เเล้วจะมีเเบบนี้อีกไหม

เมื่อก่อนเราเป็นคนนึงที่ไม่ค่อยเห็นด้วยกับการที่คนเพศเดียวกันคบกัน...เเต่จนมีพี่คนนึงเข้ามาคุยด้วยเข้ามาทำดีด้วยเเต่ด้วยความที่พี่เค้าเป็นผู้หญิงเหมือนเรา เราเลยไม่ได้คิดอะไรจนเริ่มคุยกันนานขึ้นๆเริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันส่วนพี่เค้าก็เริ่มดูเเลเราดีขึ้นใส่ใจทุกอย่างมากขึ้นเเคร์เรื่องที่คนส่วนมากไม่ค่อยเเคร์คอยไปรับไปส่งพาไปเที่ยวจนเราเริ่มรู้สึกกับพี่เค้ามากขึ้นจะเรียกว่าความรักก็พูดได้เต็มปากว่าเรารักพี่เค้า เเต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าผู้หญิงกับผู้หญิงด้วยกันจะรักกันได้อย่างไงเเต่เราก็ไม่ได้ซีเรียสว่าจะต้องเป็นเเบบไหน เพราะว่าเเบบที่เป็นอยู่มันก็มีความสุขดีจนเวลาผ่านไป2ปีพี่เค้าก็พาเราไปหาพ่อเเม่ซึ่งพ่อเเม่มีเค้าใจดีมากไม่ว่าอะไรเลยเราก็เริ่มรู้สึกสบายใจขึ้นมานึดนึง เเต่เมื่อมีความสุขก็ต้องมีทุกข์ตามมาเสมอคือวันที่เราสองคนเลิกกันไปเเบบไม่มีสาเหตุไม่มีเรื่องให้ทะเลาะเราสองคนจากเลิกกันด้วยดีซึ่งตอนนี้เราก็หาสาเหตุไม่ได้ว่าเลิกกันไปเพราะอะไร เเต่ก็ขอบคุณพี่น่ะที่เข้ามาในชีวิตทำให้ได้เจออะไรใหม่ๆไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะรักพี่ได้มากขนาดนี้เเล้วก็ไม่เคยคิดว่าจะรักผู้หญิงด้วยกันได้จนถึงตอนนี้ก็ยังชอบผู้หญิงด้วยกันอยู่5555 พอไม่ได้คุยกับพี่ก็เเล้วนี้ก็ไม่มีใครเข้ามาอีกเลยจะสอง2ปีเเล้วน่ะเหงาน่ะเว้ยพี่เข้😭