เราแอบชอบเพื่อนอยู่คนหนึ่งค่ะ เป็นเพื่อนสนิทแล้วก็เป็นเพื่อนในกลุ่มของเราเอง ที่สำคัญคือทั้งเรา ทั้งเขาต่างมีแฟนอยู่แล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า....เรากับเพื่อนคนนี้รู้จักกันตั้งแต่ตอนเข้าปี1ใหม่ๆ ทีแรกไม่ได้ตั้งใจจะรู้จักรึสนิทกับเขาขนาดนี้หรอกนะค๊ะ แต่ว่าบังเอิญเขาดันเป็นเพื่อนจากโรงเรียนเก่าของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเราอ่ะ แล้วพวกเราก็เรียนอยู่ เอกเดียวกัน P. เดียวกัน ก็เลยได้มานั่งเล่นอยู่กลุ่มเดียวกันไปเลย ทีแรกเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเกินเพื่อนนะ เราไม่คิดที่จะคบเพื่อนเป็นแฟนอยู่แล้ว เรากลัวอ่ะ...กลัวว่าถ้าวันหนึ่งเลิกกันเราจะเสียทั้งเพื่อนทั้งแฟนไปพร้อมๆกันเลย
...ที่สำคัญเราไม่อยากเสียเพื่อนไป !!!
บางทีเรื่องมันอาจจะดีกว่านี้ ถ้าเกิดว่าเราไม่ดันมารู้สึกใจเต้นแรง ทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่เจอกัน (เรียนด้วยกัน อยู่กลุ่มเดียวกัน ต้องเจอกันทุกวัน เกือบทั้งสันอยู่แล้ว
...) เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ มันเกิดได้ยังไง ???
แต่ว่าเรารู้จักกับเขาตั้งแต่อยู่ปี 1แล้ว และตอนนี้เราก็อยู่ปี 4 เทอมสุดท้ายแล้วด้วย คือช่วงเวลาที่ผ่านมา เราทั้งคู่ก็ดูเหมือนเป็นเพื่อนกันปกติ แต่มีอยู่ช่วงปี2 ปี3 ที่เรา2คนได้ย้ายหอ แล้วได้ไปอยู่หอเดียวกัน ห้องเดียวกัน ( ทั้งหอเหลือห้องว่างแค่ห้องเดียว....*ห่วยมากกกค่ะ ปล.ดันมีเตียงเดียวอีก --->ถ้าไม่ติดว่าหาหอไม่ได้จริงๆไม่อยู่หรอก)
ซึ่งตอนนั้นมันทำให้เรากับเขาดูสนิทกันมากขึ้น เพราะนอกจากจะต้องไปเรียนพร้อมกันแล้ว กลับมายังต้องมาทำกับข้าวกินกัน 2คนอีก แล้วเวลาที่ต่างคนต่างมีปัญหาอะไรมา รึทะเลาะกับแฟนมาก็จะมีอีกคนคอยให้กำลังใจ คอยให้กอดเวลาร้องไห้ ปล.เรากับแฟนพักอยู่คนละหอกันน่ะ นานๆทีถึงได้ไปหา ส่วนใหญ่ก็เจอกันเฉพาะในม. รึตอนออกไปเที่ยว ส่วนเพื่อนเรา (ขอเรียกมันว่า "สุ "นะ และแฟนมันเรียกว่า " วิ " ....นามสมมุติทั้งคู่นะค๊ะ) วิเขาเรียนยุ่อีกมหาลัยหนึ่ง อยู่คนละจังหวัดกันเลยค่ะ แต่วิก็จะมาหาสุมันทุกวันเสาร์-อาทิตย์นะค๊ะ จะมีนานๆทีสุมันนั่งรถไปหา
ถึงเรา 2 คนจะนอนห้องเดียวกันและมีแค่เตียงเดียว แต่ว่าเราก็นอนบนเตียงแค่คนเดียวนะ ส่วนสุปูที่นอน นอนกับพื้นข้างล่างข้างๆเตียง แบบว่าเรากลัวเวลาวิมาหามันแล้วตะเข้าใจผิดน่ะ (ลืมบอกไปว่า สุ มันเป็นทอมนะ คือว่าเราไม่เคยมีเพื่อนเป็นผู้ชายเลย) .....แต่เรื่องนี้ช่างมันไปเถอะ เพราะตอนนี้เราย้ายออกมาอยู่อีกหอแล้ว เหตุผลคือ..เราไม่อยากเป็นก้างอ่ะเวลาที่เขามาหากัน โดยเฉพาะเวลากลางคืน
