ใครรู้สึกก่อนคนนั้นแพ้

กลอนสัจธรรม ๕ ประการ (อภิณหปัจจเวกขณ์) อันความแก่นั้นหนาพึงพาพบ มิอาจหลบเลี่ยงพ้นวาระสมัย ความเจ็บไข้รุมเร้าคอยเผาใจ ห้ามอย่างไรก็ไม่อาจจะขาดตอน ความตายนั้นตามติดประชิดใกล้ ไม่มีใครหนีพ้นบทคำสอน

ยังไม่ไปครับ ไปก็ยังไม่มีอะไรทำ.. สับขาหลอกเจ้าบ้างไรบ้าง คนหายไปเยอะๆเผื่อเจ้าจะขยันมากกว่านี้ 555+ ว่าแต่ก็คิดสงสัย ถ้าเราลาหายไป จะยังพอมีคนคิดถึงกันไหม มาซาวด์เสียงดูเฉยๆครับ.. สุดท้ายมีพบก็ต้อง