ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ เป็นบัณฑิต ฉลาด รู้จักเขต เข้าใจที่จะสงัดจากกาม สงัดจากอกุศลธรรม บรรลุปฐมฌาน....

รบกวนผู้พอจะทราบ กรุณาอธิบายความแตกต่างและวิธีปฏิบัติของ 2 พระสูตรนี้ด้วย พระอานนท์ตอบว่า “ผู้มีอายุ ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้สงัดจากกาม ฯลฯ บรรลุปฐมฌาน ฯลฯ และเธอย่อมรู้ชัดปฐมฌานนั้นด้วยปัญญา ด้ว

สัมมาสมาธิ เป็นไฉน ภิกษุในธรรมวินัยนี้ สงัดจากกาม สงัดจาก อกุศลธรรม บรรลุปฐมฌาน มีวิตก มีวิจาร มีปีติและสุขเกิดแต่วิเวกอยู่ สงัดจากกาม สงัดจาก อกุศลธรรม บรรลุปฐมฌาน สงัดจากกาม สงัดจาก อกุศลธรรม คือ

ครั้งหนึ่งตอนอยู่ในที่สงัด พระมหาโมคคัลลานะเกิดสงสัยขึ้นมาว่า สิ่งที่เรียกว่า “ปฐมฌาน” จริง ๆ แล้วคืออะไร ท่านจึงพิจารณาและเข้าถึงสภาวะนั้น คือ จิตที่สงัดจากกามและอกุศลทั้งหลาย มีความคิดปร

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในหน้าสารท ท้องฟ้าแจ่ม ปราศจากเมฆ ดวงอาทิตย์ส่องฟ้า ขจัดความมืดในอากาศสิ้น  ทั้งสว่าง   ทั้งสุกใส  ทั้งรุ่งเรือง ฉันใด &

ภิกษุ ท. ! สัมมาสมาธิ  เป็น อย่างไรเล่า ? ภิกษุ ท. ! ภิกษุในกรณีนี้ สงัดแล้วจาก กามทั้งหลาย สงัดแล้วจากอกุศลธรรมทั้งหลาย เข้าถึง ปฐมฌาน อันมีวิตก วิจาร มีปีติและสุขอันเกิดจากวิเวก แล้วแลอยู่

พระพุทธเจ้าสอนให้ ฝึกสมาธิจนได้ฌาน นำกำลังฌานมาวิปัสนาให้จิตเบื่อหน่าย คลายกำหนัดจากขันธ์ 5 ในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ จิตวิมุติหลุดพ้นจากกิเลส-อวิชา ครั้นแล้วน้อมจิตลงในอมตธาตุ อันสงบประณีตจากสั