แล้วหลังจากที่ย้ายหอมา ก็มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทุกคนในกลุ่มต้องไปทำงานอยู่หอเพื่อนชื่อ นิ (นามสมมุติ) เราอยู่ทำกันดึกมาก จนต้องได้นอนค้างอยู่หอนิ แล้วคืนนั้นบังเอิญรึยังไงไม่รู้ เราได้นอนข้างมัน เราคิดว่าตอนนอนเราก็นอนไม่ดิ้นนะ แต่เราเป็นคนติดหมอนข้าง ต้องกอดต้องก่ายทุกคนอ่ะ แต่พอตื่นเช้ามานี่สิ หลังจากพากันกลับหอซึ่งเรากลับกับสุ เพราะหอไปทางเดียวกัน ระหว่างนั่งรถมาอยู่ดีๆมันก็ถามขึ้นว่า "รู้สึกตัวมั้ยเมื่อคืน ? "
คือตอนนั้นเรางงมาก เลยถามไปว่า "อะไรของว่ะสุ เมื่อคนเจอผีรึไง"
"ใช่ที่ไหนล่ะป้า เมื่อคืนป้ากอดเค้า ทั้งกอดทั้งเอาขาพาด หนักว่ะรู้ป่าว?"
"กูเนี้ยนะ กอด ไม่มีทางๆ" ปากบอกว่าไม่ แต่ในใจนี่กังวลมากจ้าาาาา
"จิง...อิป้า กอดอยู่ตั้งนานจนเค้านี่เมื่อยไปหมด"
"แล้วทำไมไม่ถีมกูออกล่ะ อีนี่" อายค่ะอาย งงมากด้วยว่าแค่มันถีบรึผลักเราออกก็สิ้นเรื่อง จะไปทนเมื่อยอยู่เพื่อ???
"เค้าขี้เกียจเอาออก" มันตอบหน้าตาเฉยๆนะ แต่ทำไมเรานี่โคตรอายแทบมุดล้อรถหนีเลยวะ
แล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่กล้ามองหน้ามันไปหลายวันเลย (อย่าแปลกใจคำพูที่เราใช้คุยกันนะค๊ะ คือว่าสุ มันจะเรียนแทนตัวเองว่า "เค้า"เวลาคุยกับเรา แต่เพื่อนคนอื่นก็จะเป็น กู- ปกติค่ะ แล้วจะเรียกแทนเราว่า "ป้า ,อีป้า " ส่วนเราก็จะเรียกมันว่า "สุ ,อีสุ ," และแทนตัวเองว่า "กู")
แล้วเมื่อช่วงเดือนที่แล้ว อาจาร์ใหไปออกค่าย เราก็นอนในเต็นเป็นคู่ๆกัน แต่เราไม่ได้นอนคู่มันนะ ซึ่งครั้งนี้เต็นเรา2คนอยู่คนละที่กันเลย แต่มันพอมองเห็นกันได้อ่ะ แล้วก็นั่นแหละ เวลาไปค่ายสิ่งที่จะทำกันตอนกลางคืนก็มีแค่ นั่งเมาส์ เล่าเรื่องหลอน แล้วก็เล่นไพ่ ในที่นี้เรา...เล่นไพ่ไม่เป็น ยิ่งนั่งมองเพื่อนเล่นก็ยิ่งงง เราเลยกลับมานอนเต็นตัวเองก่อน แต่มันไม่ง่วงอ่ะเลยได้ลุกไปนั่งกดโทรศัพท์อยู่หน้าเต็น แต่ว่าตลอดเวลาที่เรานั่งอยู่หน้าเต็นเราจะรู้สึกมีคนมองตลอดนะ ทีแรกก็หลอน แต่พอเงยหน้าหันไปมองก็เห็นแต่สุมันมองเราอยู่พอดี และถ้าเป็นแบบนี้แค่ครั้งเดียวเราก็ไม่คิดอะไรนะ แต่มันเป็นอยู่ 3-4 ครั้งเลยนี่สิ เราเลยต้องมุดเข้าไปอยู่ในเต็นแทน พอตกดึกเราลุกมาเข้าห้องน้ำกับเพื่อน สุกับเพื่อนบางคนยังนั่งเล่นกันอยู่เลยค่ะ
