เรามีรักทางไกลมาตลอดเลยค่ะ เคยหลอกตัวเองว่าชอบชีวิตรักแบบนี้ ชอบ LDR
มีอิสระ ไม่ต้องมีใครมาหวงมาวุ่นวาย ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เลิกก็เลิก
จนมาเจอคนแฟนคนล่าสุด กลับกลายเป็นเราที่เอาตัวไปผูกติดกับเขา ตามตลอด


รู้สึกเหงามากๆ วันไหนที่เขาออกไปดื่มกับเพื่อนเราต้องหาเรื่องออกจากบ้านเหมือนกัน
ถามว่ามีความสุขไหม เหมือนจะทุกข์มากกว่าเพราะความคิดของตัวเอง เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด
มีแค่เราที่เยอะขึ้นทุกวัน ทำยังไงดีคะ ไม่ให้เขาอึดอัด กับความรักความห่วงของเรา

ล่าสุดคุยกันเรื่องเมื่อไหร่จะได้เจออีก เขาบอกทำงานหนักรอได้ไหม เขาอยากทำงานหนักอีกสองปีเพื่อจะได้อยู่กับเราเร็วๆ
เขาสามารถไม่เจอเราเลย 2 ปีเพื่อจะอยู่กับเราในตอนสุดท้าย
เราเลยบอกเขาไปว่า ถ้าเธอปลูกต้นไม้ คุณก็ต้องรดน้ำ ใส่ปุ๋ยไม่ใช่รอแค่วันที่ต้นไม้จะโตไม่ใช่หรอ ?
แต่เขากลับตอบเรามาว่า แล้วถ้าคุณรักดอกไม้ คุณรดน้ำ เช้า เย็น รดทั้งวันมันก็ตายเหมือนกัน



เหงาจนฟุ้งซ่านไปหมดแล้ว
ป.ล แฟนก็ไม่ไกลมากค่ะ  คนเป็นสิงคโปร์ แต่ไม่ค่อยว่าง