ชีวิตของผม มันชั่งเป็นอะไรที่ ลำบากเหลือเกิน ทางด้านปัจจัยต่างๆ
ตอนนี้ถ้าผม ไม่เรียนอยู่ผม คง ต้องออกไปหาเงิน เอง เพราะทุกเดือน ไม่มีรายได้เข้า มาสักบาทเลย เป็นแบบนี้นานแล้ว
ทุกวันนี้ ผม มีเงิน ไปโรงเรียน มันก็ถือ ว่าดีที่สุดแล้ว ทุกวันนี้ข้าวของต่างๆก็แพง ผมต้องเก็บเงินไว้ เพราะ บางครั้ง ที่โรงเรียนผม
มีการซ้อมดนตรี เพราะว่าผมเป็นนักดนตรีโรงเรียน แต่ไม่มีเครื่องดนตรี เป็นของตัวเองเหมือนคนอื่น อยากจะได้ แต่ก็ไม่มีเงินที่จะซื้อ
เวลา มีงาน ก็ต้องใช้ของโรงเรียน แทน มันก็ไม่กล้าเล่น อย่าเต็มที่ เพราะมันไม่ใช่ของเรา บางทีก็คิด เพราะ เพื่อนๆน้อง เขามีหมด เหลือแต่เราที่ไม่มี
มันทำให้ผมต้องดิ้นรน ทำงานหา เลี้ยงตนเองไปสะก่อน ไม่อยากต้อง ไปลำบากพ่อแม่
หวัง ว่าเมื่อไหร่จะมี รายได้เข้าสักที ทำงานก็ยังไม่ได้ เพราะอายุยังไม่ถึง18ปี
อยากมีรายได้ บ้าง เดือนละ 1000-2000ก็ยังดี กว่าไม่มีเลย
ชีวิตของผม
ตอนนี้ถ้าผม ไม่เรียนอยู่ผม คง ต้องออกไปหาเงิน เอง เพราะทุกเดือน ไม่มีรายได้เข้า มาสักบาทเลย เป็นแบบนี้นานแล้ว
ทุกวันนี้ ผม มีเงิน ไปโรงเรียน มันก็ถือ ว่าดีที่สุดแล้ว ทุกวันนี้ข้าวของต่างๆก็แพง ผมต้องเก็บเงินไว้ เพราะ บางครั้ง ที่โรงเรียนผม
มีการซ้อมดนตรี เพราะว่าผมเป็นนักดนตรีโรงเรียน แต่ไม่มีเครื่องดนตรี เป็นของตัวเองเหมือนคนอื่น อยากจะได้ แต่ก็ไม่มีเงินที่จะซื้อ
เวลา มีงาน ก็ต้องใช้ของโรงเรียน แทน มันก็ไม่กล้าเล่น อย่าเต็มที่ เพราะมันไม่ใช่ของเรา บางทีก็คิด เพราะ เพื่อนๆน้อง เขามีหมด เหลือแต่เราที่ไม่มี
มันทำให้ผมต้องดิ้นรน ทำงานหา เลี้ยงตนเองไปสะก่อน ไม่อยากต้อง ไปลำบากพ่อแม่
หวัง ว่าเมื่อไหร่จะมี รายได้เข้าสักที ทำงานก็ยังไม่ได้ เพราะอายุยังไม่ถึง18ปี
อยากมีรายได้ บ้าง เดือนละ 1000-2000ก็ยังดี กว่าไม่มีเลย