ตอนที่เราเดินกลับมาที่เต็นเรามองไปทางวงไพ่พอดี เราก็เลยเห็นสว่าสุมองเราตั้งแต่ตอนเดินมาจากห้องน้ำจนถึงเต็นเลยอ่ะ คือในเวลานี้เราอยากรู้มาๆเลย ว่ามองทำไม ? มันทำให้เราประหม่าไปเลยทันที แต่ตอนนั้นมันก็ไม่มีอะไร ไม่ได้คิดอะไรมากนะค๊ะ คิดแค่ว่ามันคงมองเฉยๆ
แต่ช่วงหลังๆมานี่เรา2คนคุยกันน้อยลง ที่ตัวเราไม่ค่อยคุยกับมันเป็นเพราะว่าเราจะรู้สึกใจเต้นแรกมากๆทุกครั้งที่อยู่ใครมัน แล้วก็จะทำตัวไม่ถูกไปไม่เป็น คือเหมือนคนซุ่มซ่ามมากเลยล่ะ ที่สำคัญพอมันถามอะไรเราก็จะตอบแบบเหวี่ยงๆใส่ ก็เราทำตัวไม่ถูกนี่ เลยหงุดหงิดกลบเกลื่อนตลอดเวลา แต่สำหรับสุ เราไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร มันไม่ค่อยคุยกับเรา ทั้งๆทีาเวลานั่งอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มมันก็จะชอบลุกมานั่งข้างเรานะ แต่ไม่ยอมคุยด้วย งงมากอ่ะ แล้วไม่ว่าเราทำอะไรก็จะเห็นมันมองเราอยู่ทุกครั้ง พอหันไปเจอมันก็รีบหลบ เหมือนคนที่กำลังจ้องจับผิดกันเลย จนบางทีเราก็แอบคิดนะว่ามันรู้แล้วหรอวะว่าเราแอบหวั่นไหวให้มัน??
และเมื่อ2 อาทิตย์ที่ผ่านมา พวกเรามีงานกลุ่มต้องทำกัน ซึ่งเพื่อนๆลงความเห็นว่าไปทำอยู่หอสุ เพราะมันใกล้ดี .....พวกเราประมาณ 7 คนต้องไปทำงานอยู่หอสุตั้งแต่ 10.00 น. - 20 .00 น. ทั้งอาทิตย์เลยล่ะ (เพลียมากๆๆๆ) ปล.เทอมนี้มีเรียนวันเดียว
.......ทุกวันมันก็ดูไม่มีอะไรนะ รึเราไม่ได้สังเกตก็ไม่รู้ แต่วันสุดท้าย เป็นวันศุกร์ พอไปถึงเราก็ซื้อข้าวเข้าไปให้เพื่อนกินกัน กินอิ่มก็เริ่มลุยงานต่อ แต่ว่าตลอดเวลาที่พิมงาน เราไม่มีสมาธิสุดๆเลยล่ะ สุมันจ้องเราจนเรารู้สึกได้เลยจริงๆ แต่พอมองกลับไปมันก็หันหน้าหนี คือเราเห็นๆอยู่ว่ามันหันหน้าหนีพอดี (เรากับมันนั่งพิมงานอยู่คนละมุมห้อง มันอยู่ข้างที่นอน เราอยู่หน้าทีวี ปล.สุมันให้แม่บ้านเอาเตียงออกแล้วมันก็ปูที่นอนนอนกับพื้นเอา มันบอกว่าสบายกว่ากัน) แต่ตอนนั้นเราก็ยังทำเฉยไม่รู้ไม่เห็นอะไร แบบว่าเนียนๆไปก่อน รอจับผิดมันอีก ทีนี้เพื่อนคนหนึ่งเรียกให้เราไปดูตารางสรุปให้ เราก็ไปค่ะ ของเราเสร็จแล้วพอดีด้วย อิอิ พอเราช่วยดูให้เพื่อนเสร็จ เราก็เลยไปนอนพิงที่นอนที่มันพับเก็บเอาไว้แล้วอะค่ะ กะว่าจะนอนรอเวลาออกไปซื้อของมาให้เพื่อนกิน เพราะตอนนี้ยังไม่เที่ยงเลยเหลืออีกตั้ง 1 ชั่วโมงกว่าๆ แต่พอเราไปนอนปุ๊บ สุมันนั่งพิมงานอยู่ตรงใกล้ๆนั่น มันเกินนึกขี้เกียจอะไรขึ้นมาไม่รู้ อยู่ๆก็เรียกให้นิมาพิมแทนเฉยเลยค่ะ เราก็เลยว่า "เอ้า อีนี่ขี้เกียจใหญ่เลยเนาะ " มันก็ไม่ตอบนะ แต่หันไปเปิดเพลง เป็นเพลงของลาบานูลค่ะ (เราชอบวงนี้มากกกกก เพื่อนทุกคนรู้หมด ตอนอยู่หอเดียวกันเราก็จะเปิดแต่เพลงของวงนี้ทุกวันจนมันจะร้องเองได้อยู่ละ) ตอนนั้นเรานี่แบบว่า เห้ยยยเปิดเพลงโดนใจอ่ะ อะไรประมาณนี้ แต่คิดอยู่ในใจนะ 55555. เปิดเสร็จมันก็ล้มลงมานอนอยู่ข้างๆเรา แต่มันนอนพิงสูงกว่าเรานะ พอเราจะเงยหน้าหันไปว่ามัน ก็กลายเป็นว่าไปมองตากับมันพอดี ....