ก่อนอื่น>>จขกท เป็น เลสเบี้ยน
เรื่องมีอยู่ว่า....(ถ้าขี้เกียจอ่าน ข้ามได้นะ)
เราโสดมาได้พักนึง แต่แล้วเราวันนึงเราก็เล่นพันทิปนี้ล่ะ ก็เห็นกระทู้สักอย่างจำไม่ได้เข้าอ่านมีการแนะนำเว็บหาเพื่อนคุยเราก็เข้าไป
กดดูคนนั้น กดดูคนนี้ และแล้วก็ไม่กล้าแอดไป
ก็เลยตัดสินใจฝาก ไอดีไว้!!
ห้ะ!!!>>>มีคนแอดมา
เข้าเรื่อง...
ก็มีแอดมาหลายคน มีอยู่คนนึงคุยถูกใจดี
เราก็เลยจีบ และรู้ว่าที่แอดมาเพราะเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า
ตอนนั้นเราก็แอบดีใจ คุยไปคุยมาก็เริ่มเหมือนขาดอะไรไม่ได้...
อยู่ๆวันนึงเขาก็กลับไปคุยกับแฟนเก่า >>> บ้าชิพ
เราเลยตัดสินใจบอกลา....และไม่คุยเลย
ทั้งๆที่ที่คุยกันในฐานะ "เพื่อน"
แต่...เราคงคิดไม่ซื่อก็เลยออกมาดีกว่า
และแล้ว......
วันนึงเขาก็ทักมา เราก็เลยคุยอีกและรู้ว่า ที่ทักมาเพราะทะเลาะกับแฟน
และแล้วเราก็กลายเป็นที่ปรึกษาไปโดยรู้ตัว....(พิมพืไม่ตกหรอก รู้ตัว นั้นแหล่ะ)
จนวันนึงเขาคงเครียดหนักจึงตัดสินใจโทรมาหาเรา(ทางไลน์)
จากที่พิมพ์คุยกัน ก็กลายเป็นว่าโทรคุยกันผ่านไลน์
สุดท้ายเธอก็เงียบไปอีก....
และก็กลับมาพร้อมกับคำพูดที่ว่า....เลิกกับแฟนแล้ว
และแล้วเราก็เหมือนเพื่อนคุยไม่ให้>>เขาฟุ้งซ่าน
ยอมรับเลยว่าตอนนั้นเริ่มมีความหวัง เพราะการกระทำของเขาหลายๆอย่างรวมถึงคำพูด
แต่นั้นก็แค่>>เข้าข้างตัวเอง
จริงๆแล้วเขาก็แค่เหงาเพิ่งเลิกกับแฟน
จากคุยกันก็เริ่มวีดีโอหากัน
และหลังจากนั้นเหตุการก็ซ้ำ เหมือนเรารีหนังกลับมากลับไป เพราะเขา เงียบไปอีกเหมือนเดิม
แต่ครั้งนี้เรารู้สาเหตุ ก่อนหน้าจะเงียบไปเขาบอกแฟนเก่าเก่า ก่อนหน้านั้นโทรมา
เราได้ยินเท่านั้นล่ะ>>>ใจสลาย
โทรครั้งนึงก็ย่อมมีครั้งต่อๆไป
สุดท้ายเขาก็หายไปและ>>>อ้างว่าทำงานหนัก (เราแน่ใจว่ามันคือขออ้าง)
เพราะอะไร..เพราะก่อนหน้านี้เขาทำงานหนักแต่ให้เราอยู่เป็นเพื่อนในสายได้
แต่ครั้งนี้ไม่มีแม้แต่ "อ่านแล้ว" ในไลน์ (นานมากกว่าจะอ่านและตอบมา)
สรุปคือ...หายไปแบบไม่บอกกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรกๆฟังเพลงเศร้าก็น้าตาไหลทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
รู้ว่าที่คุยกันในฐานะเพื่อนรู้มาตลอด แต่เราก็ฝืนใจไม่ให้คิดไม่ได้หรอกนะ ทำไมคนเราถึงชอบทรมานตัวเองดดยยอมคนที่เราชอบ
ยอมรอ ยอมฟังเรื่องที่ไม่อยากฟัง(แฟนเก่าดียังงั้นดียังงี้) ยอมเงียบ ยอมทุกอย่าง
ทั้งๆที่เป็นได้แค่เพื่อน และไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ
อกหักจากคนที่ไม่รู้จักกัน??
