สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขออภัยก่อนเลยนะคะ
ที่จริงเราต้องการตั้งเป็นกระทู้สนทนา แต่ไม่สามารถตั้งได้เพราะเราลงทะเบียนแบบ e-mail จึงตั้งได้แค่กระทู้คำถามเท่านั้นค่ะ
เราคบกับแฟนมา 5ปี แน่นอนมันคงไม่หวานเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ เราเข้าใจ แต่ก็ไม่ใช่จืดจางขนาดนี้มั้ย ?
ตอนเราคบกันใหม่จนกระทั่งถึงปีที่3 เค้ามักจะมาโพสที่หน้า Fb บ้าง ส่งเพลงให้ฟังบ้าง ก็โอเคเรื่อยมา จนเมื่อมีเหตุให้เค้าต้องเปลี่ยน Fb หลังจากนั้น เราก็ไม่เคยโพสอะไรกันเลย
สมัยที่เราไม่มี Smart Phone เราต้องทำโทรฟรีวันละ 9บาท จะโทรได้ตอน 10:00-17:00 และ 22:00-24:00 แรกๆเราก็โทรคุยกันจนคุ้มเลย เราพักหอในจะคุยนานก็เกรงใจเมท เราต้องออกไปนั่งถ่างตาคุยตรงระเบียง คือง่วงมาก แต่เค้าอยากคุยไงเราก็โอเค
เราเรียนกันคนละมหาลัยกัน พักเที่ยงก็โทรคุยกันวันละ 2-5นาทีก็รู้สึกดีนะ พอหลังๆมาช่วง 10:00-17:00 ค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงเวลา 22:00 บางวันก็คุยกันแค่ครึ่งชั่วโมง หรือมีบางวันต้องรอเค้าดูละครหลังข่าควจบ คุยได้ซัก 15 นาทีก็ขอไปนอน เพราะเค้าง่วง (ในตอนนี้เราย้ายมาอยู่หอนอกคนเดียวแล้ว เหงาหนักเลย) จนกระทั่งทุกวันนี้ คุยกันแค่ทาง Fb ค่ะ ในการคุยกันแต่ละวัน ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ ,,ทำไรอยู่ กินข้าวยัง ออกไปข้างนอกนะ ไปอาบน้ำก่อนนะ,, ประมาณนี้เลย บางที 3ทุ่ม ยังมีมาถาม ว่ากินข้าวรึยัง หืม? เหมือนไม่มีอะไรจะคุยกันเนอะ
คือเราไม่ได้ต้องการว่าจะต้องคุยกันตลอดเวลา หรือต้องมาโพสอะไรเพราะโตๆกันแล้ว แต่ว่ามันต่างจากช่วงเวลาแรกๆเกินไปมั้ย ไปเที่ยวไหนเค้าแท็กเพื่อนได้ แต่ไม่เคยแท็กเราเลย(ก็ไม่ได้จะเรียกร้องขนาดนั้น แต่มันก็อิจฉาคู่อื่นป่ะ) ถ้าใครไม่เป็นเพื่อนเรากับเค้าจริงๆ คงจะไม่รู้เลยค่ะ ว่าเราเป็นแฟนกัน
เวลาไปเที่ยวกันเราต้องเป็นคนชวนตลอดเลย ไม่รู้ว่าเค้าคิดอยากไปกับเราบ้างมั้ย เค้าชอบส่งลิ้งค์สถานที่ท่องเที่ยวมา ละบอกว่า "อันนี้น่าชวนเพื่อนไป" หรือไม่ก็ "เพื่อนชวนไปที่นี่นะ" เราก็อดน้อยใจไม่ได้นะ แต่ก็เคยมีครั้งนึงที่เค้าชวนเราไปเที่ยวนะ ครั้งเดียวเลย(ควรดีใจมั้ย 555) แต่เราต้องเป็นคนหาข้อมูลทั้งหมด ทั้งในเรื่องการเดินทาง หรือหาที่พัก คือมันก็ครั้งแรกของเราด้วยที่ต้องวางแผนเที่ยวเอง พอไปถึงเราก็ไม่มีที่พัก เพราะเราจองที่พักผิด เค้าก็ดูไม่เดือดร้อนอะไรนะ เดินไปหาซื้อเสื้อใส่เล่น ปล่อยให้เรานั่งงงอยู่ตรงนั้น โชคดีเรามีที่พักสำรองที่จดติดมาด้วย เลยมีที่ซุกหัวนอน
