เรายุ่ในสถานะอะไรกันเเน่

นับวันคำว่าเพื่อนมันเริ่มหายไปเรื่อยๆ จนทำให้เราคิดว่าความสัมพันธุ์ตอนนี้ที่เราสองคนเปงยุ่คือ แฟน เเต่เราไม่เเน่ใจ เพราะเราต่างไม่ได้ขอคบ เเต่เราทำกันเหมือนเเฟนเเคร์กันทุกอย่าง เเต่วันหนึ่งเค้าก้อไม่คุยกับรุ่นพี่ ผ.ญ ใน ร.ร เราที่เเรกเราก้อไม่รุ่เเต่ตอนหลังเค้าก้อบอก ความรุ่สึกของการกระทำชองเราตอนนั้นมันเเสดงออกมาชัดว่า เรา หึง หวง เค้ามากกในขณะที่เราไมุ่ร่เลยว่าเรามีสิทธินั้นรึป่าวว เเต่พอเค้าเห็นเราโวยวาย เค้าก้อหัวเราะ เราไม่รุ่ว่าเค้าหัวเราะทามไม เเล้วทามเราว่าเปงไร เเต่เราก้อบอกไม่เปงไร เเล้วหลังจากนั้นมาเค้าก้อเลิกคุย เราก้อคุยกันตลอดไม่เคยหยุด บอกรักทั้งๆที่ไม่รุ่ว่าสิ่งที่เปงยุ่คืออะไรกันเเน่ จนวันหนึ่ง เค้ามาบอกเราว่าเลิกคุยกันเหอะ มีคนไม่ชอบ เราไม่เข้าใจ ว่าทามไมถึงเเคร์ คนนั้นมากกว่า ทั้งๆที่เราคุยกันมาขนาดนี้เเล้ว ทำกันมาขนาดนี้ืจะให้มาหยุดเราคิดว่ามันไม่ใช่เเต่เราไม่สามารถพูดอะไรได้มากเลย เพราะเราไม่รุ่ว่าตลอดมาเรายุ่ในสถานะอะไรกับเค้ากันเเน่ ตอนนี้เราไม่โอเครเลยที่ต้องมาหยุดทุกอย่างเราจะทำไงดี กับ ผ.ช คนนี้