เที่ยวจนได้ "เรื่อง" = EP02 "รูปภาพ"
ในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา
วิวัฒนาการการถ่ายรูปตามสถานที่ท่องเที่ยว
นั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
ตั้งแต่มีกล้องหน้าโทรศัพท์ และ ไม้เซลฟี่
เราจะพบเห็นได้ทุกสถานที่ท่องเที่ยว ใช่คำว่าหนีไม่พ้นเลยก็ได้
เพราะยุคแห่ง social network
ทำให้การท่องเที่ยวมีมุมมองต่างออกไป
การแบ่งบันหรือสื่อสารข้อมูลกับผู้อื่นอย่างรวดเร็ว
ณ ปัจจุบัน ที่นั้น!! เวลานั้น!! ทำให้ทุกอย่างเร็วขึ้น
ทำให้การถ่ายรูปมีบทบาทสำคัญมากขึ้น
เพื่อแสดงถึงสถานที่และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า
แต่สิ่งที่ถูกลดทอนคือ การดื่มด่ำและซึบซับบรรยากาศของสถานที่นั้นๆ
และเราเลือกที่จะบันทึกมันผ่านเมนโมรี่ดิจิตอลมากกว่า
ความทรงจำและความรู้สึก
ทำให้ความรู้สึกปัจจุบันเป็นความเลือนราง ไปชัดเจนบนรูปถ่ายมากกว่า
ผมจำสมัยที่ไปเที่ยวแบบเก่าๆ
ใช้กล้องDSLRรุ่นเก่าๆ เดินทางแบบ BACKPACK ที่จังหวัดเชียงราย
พอกลับมาจากทริปก็ดึงเมมจากกล้อง โอนลงคอมพิวเตอร์
มานั่งเช็ครูปและปรับแต่ง ตั้งแต่รูปแรก จนรูปสุดท้าย
มันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดอีกครั้ง
พร้อมความรู้สึกที่แล่นผ่านความทรงจำ
แม้จะเป็นรูปเหตุการณ์ความผิดพลาด แต่พอมาดูอีกครั้งก็ยังยิ้มกับมันได้
ปัจจุบันความรู้สึกแบบนี้เลือนหายลงไปทุกที
แม้จะโพสรูปเยอะและรวดเร็วแค่ไหนก็ตาม
เราดึงเอาความรู้สึกออกจากรูป
เหลิอเพียงภาพโชว์สถานที่และบุคคลไม่มากไปกว่านั้น
ฝากเพจประสบการณ์เรื่องราวการท่องเที่ยวในมุมมองต่างๆที่น่าสนใจ
https://www.facebook.com/เที่ยวจนได้-เรื่อง-1534956480157847
ขอบคุณครับ
เที่ยวจนได้ "เรื่อง" = EP02 "รูปภาพ"
ในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา
วิวัฒนาการการถ่ายรูปตามสถานที่ท่องเที่ยว
นั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
ตั้งแต่มีกล้องหน้าโทรศัพท์ และ ไม้เซลฟี่
เราจะพบเห็นได้ทุกสถานที่ท่องเที่ยว ใช่คำว่าหนีไม่พ้นเลยก็ได้
เพราะยุคแห่ง social network
ทำให้การท่องเที่ยวมีมุมมองต่างออกไป
การแบ่งบันหรือสื่อสารข้อมูลกับผู้อื่นอย่างรวดเร็ว
ณ ปัจจุบัน ที่นั้น!! เวลานั้น!! ทำให้ทุกอย่างเร็วขึ้น
ทำให้การถ่ายรูปมีบทบาทสำคัญมากขึ้น
เพื่อแสดงถึงสถานที่และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า
แต่สิ่งที่ถูกลดทอนคือ การดื่มด่ำและซึบซับบรรยากาศของสถานที่นั้นๆ
และเราเลือกที่จะบันทึกมันผ่านเมนโมรี่ดิจิตอลมากกว่า
ความทรงจำและความรู้สึก
ทำให้ความรู้สึกปัจจุบันเป็นความเลือนราง ไปชัดเจนบนรูปถ่ายมากกว่า
ผมจำสมัยที่ไปเที่ยวแบบเก่าๆ
ใช้กล้องDSLRรุ่นเก่าๆ เดินทางแบบ BACKPACK ที่จังหวัดเชียงราย
พอกลับมาจากทริปก็ดึงเมมจากกล้อง โอนลงคอมพิวเตอร์
มานั่งเช็ครูปและปรับแต่ง ตั้งแต่รูปแรก จนรูปสุดท้าย
มันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดอีกครั้ง
พร้อมความรู้สึกที่แล่นผ่านความทรงจำ
แม้จะเป็นรูปเหตุการณ์ความผิดพลาด แต่พอมาดูอีกครั้งก็ยังยิ้มกับมันได้
ปัจจุบันความรู้สึกแบบนี้เลือนหายลงไปทุกที
แม้จะโพสรูปเยอะและรวดเร็วแค่ไหนก็ตาม
เราดึงเอาความรู้สึกออกจากรูป
เหลิอเพียงภาพโชว์สถานที่และบุคคลไม่มากไปกว่านั้น
ฝากเพจประสบการณ์เรื่องราวการท่องเที่ยวในมุมมองต่างๆที่น่าสนใจ
https://www.facebook.com/เที่ยวจนได้-เรื่อง-1534956480157847
ขอบคุณครับ