เวลาจะไปเที่ยวไหน จะกินอะไร เค้าก็จะบอกตามใจๆ(เหย มีส่วนร่วมบ้างก็ได้) เราก็โอเค พาเข้าร้านราเมง สรุป เข้าไปนั่งละเค้าบอกว่า "กินไม่เป็น จะนั่งรอเรากิน อิ่มแล้วให้พาเค้าไปกินก๋วยเตี๋ยว" (เอิ่ม ตรูจะกินลงมั้ยเนี่ย?) ยิ่งเวลาไปเที่ยวห้างนะ จะอึดอัดก็ไม่ใช่จะเคว้งคว้างก็ไม่เชิง คือมาเดินตามละก็บ่นเมื่อย เหนื่อย ร้อน (นี่ๆยังไม่ครบรอบเลยแก ทีแกไปขึ้นเขากับเพื่อนไม่เห็นบ่นเล้ย) พอถามว่าอันนี้สวยมั้ย "สวย" อันนั้นสวยมั้ย "สวย" เห้ย สวยหมดเลยหรอ ขนาดชี้ชุดรุ่นป้ายังบอกสวยเลย เหย นายมีส่วนร่วมกับเราหน่อยก็ได้ T_____T
เราเองก็ไม่ใช่คน กทม เนอะ ก็ต้องมีหลงบ้าง แต่ก็พาเค้าไปสู่ที่หมายได้นะ เค้าก็บ่นยุบยิบๆ(ดีดปากแตก) ก็เฟลนะ คือตรูก็ไม่ใช่คน กทม นะ พามาได้ก็บุญละ เป็นผู้ชายแท้ๆ ไม่เคยนำอะไรเลย หลงก็ต้องตรูที่เป็นไปถามทาง ต้องsearchที่โทรศัพท์ เห้อ,,ตรูปาดเหงื่อแปป
วันพิเศษ คือวันรัยเหยอ ไม่มี๊ ไม่รู้จักค่ะ
วันเกิดเคยได้เป่าเค้กก้อนนึงค่ะ จบค่ะ แค่ก้อนนั้นแหละค่ะ(รู้งี้แบ่งฟีตไว้ในตู้เย็นดีกว่า)
แต่วันเกิดเค้า เราออมเงินเพื่อซื้อปากกาให้อยากให้ใช้ละนึกถึงเรา วาดรูปเหมือนให้เค้า(เราชอบวาดรูปค่ะ) มีอยู่ปีนึงเราตั้งใจจะทำเค้กให้เค้า แต่ก็ทำไม่เป็นหรอกนะ ทำไปถ่ายรูปเก็บไว้นะ จนก้อนที่5 เราก็ยอมรับว่าเราคงทำไม่ได้หรอก เราก็เอารูปที่ถ่ายนี่ล่ะ ไปทำคลิปวันเกิดให้เค้าใส่เพลงใส่คำอวยพรใส่แผ่นซีดีไปให้เค้า(ซึ้งน้ำตาร่วงเลยค่ะ)
วาเลนไทน์คือไรอ่ะ ก็ไม่ได้เห่อน๊า ไม่ใช่ฝรั่งด้วย แต่ก็อยากได้มั่งอ่า คือที่ผ่านมาไม่ได้มีอะไรที่บ่งบอกเลยว่าเป็นเเฟนกันอ่ะ ขอซักวันดิ แค่การ์ดก็ได้ อะไรก็ได้ หวานหน่อยเห้อะ จะขาดน้ำตาลแล้วนะตัวเอง
วันครบรอบปีหรอ อย่าไปพูดถึงเล๊ยยย ต้องสตรองค่ะ 5555555
มีครั้งนึงเราเคยวาดรูปให้เค้า(เพื่อนๆเรานี่ขอให้วาดให้บ้างเลย) แต่เค้าบอกว่าขี้เกียจเอากลับไปฝากไว้ก่อน จน 2ปีละ ทุกวันนี้ก็ยังอยู่กับเรา เราสั่งทำเสื้อที่ตลาดนัดในมหาลัย เค้าบอกว่าติดหลายคิว ได้ตอนสามทุ่มนะ เราก็โอเค สามทุ่มปั่นจักรยานไปเอา (ทุ่มทุนสร้างจัง ==")
แต่เราเองไม่เคยได้อะไรจากเค้าเลยนอกจากเค้กก้อนนั้น มันก็อดน้อยใจไม่ได้นะ อยากบอกว่า ไม่ได้ต้องการของแพงหรืออะไรมากมายหรอก สิ่งที่ทำให้ ทำให้ด้วยความเต็มใจ เรามีความสุขกับการเป็นผู้ให้ แต่มันน่าจะมีสิ่งแทนใจกันบ้างมั้ย พวงกุญแจซักอันก็ยังดี
เวลาเราไปเที่ยวไหนเรานึกถึงเธอตลอดนะ ส่งโปสการ์ด อยากให้เธอมาด้วย อยากมีเธอข้าง แล้วเธอล่ะอยากมีเราเป็นส่วนร่วมในชีวิตเธอบ้างมั้ย?