เรื่องมีอยู่ว่า....(ถ้าขี้เกียจอ่าน ข้ามได้นะ)
เราโสดมาได้พักนึง แต่แล้วเราวันนึงเราก็เล่นพันทิปนี้ล่ะ ก็เห็นกระทู้สักอย่างจำไม่ได้เข้าอ่านมีการแนะนำเว็บหาเพื่อนคุยเราก็เข้าไป
กดดูคนนั้น กดดูคนนี้ และแล้วก็ไม่กล้าแอดไป
ก็เลยตัดสินใจฝาก ไอดีไว้!!
ห้ะ!!!>>>มีคนแอดมา
เข้าเรื่อง...
ก็มีแอดมาหลายคน มีอยู่คนนึงคุยถูกใจดี
เราก็เลยจีบ และรู้ว่าที่แอดมาเพราะเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า
ตอนนั้นเราก็แอบดีใจ คุยไปคุยมาก็เริ่มเหมือนขาดอะไรไม่ได้...
อยู่ๆวันนึงเขาก็กลับไปคุยกับแฟนเก่า >>> บ้าชิพ
เราเลยตัดสินใจบอกลา....และไม่คุยเลย
ทั้งๆที่ที่คุยกันในฐานะ "เพื่อน"
แต่...เราคงคิดไม่ซื่อก็เลยออกมาดีกว่า
และแล้ว......
วันนึงเขาก็ทักมา เราก็เลยคุยอีกและรู้ว่า ที่ทักมาเพราะทะเลาะกับแฟน
และแล้วเราก็กลายเป็นที่ปรึกษาไปโดยรู้ตัว....(พิมพืไม่ตกหรอก รู้ตัว นั้นแหล่ะ)
จนวันนึงเขาคงเครียดหนักจึงตัดสินใจโทรมาหาเรา(ทางไลน์)
จากที่พิมพ์คุยกัน ก็กลายเป็นว่าโทรคุยกันผ่านไลน์
สุดท้ายเธอก็เงียบไปอีก....
และก็กลับมาพร้อมกับคำพูดที่ว่า....เลิกกับแฟนแล้ว
และแล้วเราก็เหมือนเพื่อนคุยไม่ให้>>เขาฟุ้งซ่าน
ยอมรับเลยว่าตอนนั้นเริ่มมีความหวัง เพราะการกระทำของเขาหลายๆอย่างรวมถึงคำพูด
แต่นั้นก็แค่>>เข้าข้างตัวเอง
จริงๆแล้วเขาก็แค่เหงาเพิ่งเลิกกับแฟน
จากคุยกันก็เริ่มวีดีโอหากัน
และหลังจากนั้นเหตุการก็ซ้ำ เหมือนเรารีหนังกลับมากลับไป เพราะเขา เงียบไปอีกเหมือนเดิม
แต่ครั้งนี้เรารู้สาเหตุ ก่อนหน้าจะเงียบไปเขาบอกแฟนเก่าเก่า ก่อนหน้านั้นโทรมา
เราได้ยินเท่านั้นล่ะ>>>ใจสลาย
โทรครั้งนึงก็ย่อมมีครั้งต่อๆไป
สุดท้ายเขาก็หายไปและ>>>อ้างว่าทำงานหนัก (เราแน่ใจว่ามันคือขออ้าง)
เพราะอะไร..เพราะก่อนหน้านี้เขาทำงานหนักแต่ให้เราอยู่เป็นเพื่อนในสายได้
แต่ครั้งนี้ไม่มีแม้แต่ "อ่านแล้ว" ในไลน์ (นานมากกว่าจะอ่านและตอบมา)
สรุปคือ...หายไปแบบไม่บอกกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรกๆฟังเพลงเศร้าก็น้าตาไหลทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
รู้ว่าที่คุยกันในฐานะเพื่อนรู้มาตลอด แต่เราก็ฝืนใจไม่ให้คิดไม่ได้หรอกนะ ทำไมคนเราถึงชอบทรมานตัวเองดดยยอมคนที่เราชอบ
ยอมรอ ยอมฟังเรื่องที่ไม่อยากฟัง(แฟนเก่าดียังงั้นดียังงี้) ยอมเงียบ ยอมทุกอย่าง
ทั้งๆที่เป็นได้แค่เพื่อน และไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