ก่อนอื่นขอกล่าวถึงตัวเองแบบแง้มๆ นะคะ อายุก็ขึ้นเลข 3 แล้วค่ะ ทำงานเป็นพนักงานราชการในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง ก็พอมีคนคุยๆ บ้าง แต่ไม่สามารถใช้คำว่าแฟนได้ค่ะ สถานะจริงๆ ก็คือโส๊ดโสด เรื่องเริ่มจาก เมื่อ 2 เดือนที่แล้ว มีการรับพนักงานใหม่ ซึ่งเป็นผู้ชายค่ะ ดิฉันก็มองๆ ได้แค่มองค่ะ คือก็ชอบเค้าอยู่นะคะด้วยบุคคลิกโดยรวมก็หน้าตาดีค่ะ และเค้าก็เป็นญาติกับข้าราชการที่ทำงานที่นี่ค่ะ แต่ไม่เคยมีโอกาสได้คุยกันเลย ด้วยหน้าที่งานที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ทำงานกันคนละตึก แต่เมื่อถึงงานเลี้ยงปีใหม่ของที่ทำงาน โอกาสนั้นก็มาถึงค่ะ 555 พอเริ่มดึกเข้า คนก็เริ่มน้อยลง จนเพื่อนร่วมงานสาวๆ ที่อยู่บ้านพักหลังเดียวกันต้องการจะกลับไปพักผ่อนกันหมดเลย ดิฉันและเพื่อนสาวๆ จึงเดินกลับบ้านพักกันโดยมีชายหนุ่มคนนั้นช่วยถือของเดินมาส่ง สาวๆ กัน จากนั้นดิฉันคิดว่าอยากกลับมาที่งานเลี้ยงอีกรอบเพราะยังมีเพื่อนๆ ผู้หญิงอยู่กันอีก 4 คน ส่วนที่เหลือก็เป็นเพื่อนร่วมงานผู้ชายกัน ความจริงคืออยากมากับเค้าค่ะ จึงเดินกลับมาที่งานเลี้ยงอีกครั้งกับชายหนุ่มคนนั้น เค้าก็ชวนคุยค่ะถามโน่นนี่นั่นทำความรู้จักกันพอถึงงานมองหาเพื่อนผู้หญิงเหลือ 1 คนที่นั่งอยู่กับสามีของเขา ก็เลยนั่งดื่มและคุยกันต่อสักพัก ชายคนนั้นก็ถามว่า"กลับกันมั้ยพี่จะไปส่ง" ด้วยความคิดว่า ตอนนี้เพื่อนผู้หญิงก็แยกย้ายไปแล้วกลับบ้านดีกว่า ระหว่างเดินทางมาส่งเค้าก็กอดเอวค่ะ มีแอบดีใจนะคะ สงสัยจะได้แฟนแล้ว พอมาถึงบ้านของดิฉันเราก็ยืนคุยกันนัวเนียกันสักพักค่ะ แล้วเค้าก็ชวนไปบ้านพักของเค้าค่ะ ดิฉันก็ไปด้วยความคิดที่ว่า เค้าก็โสดเราก็โสด ทำงานกันทั้งคู่ รับผิดชอบกับสิ่งที่จะตามมาได้ ตั้งใจว่าฉันอยากได้เค้ามาเป็นแฟน แต่พอถึงตอนนั้น ผู้ชายกลับบอกว่า เค้ายังไม่พร้อมจะมีใคร ตัวเองรับได้ไหม แป่ว... สรุปว่าสถานะของเราตอนนี้คือ bed friend ค่ะ ดิฉันจะวางตัวอย่างไรคะเมื่อต้องเจอกันอยู่ที่ทำงาน ถามว่าเสียใจไหม ก็นิดๆ นะคะแต่อายมากกว่า อายที่วางตัวไม่ดีเอง เลือกเอง ช่วยแนะนำทีค่ะว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดีคะ กับสถานะที่เป็นอยู่ตอนนี้ จะหยุดแค่นี้ หรือสานความสัมพันธ์ต่อไปคะ
Bed friend หรอ??