>< มันก้มมามองเรานานรึยังก็ไม่รู้ รู้แค่ตอนนี้เราเขิลลลลล >\\\\\<
พอไปๆมาๆมันก็เอาหมอนข้างมาวางกั้นตรงกลาง แล้วเอาแขนเอาขาพาดหมอนข้างไว้ แต่คือมันเลยมาโดนเราอ่ะ ปล.ตอนนั้นใจสั่นมากกกก แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่งเพลงมันเล่นมาจนถึงเพลง "คิดในใจ" อยู่ๆมันก็ร้องตามเพลงขึ้นมา ไอ้เรารึก็ไม่เข้าใจว่าร้องทำไม ใจกูสั่นเว้ย ทีไอ้เพลงอื่นๆมันก็ไม่เห็นร้องนะ ก็ฟังไปเงียบๆ ........พองานเสร็จเราก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน
และพอกลับมาห้องแล้วนี่สิ มันยิ่งคิดฟุ้งซ่านมากๆเลยล่ะ โทรคุยกับแฟนก็แล้ว นั่งอ่านนิยายก็แล้ว อะไรก็แล้ว ทำไมเรายังคิดถึงแต่หน้ามัน เรื่องมันตลอด เราสลัดความรู้สึกนี้ไปไม่ได้สักที ตอนนี้เราทั้งอึดอัดทั้งลำบากใจกับความรู้สึกของตัวเองไปหมด เราอยากระบายออกมาให้มันได้รับรู้นะ แต่เราทำไม่ได้ เราไม่กล้าพอ เรากลัวเสียเพื่อน โดยเฉพาะเพื่อนดีอย่างวิ เราไม่อยากให้วิมองว่าเรากำลังจะแย่งสุไปจากวิ เราบอกเลยว่าเราเกียจตัวเองในตอนนี้จัง เราไม่อยากนอกใจแฟน ไม่อยากทรยศวิ ไม่อยากเป็นคนหลายใจ ไม่อยากเป็นมือที่3 ใครด้วย ที่สำคัญเราไม่อยากเป็นคนที่มโนไปเองว่ามันคิดอะไรกับเรา แต่จะมีใครเข้าใจเราบ้างมั้ยว่าการกระทำของมันหลายๆครั้งมันทำให้เราคิด และหวั่นไหวมากๆ เราควรจะทำยังไงต่อไปดี เราควรจะตัดใจรึว่าเลิกคิดเรื่องมันยังไงดี ????
(ตอนนี้เรากำลังทำผิดแม้กระทั้งคำพูดของตัวเองที่บอกว่าจะไม่มีวันชอบเพื่อนแบบแฟน มันเองก็เคยถามเราครั้งหนึ่งแต่นานมาแล้ว ว่าทำไมเราไม่คิดจะคบเพื่อนคนไหนเป็นแฟนเลย ตอนนั้นเราก็บอกมันไปว่ากลัวเสียเพื่อนเสียแฟนในเวลาเดียวกัน ....ซึ่งมันก็ว่า ออออ แล้วถามต่อว่าถ้ามีเพื่อนมาจีบป้าจะทำยังไง? เราก็ได้แค่บอกว่า กูก็จะไม่เจอหน้าคนๆนั้นอีกไง มันมองหน้ากันลำบากว่ะ ทำตัวไม่ถูก .....แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เราเป็นฝ่ายชอบเพื่อนก่อนซะเอง
รู้แย่มากๆ)
ถ้าเขียนไม่เข้าใจก็อย่าว่ากันนะค๊ะ เราเขียนตามที่มันเป็น และตามที่เรารู้สึก
แอบชอบเพื่อนในกลุ่ม แต่เขามีแฟนอยู่แล้ว จะตัดใจยังไงดี?
