต่อเพราะอาการเราดีขึ้น ทั้ง2โรคนี้ไม่ได้ใช้ประกันสังคมค่ะ แล้วก็เวลาที่พ่อแม่ต้องการใช้เงินเค้ามาขอเราอยากได้เท่าไหร่เราก็กดมาให้ไม่เคยปฎิเสธ อยากได้โทรศัพท์เราก็ซื้อให้ทั้งคู่และยังจ่ายรายเดือนให้อีกจ่ายเฉพาะของพ่อนะคะ แล้วยังจะวันสำคัญเช่นวันเกิดแม่เราก็อยากเซอร์ไพรส์เค้าเราก็ไปซื้อเค้กราคาแพงๆมาให้ บางทีก็พาไปกินข้าวนอกบ้านไปแต่ละครั้งก็หมดหลักพัน เราว่าขนาดเราดีขนาดนี้เค้ายังด่าว่าเราไม่มีเงินเก็บ ทำไมเค้าไม่คิดถึงตอนเค้าขอเงินเราหรือทำอะไรดีๆให้เค้าบ้าง เอะอะอะไรก็เงินเงินเงินอย่างเดียว ลูกข้างบ้านทำงานได้เงินเดือนก็มาพูดให้เราฟัง เค้ามีรถมีบ้านก็มาบอกเราจะให้เรามีเหมือนเค้าทุกอย่าง เราเข้าใจในความหวังดีของพ่อแม่นะคะแต่เราก็อยากบอกว่าถึงเราจะมีเงินเก็บแค่นี้แต่เราก็ไม่มีหนี้นะอยากได้อะไรขอให้บอกเราหาให้ได้หมดแต่อย่าถามว่าเรามีเงินเท่าไหร่ เพราะพอรู้ทีไรงานก็เข้าเราตลอด555 เราสงสัยจริงๆค่ะคนดีน่ายกย่องน่าสรรเสริญคนนั้นต้องเป็นคนมีเงินมากใช่มั้ยคะ เพื่อนๆช่วยตอบหน่อยเครียดเหลือเกิน พึ่งจะโดนด่ามาไม่กี่ชั่วโมงนี้เองเค้าจะไล่ออกจากบ้านอยู่แล้ว เฮ้อออ