สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกหากเขียนตรงไหนผิดพลาดต้องกราบขอโทษจริงๆค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ แท็กไม่ค่อยจะเป็นครั้งแรกจิงๆหนูขอโทษนะคะ
เมื่อประมาณปลายปี 56 คุณพ่อนัดทีมแพทย์จากศิริราษ เนื่องจากรอมา 4 ปี เป็นคนญี่ปุ่นและได้ยินว่าเป็นทีมแพทย์ของในหลวง
เพื่อจะมารับการเข้ารักษาทำบอลลูนหัวใจ และพายพาส (จำไม่ได้ว่าอันเดียวกันมั้ยTT)
ในเช้าวันที่ 25 คุณพ่อเข้ารับการผ่าตัด ซึ่งก่อนผ่าตัดยังคงส่งข้อความมาคริสมาส
กลังจาก 4 ทุ่มได้ยินเสียงโทรศัพย์จากคนรู้จักคนนึงว่าพ่อไม่ฟื้นแล้ว เช้าช่วง9โมงพ่อก็เสีย
ได้รับคำอธิบายจากทีมแพทย์เวรอีกชุดว่า มีการผิดพลาดจากการผ่าตัดและหมอคนดั่งกล่าวบินกลับญี่ปุ่นไปแล้วในขณะที่มีเคสต่อยาวมาก
ซึ่งพ่อของหนูเป็นเคสแรก หลังจากนั้นได้โทรหาย่า (เป็นน้องสาวของย่าแท้ๆ) ญ่าแท้ๆเสียแล้วค่ะ ที่เคยเลี้ยงดูพ่อตอนเด็กๆ
และพ่อบอกว่าถ้าเค้าเป็นอะไรไป พินัยกรรมอยู่กับย่า แต่ก่อนพ่อจะผ่าวันที่ 24 ส่ง ย่าขึ้นเครื่องไปอเมริกาเพราะน้าคลอดลูก
จากนั้นได้ทำการติดต่อกับย่า และจัดการศพไปตามระเบียบ ย่าบอกกลับแต่ไม่รู้เมื่อไหร่ เพราะเพิ่งจะไปซึ่งจากเด็กผู้หญิงมีฐานะใช้ชีวิตฟู่ฟ่า
ได้จบลง เพราะคนที่ไห้ชีวิตคือพ่อ และเมื่อสองปีที่แล้วเพิ่งจะอายุ 22 เรารอเค้ากลับมาจนเงินเก็บในบัญชี
และนาฬิกาล้อมเพชรที่พ่อซื้อให้ได้ย้ายไปอยู่โรงรับจำนำ (เพราะคนไม่เคยหมด) เรามีค่าใช้จ่ายทั้งรถทั้งคอนโด เกลี้ยงเลยค่ะ
จนเดือนที่ 5 เราหมดแล้วจริงๆ และได้ยินภรรยาใหม่พ่อบอกว่าพ่อมีเงินที่เก็บในวัดธรรมกายของสหกรณ์ยูเนี่ยนซึ่งเค้าบอกว่า
พ่อเสียแล้วจะได้เงินประกัน พี่ชายเราย่ารักมากเพราะเลี้ยงมาตั้งแต่2ขวบ เราโดนพ่อทิ้งเพิ่งเก็บมาตอนอายุสิบกว่า
พี่ชายมีเงินเลี้ยงจากย่าที่ส่งมาให้ลูกน้องคอยจ่ายให้ตลอดเวลาตั้งแต่ที่พ่อตาย เราไม่เคยได้สักบาทไม่เคยได้อะไร
และบวกกับพี่เราเส็งเคร็งมากติดยาดูดบุหรี่ กินเหล้า เรียนไม่จบ หนีทหาร ครบเครื่อง แต่ย่ายังคงรักและเอ็นดูพี่มาก
พี่เราโทรหาทุกวันว่าจะขอเงิน ยืมเงิน บลาๆ ซึ่งเราจะไม่มี เราก็เลวบอกพี่ว่าให้เอาบัตรปชช ทะเบียนบ้านมา
จะไปต่อประกันให้ที่พ่อเคยทำให้เขา -*- (พี่เรา 28แล้วตอนนั้น)
เมื่อไปเช็คที่ธนาคารวัด พนก.บอกว่ามีเงินอยู่ 120000.- ประกัน3แสนที่ชดเชยไม่ได้เพราะลืมฝาก 2 เดือน(หลังจาพ่อเสีย)
ไม่ติดต่อกันถือว่าโมฆะ เราก็งงๆ ถอนเงินออกมาซึ่งตอนแรกบอกให้รอ6เดือน เรารอถึงวันนี้6เดือน
จะดึงต่ออีกเลยบอกว่าจะแจ้งความเพราะตอนนั้นสหกรณ์ยูเนี่ยนมีปัญหาอยู่แล้ว
เลยได้เงินออกมา เราเอามาจ่ายค่ารถ บัตรเครดิตที่ตอนรูดไม่คิดอนาคต ใช้คำว่า บรรลัยกัลป์มาก
และมีความคิดเลวๆว่าถ้าย่ากลับมา ตัดของเราคืนไปในส่วนของเรา เพราะเราไม่รู้ว่าถ้าให้พี่ก้คงเอาเงินไปถลุง