เราไม่รู้ว่าเราคิดมากไปมั้ย เยอะเกินไปหรือเปล่า แต่เราก็อดคิดไม่ได้ ว่าเราสำคัญต่อชีวิตเค้ามั้ย ขอเลิกเค้าก็บอกขาดเราไม่ได้ แต่คบต่อไปก็เหมือนเป็นตัวอะไรไม่รู้ เห็นชั้นเป็นไรฝุ่นป้ะเนี่ย เราพยายามคุยกันถึงเรื่องพวกนี้แล้วค่ะ แต่พอเราพูดทีไรเค้าก็จะบอก "ขอโทษ พอๆจบเลิกคุยเรื่องนี้" เห้อ (ตรูควรไปยืนในจุดไหนดี)
"ทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไรกัน งั้นไม่เป็นอะไรกันคงดูสำคัญกว่า เน้อะ 555555555555555"
สุดท้ายนี้ แค่ขอถ่ายรูปคู่ยังยากเลยค่ะ นานมากแล้วค่ะที่ไม่มีรูปคู่ แค่อยากบอกว่า รูปถ่ายเป็นตัวแทนความทรงจำที่ดีที่สุดนะ เราเองก็ไม่ค่อยได้เจอกันนะ เดือนละครั้งหรือหลายเดือนครั้ง คนเราไม่รู้จะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน จะต้องจากกันเมื่อไหร่ จากเป็นก็ดีไป แต่ถ้า... อย่างน้อย มานั่งเปิดรูปเก่าๆดู มันก็คงช่วยให้รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ
ขอบคุณพื้นที่ระบาย
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน
ปล.ด่าได้แต่อย่าแรงเดี๋ยวร้องไห้ สวัสดีค่ะ
เราคิดมากไป หรือเค้าที่ไม่คิดอะไรเลย
ที่จริงเราต้องการตั้งเป็นกระทู้สนทนา แต่ไม่สามารถตั้งได้เพราะเราลงทะเบียนแบบ e-mail จึงตั้งได้แค่กระทู้คำถามเท่านั้นค่ะ
เราคบกับแฟนมา 5ปี แน่นอนมันคงไม่หวานเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ เราเข้าใจ แต่ก็ไม่ใช่จืดจางขนาดนี้มั้ย ?
ตอนเราคบกันใหม่จนกระทั่งถึงปีที่3 เค้ามักจะมาโพสที่หน้า Fb บ้าง ส่งเพลงให้ฟังบ้าง ก็โอเคเรื่อยมา จนเมื่อมีเหตุให้เค้าต้องเปลี่ยน Fb หลังจากนั้น เราก็ไม่เคยโพสอะไรกันเลย
สมัยที่เราไม่มี Smart Phone เราต้องทำโทรฟรีวันละ 9บาท จะโทรได้ตอน 10:00-17:00 และ 22:00-24:00 แรกๆเราก็โทรคุยกันจนคุ้มเลย เราพักหอในจะคุยนานก็เกรงใจเมท เราต้องออกไปนั่งถ่างตาคุยตรงระเบียง คือง่วงมาก แต่เค้าอยากคุยไงเราก็โอเค
เราเรียนกันคนละมหาลัยกัน พักเที่ยงก็โทรคุยกันวันละ 2-5นาทีก็รู้สึกดีนะ พอหลังๆมาช่วง 10:00-17:00 ค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงเวลา 22:00 บางวันก็คุยกันแค่ครึ่งชั่วโมง หรือมีบางวันต้องรอเค้าดูละครหลังข่าควจบ คุยได้ซัก 15 นาทีก็ขอไปนอน เพราะเค้าง่วง (ในตอนนี้เราย้ายมาอยู่หอนอกคนเดียวแล้ว เหงาหนักเลย) จนกระทั่งทุกวันนี้ คุยกันแค่ทาง Fb ค่ะ ในการคุยกันแต่ละวัน ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ ,,ทำไรอยู่ กินข้าวยัง ออกไปข้างนอกนะ ไปอาบน้ำก่อนนะ,, ประมาณนี้เลย บางที 3ทุ่ม ยังมีมาถาม ว่ากินข้าวรึยัง หืม? เหมือนไม่มีอะไรจะคุยกันเนอะ
