[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวาน
มีคนนึงเราไว้ใจเค้ามาก เค้าคอยดูแลเราเสมอเวลาที่เราไม่สบาย เค้าละเลยเราบ้างแต่เราก็พยายามมองห้ามมันไป คำพูดเวลาที่เค้าบอก เราเชื่อเค้านะ ไม่อยากคิดมาก ต่อไห้เราทะเลาะกันแต่เราเป็นคนที่จะคอยถามว่าเป็นอะไรและเคลียร์ให้จบภายในวันนั้น เราก็เรียนรู้กันสักพักค่ะ อะไรที่มันเข้ากันไม่ได้เราก็พยายามปรับเท่าที่ทำได้ ข้อเสียของเรา เราเป็นคนปากร้ายค่ะ คิดยังไงพูด ไม่พอใจตรงไหนบอก เราชอบอธิบายค่ะ แต่เค้าไม่ชอบอธิบาย
แล้วอยู่ๆมาวันนึง เราไม่รู้ว่าเราจะยอมรับกับสิ่งที่เจอได้แค่ไหน ทำไมเราถึงรับไหว เค้าไม่รู้ว่าเราจะมาแต่มันคงผิดที่เราที่เรามาโดยไม่ได้บอก แล้วเราเจอเค้าอยู่กับแฟนเก่า เค้าก็อธิบายเหตุผลว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดนะ  เค้าก็ขออธิบาย เป็นแค่เพื่อนกันแล้วมันไม่ได้มีอะไร เราเชื่อนะในสิ่งที่เค้าบอก แต่สำหรับเรามันผิด ถ้าเราไม่มาเจอ ก็แสดงว่าเค้าจะแอบทำแบบนี้ลับหลังเราอีกไหม ทุกอย่างตรงนั้น วินาทีนั้นคือมันพัง ความรู้สึก ความเชื่อใจมันหายไปหมด เค้าร้องไห้ขอโอกาสเราค่ะ เค้าอธิบายทุกอย่าง เพื่อไม่ไห้เราไป เราฟังอยู่อย่างนั้นซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ ความรู้สึกเราตอนนั้นมันเหมือนท่อนไม้หรือเซลล์อะไรที่มันตายแล้วอะ
พออยู่คนเดียว มันก็ทำให้เรากับมาคิดทบทวนเวลาที่ผ่านมา แล้วเค้าอยากแก้ไข มันจะดีขึ้นไหมนะ มันจะแย่ลงไหม เราจะกลับไปเชื่อใจเค้าได้อีกแค่ไหน เราจะให้โอกาสเค้าดีไหม มันสับสน ลังเล เหมือนความจริงมันใกล้เข้ามา แล้วเรายังอยากที่จะอยู่ต่อ แต่อีกใจมันก็บอกอย่าหันหลังกลับไป เราไม่รู้เลยตอนนี้ว่าเราควรให้โอกาสนั้นไหม



(ขออภัยหากใช้ภาษาไม่ถูกต้อง)
#แฟนเราเป็นทอม