ซึ่งคิดอีกมุม (ก็เงินเขาจะไปทำอะไรก้เรื่องของเขา) เราก็เลวจริงๆ
หลังจากนั้น8เดือนกว่าๆเราได้ข่าวว่าย่ากลับมาแล้ว เราโทรไปถามไถ่ว่าต้องทำอย่างไรต่อ
และเราขอเงิน 30000.- ไปปิดรถเพราะเรายังหาเงินเองไม่ได้
เขาบอกว่าให้เราเอาเอกสารสำคัญมาให้เค้าและเค้าจะโอนให้ เพราะพ่อให้เค้าเป็นผู้จัดการ
พอวันที่เค้านัดเราเราไปถีงบ้านให้เราเซ็นต์ยินยอมหลายใบแต่เราเองก็ยังไม่ได้เห็นพินัยกรรมอะไรเลย
ใบกองเอกสารที่เค้ารื้อลงมาไว้ที่พื้น และเราก็กำลังเซ็นต์ตามที่เค้าบอก
เราเหลือบไปเห็นประกันบริษัทหนึ่งที่เราไม่เคยเห็น ว่าพี่ชายเราได้เงินจากที่พ่อเราเสียเป็นเงินสี่แสนกว่าบาท
ซึ่งมันไม่มีชื่อเรา มันมีแค่ชื่อพี่เราเพียงเท่านั้น (ซึ่งแม่เราเสียไปแล้ว)
เราถามเขา เขารีบเก็บ และบอกว่านั่นคือประกันนจากรถยนต์ถ้าเค้าตาย (คือเรานึกในใจว่าเราไม่ใช่เด็กป.2นะ)
แต่ก็ได้แต่เงียบและถามเค้าว่าขอดูพินัยกรรมหน่อยได้มั้ยคะ ?
เขาทำท่าครุ่นคิดและเดินขึ้นบรรไดไปเอาในตู้เซฟชั้นสอง
สักพักเขาเดินลงมาพร้อมซองเอกสารเขาจำแนกเอกสารที่เรามองไม่ทันออก
และส่งพินัยกรรมให้เราอ่าน เราหยิบกระดาษมองเห็นถืงพินัยกรรมที่เขียนเองทั้งฉบับ
*เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อนะคะ ง่วงแล้วค่ะ
โดนผู้ใหญ่ที่พ่อไว้ใจตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดกแทนลูกหลอก ขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่ในพันทิพย์เมตตาช่วยแนะนำด้วยค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ แท็กไม่ค่อยจะเป็นครั้งแรกจิงๆหนูขอโทษนะคะ
เมื่อประมาณปลายปี 56 คุณพ่อนัดทีมแพทย์จากศิริราษ เนื่องจากรอมา 4 ปี เป็นคนญี่ปุ่นและได้ยินว่าเป็นทีมแพทย์ของในหลวง
เพื่อจะมารับการเข้ารักษาทำบอลลูนหัวใจ และพายพาส (จำไม่ได้ว่าอันเดียวกันมั้ยTT)
ในเช้าวันที่ 25 คุณพ่อเข้ารับการผ่าตัด ซึ่งก่อนผ่าตัดยังคงส่งข้อความมาคริสมาส
กลังจาก 4 ทุ่มได้ยินเสียงโทรศัพย์จากคนรู้จักคนนึงว่าพ่อไม่ฟื้นแล้ว เช้าช่วง9โมงพ่อก็เสีย
ได้รับคำอธิบายจากทีมแพทย์เวรอีกชุดว่า มีการผิดพลาดจากการผ่าตัดและหมอคนดั่งกล่าวบินกลับญี่ปุ่นไปแล้วในขณะที่มีเคสต่อยาวมาก
ซึ่งพ่อของหนูเป็นเคสแรก หลังจากนั้นได้โทรหาย่า (เป็นน้องสาวของย่าแท้ๆ) ญ่าแท้ๆเสียแล้วค่ะ ที่เคยเลี้ยงดูพ่อตอนเด็กๆ
และพ่อบอกว่าถ้าเค้าเป็นอะไรไป พินัยกรรมอยู่กับย่า แต่ก่อนพ่อจะผ่าวันที่ 24 ส่ง ย่าขึ้นเครื่องไปอเมริกาเพราะน้าคลอดลูก
จากนั้นได้ทำการติดต่อกับย่า และจัดการศพไปตามระเบียบ ย่าบอกกลับแต่ไม่รู้เมื่อไหร่ เพราะเพิ่งจะไปซึ่งจากเด็กผู้หญิงมีฐานะใช้ชีวิตฟู่ฟ่า
ได้จบลง เพราะคนที่ไห้ชีวิตคือพ่อ และเมื่อสองปีที่แล้วเพิ่งจะอายุ 22 เรารอเค้ากลับมาจนเงินเก็บในบัญชี
