สวัสดี เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟังจากชีวิตเราจิงๆเลย
ก่อนอื่นเลย เราเปนเด็กผช.เรียนม.ปลายธรรมดาที่หน้าตาไม่ได้ดีเด่นอะไรเลย บ้านๆมาก
จนวันนึงเราได้ไปจีบผญ.รรเดียวกัน เราคุยกันมาเกินครึ้งปี เราเคยขอคบกันเธอหลายครั้งแต่เธอบอกเราว่า เธอกลัวผู้ใหญ่รอบข้างจะว่าเธอไม่ดีเพราะมีแฟนในวัยเรียน เธอเลยบอกเราให้คุยกันไปก่อนจนจบ ม.6ค่อยเปนเเฟน แต่เราก็ตอบตกลงนะ จนวันนึงเราได้ไปคุยกับผญ.คนนึงเรารู้สึกดีกับเขามากจนเข้าใจว่ามันคือความรัก จนถึงทิ้งผญ.คนแรกที่ตกลงคุยกันไป และไปคบกับผญ.คนที่2ที่พึ้งคุยกันแต่ก็ไปไม่รอด แล้วเราก็กลับมาหาผญ.คนแรกอีกครั้ง แต่ผญ.คนแรกเขาบอกว่าถึงจะเจ็บที่ถูกทิ้งแต่ไม่เคยเกลียดผมเลย เธอยังคุยกับผมเหมือนเดิม เธอยังคงเปนคนเดิม มันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเปนผช.ที่โคตร
มากเลยที่ทิ้งผญ.คนนี้ไป ผมตัดสินใจว่า หลังจากวันที่ตัดสินใจไปดูหนังกับเธอวันสุดท้ายแล้วจะไม่กลับมาให้เธอเห็นหน้าอีก ผมไม่อยากทำร้ายเธออีกครั้งเพราะผมโลเลไม่มั่นคง (อ่านแล้วงงไปหน่อยขอโทดนะคับ ด่าได้นะคับ ) (ผมแค่อยากระบายที่จิงแล้วผมทำ
กับเธอไว้เยอะกว่านี้แต่พิมไม่หมดได้แค่1ใน3ของทั้งหมด)
เราเป็นผู้ชายที่:)มากเลยใช่มั้ย
ก่อนอื่นเลย เราเปนเด็กผช.เรียนม.ปลายธรรมดาที่หน้าตาไม่ได้ดีเด่นอะไรเลย บ้านๆมาก
จนวันนึงเราได้ไปจีบผญ.รรเดียวกัน เราคุยกันมาเกินครึ้งปี เราเคยขอคบกันเธอหลายครั้งแต่เธอบอกเราว่า เธอกลัวผู้ใหญ่รอบข้างจะว่าเธอไม่ดีเพราะมีแฟนในวัยเรียน เธอเลยบอกเราให้คุยกันไปก่อนจนจบ ม.6ค่อยเปนเเฟน แต่เราก็ตอบตกลงนะ จนวันนึงเราได้ไปคุยกับผญ.คนนึงเรารู้สึกดีกับเขามากจนเข้าใจว่ามันคือความรัก จนถึงทิ้งผญ.คนแรกที่ตกลงคุยกันไป และไปคบกับผญ.คนที่2ที่พึ้งคุยกันแต่ก็ไปไม่รอด แล้วเราก็กลับมาหาผญ.คนแรกอีกครั้ง แต่ผญ.คนแรกเขาบอกว่าถึงจะเจ็บที่ถูกทิ้งแต่ไม่เคยเกลียดผมเลย เธอยังคุยกับผมเหมือนเดิม เธอยังคงเปนคนเดิม มันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเปนผช.ที่โคตร