เพิ่งเคยมีแฟน และ คบกันได้ไม่นานค่ะ

เขาอายุมากกว่าเรา 7 ปี

ไม่ได้บอกเลิกกัน แต่เลือกที่จะเป็นฝ่ายเลิกติดต่อเขาเองค่ะ

ผ่านมา 2 เดือนแล้วค่ะ

หลังจากเลิกติดต่อกัน ตั้งแต่เดือนตุลาคม

เขาก็โทรมาบ้าง ไม่ได้บ่อยมาก แต่ก็ไม่ได้รับสายเขานะคะ  (ดีใจค่ะ แต่พยายามใจแข็ง)

ประมาณ 1 เดือน ที่เขาพยายามโทรมา (ใจอ่อนรับสายไปล่าสุด คุยกันไม่กี่นาทีค่ะ ) หลังจากนั้นไม่ติดต่อมาอีกเลย

เดือนนึงแล้วนะ ที่ต่างคนต่างหายจากกันไปเลย

ตอนแรกบอกเลยว่า โอเคมากกกกกก สบาย ชิวๆ เธอไม่ได้อยู่ในหัวของชั้นเล๊ยยยย...

แต่ !! ไม่รู้ทำไม..ตอนนี้ กลับรู้สึก " คิดถึงเขามาก "

มันเป็นความรู้สึกเหมือนอยากจะกลับไปคุยกับเขา แต่ก็ไม่ได้อยากกลับไปอยู่ในสถานะเดิม

ที่ผ่านมาเราได้มีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น ทำให้เราได้มีโอกาสทบทวนและมองย้อนกลับไป

ว่า สิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด จริงๆแล้ว..มันไม่ได้มีอะไรแย่เหมือนในตอนนั้นเลย

ทำไมตอนนั้นเราถึงเสียใจมาก มากจนทนไม่ไหว ??  

ตอนนี้ มันเกิดเป็นความรู้สึกที่มีความหวังว่าเขาจะติดต่อกลับมาอีกครั้ง รอทุกวันค่ะ (ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย)

ที่กำลังเป็นอยู่ มันบอกไม่ถูกเลยค่ะ

ความรู้สึกคือ...คิดถึง อยากคุย อยากรู้ความเป็นไปของเขาเหมือนเมื่อก่อน


ทำไมมันถึงยากเย็นขนาดนี้คะ
ที่กว่าจะผ่านความรู้สึกพวกนี้ไปได้ ??

(พยายามหาอะไรทำแล้วนะคะ แต่เขาก็แว๊บเข้ามาในหัวตลอดเลย ฮาา )  

ไม่รู้จะไประบายหรือปรึกษากับใครดี

จะไประบายกับเพื่อน ก็กลัวมันจะรำคาญเอา (( มันก็คงไม่มีอะไรจะพูดกับเราแล้วละค่ะ ฮาาา ))



ขอบคุณที่รับฟังนะคะ
ถ้าการตั้งกระทู้นี้ผิดพลาดยังไง ขอโทษด้วยนะค่าา