แต่งกลอนเล่นกันมั้ย แก้เครียด แก้เหงาด้วย

กี่ครั้ง ที่ต้องเหงา กับลมหนาว ที่ผ่านและพัดมา ทำให้ฉัน ได้รู้ว่า ลมหนาวและความเหงาคู่กัน ลมหนาว คอยบอกฉัน ว่าเรานั้น ได้จากกันแสนไกล เป็นฤดู ของความอ่อนไหว ลมหนาวมาเมื่อไรก็ต้องเหงา หน้าไหนฉันก็ไม่

ในราตรี ที่เปราะบาง ช่างวังเวง มีแค่เพียง เสียงเพลง บรรเลงกล่อม คิดถึงคน ที่ทะเลาะ เพราะไม่ยอม จนวันนี้ ตรมตรอม ยอมแพ้เธอ ใจดวงหม่น สนทนา กับความเหงา เพื่อนคนเก่า ที่แวะมา หาเสมอ คืนที่ฟ้า ว่างเปล่า

วันที่ลม โชคชะตา พัดพาเธอให้พบเจอ ดวงดาว พราวไสวอยากให้รู้ ว่าฉัน นั้นดีใจจากมุมที่ ไกลไกล ใต้แผ่นฟ้า แต่วันใด ดวงดาวนั้น พลันดับไปโลกหมุนให้ ตัวเธอ เจอปัญหาทุกวันคืน ขื่นขม จมน้ำตาให้รู้ว่า ฉันนี้ รอ

หนูลองแต่งไว้ แอบมองเธอทุกเช้า | ยามเธอวิ่งผ่านสายตา  หัวใจคล้ายมีเพลง | บรรเลงดังยามพบกัน อยากทักแต่ใจสั่น | กลัวถ้อยคำนั้นเผลอฝันพ่อหนุ่มหน้านิ่งคอย | ยิ่งมองยิ่งหวั่นไหวใจ ครั้นเธอยิ้มบางเบา

ลมหายใจกลางพายุ เจอพายุยังยืนหยัด – เจอคลื่นซัดยังไม่ถอย รัชนกผู้ไม่ทรยศ – แม้โลกขย่ำ...หัวใจไม่ร้าว ทางข้างหน้าอาจลื่น – ด้วยเงาเขาหลอกหลอน แต่แก้วตาที่มั่นคง – มองเห็นทางไก

. . https://www.youtube.com/watch?v=wy-B-s4SGZY . ​๐ได้ฟังเรื่องราวเศร้าเคล้าอ่อนไหว รักกลายใกล้ไกลกว่าอุราหมอง ฉันเป็นเพียงเพื่อนหนึ่งซึ่งประคอง คงเฝ้ามองอยู่ห่างอย่างห่วงใย โอ้รักเอย.. ​เคยเค

คำว่ารัก หนักอก ไม่ยกออก ไม่ยอมบอก ชี้แจง แถลงไข จนเธอเจอ คนดี ที่ตรงใจ ฉันเหมือนคน เป็นใบ้ ไปไม่เป็น ถ้าวันนั้น ​ฉันบอกไป ​เหมือนใจคิด คงมีสิทธิ์ ​ควงเธอ ให้โลกเห็น คงไม่ต้อง ​รำพัน ​กับจันทร์เพ