คือเราไม่ได้ต้องการว่าจะต้องคุยกันตลอดเวลา หรือต้องมาโพสอะไรเพราะโตๆกันแล้ว แต่ว่ามันต่างจากช่วงเวลาแรกๆเกินไปมั้ย ไปเที่ยวไหนเค้าแท็กเพื่อนได้ แต่ไม่เคยแท็กเราเลย(ก็ไม่ได้จะเรียกร้องขนาดนั้น แต่มันก็อิจฉาคู่อื่นป่ะ) ถ้าใครไม่เป็นเพื่อนเรากับเค้าจริงๆ คงจะไม่รู้เลยค่ะ ว่าเราเป็นแฟนกัน
เวลาไปเที่ยวกันเราต้องเป็นคนชวนตลอดเลย ไม่รู้ว่าเค้าคิดอยากไปกับเราบ้างมั้ย เค้าชอบส่งลิ้งค์สถานที่ท่องเที่ยวมา ละบอกว่า "อันนี้น่าชวนเพื่อนไป" หรือไม่ก็ "เพื่อนชวนไปที่นี่นะ" เราก็อดน้อยใจไม่ได้นะ แต่ก็เคยมีครั้งนึงที่เค้าชวนเราไปเที่ยวนะ ครั้งเดียวเลย(ควรดีใจมั้ย 555) แต่เราต้องเป็นคนหาข้อมูลทั้งหมด ทั้งในเรื่องการเดินทาง หรือหาที่พัก คือมันก็ครั้งแรกของเราด้วยที่ต้องวางแผนเที่ยวเอง พอไปถึงเราก็ไม่มีที่พัก เพราะเราจองที่พักผิด เค้าก็ดูไม่เดือดร้อนอะไรนะ เดินไปหาซื้อเสื้อใส่เล่น ปล่อยให้เรานั่งงงอยู่ตรงนั้น โชคดีเรามีที่พักสำรองที่จดติดมาด้วย เลยมีที่ซุกหัวนอน
เวลาจะไปเที่ยวไหน จะกินอะไร เค้าก็จะบอกตามใจๆ(เหย มีส่วนร่วมบ้างก็ได้) เราก็โอเค พาเข้าร้านราเมง สรุป เข้าไปนั่งละเค้าบอกว่า "กินไม่เป็น จะนั่งรอเรากิน อิ่มแล้วให้พาเค้าไปกินก๋วยเตี๋ยว" (เอิ่ม ตรูจะกินลงมั้ยเนี่ย?) ยิ่งเวลาไปเที่ยวห้างนะ จะอึดอัดก็ไม่ใช่จะเคว้งคว้างก็ไม่เชิง คือมาเดินตามละก็บ่นเมื่อย เหนื่อย ร้อน (นี่ๆยังไม่ครบรอบเลยแก ทีแกไปขึ้นเขากับเพื่อนไม่เห็นบ่นเล้ย) พอถามว่าอันนี้สวยมั้ย "สวย" อันนั้นสวยมั้ย "สวย" เห้ย สวยหมดเลยหรอ ขนาดชี้ชุดรุ่นป้ายังบอกสวยเลย เหย นายมีส่วนร่วมกับเราหน่อยก็ได้ T_____T
เราเองก็ไม่ใช่คน กทม เนอะ ก็ต้องมีหลงบ้าง แต่ก็พาเค้าไปสู่ที่หมายได้นะ เค้าก็บ่นยุบยิบๆ(ดีดปากแตก) ก็เฟลนะ คือตรูก็ไม่ใช่คน กทม นะ พามาได้ก็บุญละ เป็นผู้ชายแท้ๆ ไม่เคยนำอะไรเลย หลงก็ต้องตรูที่เป็นไปถามทาง ต้องsearchที่โทรศัพท์ เห้อ,,ตรูปาดเหงื่อแปป
วันพิเศษ คือวันรัยเหยอ ไม่มี๊ ไม่รู้จักค่ะ
วันเกิดเคยได้เป่าเค้กก้อนนึงค่ะ จบค่ะ แค่ก้อนนั้นแหละค่ะ(รู้งี้แบ่งฟีตไว้ในตู้เย็นดีกว่า)