และนาฬิกาล้อมเพชรที่พ่อซื้อให้ได้ย้ายไปอยู่โรงรับจำนำ (เพราะคนไม่เคยหมด) เรามีค่าใช้จ่ายทั้งรถทั้งคอนโด เกลี้ยงเลยค่ะ
จนเดือนที่ 5 เราหมดแล้วจริงๆ และได้ยินภรรยาใหม่พ่อบอกว่าพ่อมีเงินที่เก็บในวัดธรรมกายของสหกรณ์ยูเนี่ยนซึ่งเค้าบอกว่า
พ่อเสียแล้วจะได้เงินประกัน พี่ชายเราย่ารักมากเพราะเลี้ยงมาตั้งแต่2ขวบ เราโดนพ่อทิ้งเพิ่งเก็บมาตอนอายุสิบกว่า
พี่ชายมีเงินเลี้ยงจากย่าที่ส่งมาให้ลูกน้องคอยจ่ายให้ตลอดเวลาตั้งแต่ที่พ่อตาย เราไม่เคยได้สักบาทไม่เคยได้อะไร
และบวกกับพี่เราเส็งเคร็งมากติดยาดูดบุหรี่ กินเหล้า เรียนไม่จบ หนีทหาร ครบเครื่อง แต่ย่ายังคงรักและเอ็นดูพี่มาก
พี่เราโทรหาทุกวันว่าจะขอเงิน ยืมเงิน บลาๆ ซึ่งเราจะไม่มี เราก็เลวบอกพี่ว่าให้เอาบัตรปชช ทะเบียนบ้านมา
จะไปต่อประกันให้ที่พ่อเคยทำให้เขา -*- (พี่เรา 28แล้วตอนนั้น)
เมื่อไปเช็คที่ธนาคารวัด พนก.บอกว่ามีเงินอยู่ 120000.- ประกัน3แสนที่ชดเชยไม่ได้เพราะลืมฝาก 2 เดือน(หลังจาพ่อเสีย)
ไม่ติดต่อกันถือว่าโมฆะ เราก็งงๆ ถอนเงินออกมาซึ่งตอนแรกบอกให้รอ6เดือน เรารอถึงวันนี้6เดือน
จะดึงต่ออีกเลยบอกว่าจะแจ้งความเพราะตอนนั้นสหกรณ์ยูเนี่ยนมีปัญหาอยู่แล้ว
เลยได้เงินออกมา เราเอามาจ่ายค่ารถ บัตรเครดิตที่ตอนรูดไม่คิดอนาคต ใช้คำว่า บรรลัยกัลป์มาก
และมีความคิดเลวๆว่าถ้าย่ากลับมา ตัดของเราคืนไปในส่วนของเรา เพราะเราไม่รู้ว่าถ้าให้พี่ก้คงเอาเงินไปถลุง
ซึ่งคิดอีกมุม (ก็เงินเขาจะไปทำอะไรก้เรื่องของเขา) เราก็เลวจริงๆ
หลังจากนั้น8เดือนกว่าๆเราได้ข่าวว่าย่ากลับมาแล้ว เราโทรไปถามไถ่ว่าต้องทำอย่างไรต่อ
และเราขอเงิน 30000.- ไปปิดรถเพราะเรายังหาเงินเองไม่ได้
เขาบอกว่าให้เราเอาเอกสารสำคัญมาให้เค้าและเค้าจะโอนให้ เพราะพ่อให้เค้าเป็นผู้จัดการ
พอวันที่เค้านัดเราเราไปถีงบ้านให้เราเซ็นต์ยินยอมหลายใบแต่เราเองก็ยังไม่ได้เห็นพินัยกรรมอะไรเลย
ใบกองเอกสารที่เค้ารื้อลงมาไว้ที่พื้น และเราก็กำลังเซ็นต์ตามที่เค้าบอก
เราเหลือบไปเห็นประกันบริษัทหนึ่งที่เราไม่เคยเห็น ว่าพี่ชายเราได้เงินจากที่พ่อเราเสียเป็นเงินสี่แสนกว่าบาท
ซึ่งมันไม่มีชื่อเรา มันมีแค่ชื่อพี่เราเพียงเท่านั้น (ซึ่งแม่เราเสียไปแล้ว)
เราถามเขา เขารีบเก็บ และบอกว่านั่นคือประกันนจากรถยนต์ถ้าเค้าตาย (คือเรานึกในใจว่าเราไม่ใช่เด็กป.2นะ)
แต่ก็ได้แต่เงียบและถามเค้าว่าขอดูพินัยกรรมหน่อยได้มั้ยคะ ?
เขาทำท่าครุ่นคิดและเดินขึ้นบรรไดไปเอาในตู้เซฟชั้นสอง
สักพักเขาเดินลงมาพร้อมซองเอกสารเขาจำแนกเอกสารที่เรามองไม่ทันออก
และส่งพินัยกรรมให้เราอ่าน เราหยิบกระดาษมองเห็นถืงพินัยกรรมที่เขียนเองทั้งฉบับ
*เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อนะคะ ง่วงแล้วค่ะ