"ทุกคนมีความฝัน มีความต้องการ มีจินตนาการกับชีวิตข้างหน้าที่ยังไม่พบ ทุกคนเลือกชีวิต. เลือกการศึกษา เลือกการงาน. แต่จะมีสักกี่คนที่เลือกจะเป็นในแบบที่เป็น เลือกที่จะพูดในสิ่งที่คิด และทำตามฝันอย่างที่ใจอยากให้เป็น เรามักหยุดกับคำว่าต้องทำงานหาเงินมาเลี้ยงตัวเอง แล้วงานที่ทำมักไม่ใช่งานที่เราชอบ ความฝันมันหายไป เหลือแต่เพียงความฝันอันเลือนลางที่ใกล้หายไปทุกทีๆ"
วิจิตราเลื่อนสายตาอ่านหนังสือเล่มหนาอย่างช้าๆภายใต้ที่นอนสีฟ้าอ่อนอันอบอุ่น ภายในห้องค่อนข้างแคบเพราะห้องนี้เป็นแค่สวัสดิการที่บริษัทเธอจัดไว้ให้เท่านั้น ดีหน่อยที่เพื่อนร่วมห้องเธอไม่ค่อยอยู่เพราะบินไปต่างประเทศค่อนข้างบ่อย. วิจิตราเป็นพนักงานธุรการต่างประเทศส่วนรูมเมทเธอเป็นเซลล์ ถึงแม้จะซี้กันแต่ก็ไม่ค่อยได้เจอกันนัก
"หนังสือทำให้อยากออกจากงานเล้ยย" เธอลำพึงลำพันพลางบิดตัวแล้วซบหน้ากับที่นอน
"ห้าวว...นอนดีกว่า" เธอพูดพร้อมเริ่มหาว
วิจิตรา หรือ นา เป็นลูกคนเดียวของบ้านวรงค์ฤิทธิ์ ครอบครัวเล็กๆในเขตปริมณฑล มีครอบครัวที่อบอุ่น เธอเป็นคนขี้อ้อน และเอาแต่ใจ แฟนเหรอ ไม่มี๊ไม่มี เพราะคนค่อนข้างขี้หงุดหงิด เอ่อแต่จะพูดตรงเรียกว่าขี้วีนน่าจะดีกว่า (ฮา) เธอเป็นคนเรียบๆไม่โดดเด่น แต่มีเสนห์ งก แถมจุกจิกเป็นที่หนึ่ง.
เพียงฝัน#บทนำ
วิจิตราเลื่อนสายตาอ่านหนังสือเล่มหนาอย่างช้าๆภายใต้ที่นอนสีฟ้าอ่อนอันอบอุ่น ภายในห้องค่อนข้างแคบเพราะห้องนี้เป็นแค่สวัสดิการที่บริษัทเธอจัดไว้ให้เท่านั้น ดีหน่อยที่เพื่อนร่วมห้องเธอไม่ค่อยอยู่เพราะบินไปต่างประเทศค่อนข้างบ่อย. วิจิตราเป็นพนักงานธุรการต่างประเทศส่วนรูมเมทเธอเป็นเซลล์ ถึงแม้จะซี้กันแต่ก็ไม่ค่อยได้เจอกันนัก
"หนังสือทำให้อยากออกจากงานเล้ยย" เธอลำพึงลำพันพลางบิดตัวแล้วซบหน้ากับที่นอน
"ห้าวว...นอนดีกว่า" เธอพูดพร้อมเริ่มหาว
วิจิตรา หรือ นา เป็นลูกคนเดียวของบ้านวรงค์ฤิทธิ์ ครอบครัวเล็กๆในเขตปริมณฑล มีครอบครัวที่อบอุ่น เธอเป็นคนขี้อ้อน และเอาแต่ใจ แฟนเหรอ ไม่มี๊ไม่มี เพราะคนค่อนข้างขี้หงุดหงิด เอ่อแต่จะพูดตรงเรียกว่าขี้วีนน่าจะดีกว่า (ฮา) เธอเป็นคนเรียบๆไม่โดดเด่น แต่มีเสนห์ งก แถมจุกจิกเป็นที่หนึ่ง.