แต่วันเกิดเค้า เราออมเงินเพื่อซื้อปากกาให้อยากให้ใช้ละนึกถึงเรา วาดรูปเหมือนให้เค้า(เราชอบวาดรูปค่ะ) มีอยู่ปีนึงเราตั้งใจจะทำเค้กให้เค้า แต่ก็ทำไม่เป็นหรอกนะ ทำไปถ่ายรูปเก็บไว้นะ จนก้อนที่5 เราก็ยอมรับว่าเราคงทำไม่ได้หรอก เราก็เอารูปที่ถ่ายนี่ล่ะ ไปทำคลิปวันเกิดให้เค้าใส่เพลงใส่คำอวยพรใส่แผ่นซีดีไปให้เค้า(ซึ้งน้ำตาร่วงเลยค่ะ)
วาเลนไทน์คือไรอ่ะ ก็ไม่ได้เห่อน๊า ไม่ใช่ฝรั่งด้วย แต่ก็อยากได้มั่งอ่า คือที่ผ่านมาไม่ได้มีอะไรที่บ่งบอกเลยว่าเป็นเเฟนกันอ่ะ ขอซักวันดิ แค่การ์ดก็ได้ อะไรก็ได้ หวานหน่อยเห้อะ จะขาดน้ำตาลแล้วนะตัวเอง
วันครบรอบปีหรอ อย่าไปพูดถึงเล๊ยยย ต้องสตรองค่ะ 5555555
มีครั้งนึงเราเคยวาดรูปให้เค้า(เพื่อนๆเรานี่ขอให้วาดให้บ้างเลย) แต่เค้าบอกว่าขี้เกียจเอากลับไปฝากไว้ก่อน จน 2ปีละ ทุกวันนี้ก็ยังอยู่กับเรา เราสั่งทำเสื้อที่ตลาดนัดในมหาลัย เค้าบอกว่าติดหลายคิว ได้ตอนสามทุ่มนะ เราก็โอเค สามทุ่มปั่นจักรยานไปเอา (ทุ่มทุนสร้างจัง ==")
แต่เราเองไม่เคยได้อะไรจากเค้าเลยนอกจากเค้กก้อนนั้น มันก็อดน้อยใจไม่ได้นะ อยากบอกว่า ไม่ได้ต้องการของแพงหรืออะไรมากมายหรอก สิ่งที่ทำให้ ทำให้ด้วยความเต็มใจ เรามีความสุขกับการเป็นผู้ให้ แต่มันน่าจะมีสิ่งแทนใจกันบ้างมั้ย พวงกุญแจซักอันก็ยังดี
เวลาเราไปเที่ยวไหนเรานึกถึงเธอตลอดนะ ส่งโปสการ์ด อยากให้เธอมาด้วย อยากมีเธอข้าง แล้วเธอล่ะอยากมีเราเป็นส่วนร่วมในชีวิตเธอบ้างมั้ย?
เราไม่รู้ว่าเราคิดมากไปมั้ย เยอะเกินไปหรือเปล่า แต่เราก็อดคิดไม่ได้ ว่าเราสำคัญต่อชีวิตเค้ามั้ย ขอเลิกเค้าก็บอกขาดเราไม่ได้ แต่คบต่อไปก็เหมือนเป็นตัวอะไรไม่รู้ เห็นชั้นเป็นไรฝุ่นป้ะเนี่ย เราพยายามคุยกันถึงเรื่องพวกนี้แล้วค่ะ แต่พอเราพูดทีไรเค้าก็จะบอก "ขอโทษ พอๆจบเลิกคุยเรื่องนี้" เห้อ (ตรูควรไปยืนในจุดไหนดี)
"ทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไรกัน งั้นไม่เป็นอะไรกันคงดูสำคัญกว่า เน้อะ 555555555555555"
สุดท้ายนี้ แค่ขอถ่ายรูปคู่ยังยากเลยค่ะ นานมากแล้วค่ะที่ไม่มีรูปคู่ แค่อยากบอกว่า รูปถ่ายเป็นตัวแทนความทรงจำที่ดีที่สุดนะ เราเองก็ไม่ค่อยได้เจอกันนะ เดือนละครั้งหรือหลายเดือนครั้ง คนเราไม่รู้จะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน จะต้องจากกันเมื่อไหร่ จากเป็นก็ดีไป แต่ถ้า... อย่างน้อย มานั่งเปิดรูปเก่าๆดู มันก็คงช่วยให้รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ
ขอบคุณพื้นที่ระบาย
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน
ปล.ด่าได้แต่อย่าแรงเดี๋ยวร้องไห้ สวัสดีค่ะ