ปฏิบัติเพื่อยึดเอาความว่าง และการปฏิบัติเพื่อละความยึดถือจนถึงความว่าง

ไม่นานนี้ผมได้ฟังธรรมะจากพระท่านหนึ่ง แล้วเกิดสะกิดใจ นึกขึ้นได้ว่า "ปฏิบัติเพื่อยึดถือความว่าง" และ "ปฏิบัติเพื่อละความยึดถือจนถึงความว่าง" นั้นต่างกัน และเป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนจนคนจำนวนไม่น้อยมองปะปนกัน

อย่างแรก มีการหมายเอาสภาพว่างๆนั้นเป็นที่พึ่งที่เกาะเกี่ยวไว้ คล้ายเป็นภพอย่างนึงที่มีสภาวะว่างๆ

อย่างหลัง "ว่าง" เป็น "ผล" จากการละวางความยึดถือภพต่างๆจนสิ้น จึงเข้าถึงความว่างอีกชนิดที่ไม่ใช่ภพ

ผมไม่แน่ใจว่าอธิบายด้วยคำพูดได้ถูกต้องหรือไม่ แต่รู้สึกเอาเองว่า 2 อย่างนั้นแตกต่างกันแน่ๆ และส่วนตัวเคยหลงในอย่างแรกมาก่อน ทั้งนี้ต้องขอคำชี้แนะเพิ่มเติมจากกัลยาณมิตรทุกท่านด้วยครับ