เรื่องมีอยู่ว่า....เรากับเพื่อนคนนี้รู้จักกันตั้งแต่ตอนเข้าปี1ใหม่ๆ ทีแรกไม่ได้ตั้งใจจะรู้จักรึสนิทกับเขาขนาดนี้หรอกนะค๊ะ แต่ว่าบังเอิญเขาดันเป็นเพื่อนจากโรงเรียนเก่าของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเราอ่ะ แล้วพวกเราก็เรียนอยู่ เอกเดียวกัน P. เดียวกัน ก็เลยได้มานั่งเล่นอยู่กลุ่มเดียวกันไปเลย ทีแรกเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเกินเพื่อนนะ เราไม่คิดที่จะคบเพื่อนเป็นแฟนอยู่แล้ว เรากลัวอ่ะ...กลัวว่าถ้าวันหนึ่งเลิกกันเราจะเสียทั้งเพื่อนทั้งแฟนไปพร้อมๆกันเลย
บางทีเรื่องมันอาจจะดีกว่านี้ ถ้าเกิดว่าเราไม่ดันมารู้สึกใจเต้นแรง ทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่เจอกัน (เรียนด้วยกัน อยู่กลุ่มเดียวกัน ต้องเจอกันทุกวัน เกือบทั้งสันอยู่แล้ว
แต่ว่าเรารู้จักกับเขาตั้งแต่อยู่ปี 1แล้ว และตอนนี้เราก็อยู่ปี 4 เทอมสุดท้ายแล้วด้วย คือช่วงเวลาที่ผ่านมา เราทั้งคู่ก็ดูเหมือนเป็นเพื่อนกันปกติ แต่มีอยู่ช่วงปี2 ปี3 ที่เรา2คนได้ย้ายหอ แล้วได้ไปอยู่หอเดียวกัน ห้องเดียวกัน ( ทั้งหอเหลือห้องว่างแค่ห้องเดียว....*ห่วยมากกกค่ะ ปล.ดันมีเตียงเดียวอีก --->ถ้าไม่ติดว่าหาหอไม่ได้จริงๆไม่อยู่หรอก)
ถึงเรา 2 คนจะนอนห้องเดียวกันและมีแค่เตียงเดียว แต่ว่าเราก็นอนบนเตียงแค่คนเดียวนะ ส่วนสุปูที่นอน นอนกับพื้นข้างล่างข้างๆเตียง แบบว่าเรากลัวเวลาวิมาหามันแล้วตะเข้าใจผิดน่ะ (ลืมบอกไปว่า สุ มันเป็นทอมนะ คือว่าเราไม่เคยมีเพื่อนเป็นผู้ชายเลย) .....แต่เรื่องนี้ช่างมันไปเถอะ เพราะตอนนี้เราย้ายออกมาอยู่อีกหอแล้ว เหตุผลคือ..เราไม่อยากเป็นก้างอ่ะเวลาที่เขามาหากัน โดยเฉพาะเวลากลางคืน
แล้วหลังจากที่ย้ายหอมา ก็มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทุกคนในกลุ่มต้องไปทำงานอยู่หอเพื่อนชื่อ นิ (นามสมมุติ) เราอยู่ทำกันดึกมาก จนต้องได้นอนค้างอยู่หอนิ แล้วคืนนั้นบังเอิญรึยังไงไม่รู้ เราได้นอนข้างมัน เราคิดว่าตอนนอนเราก็นอนไม่ดิ้นนะ แต่เราเป็นคนติดหมอนข้าง ต้องกอดต้องก่ายทุกคนอ่ะ แต่พอตื่นเช้ามานี่สิ หลังจากพากันกลับหอซึ่งเรากลับกับสุ เพราะหอไปทางเดียวกัน ระหว่างนั่งรถมาอยู่ดีๆมันก็ถามขึ้นว่า "รู้สึกตัวมั้ยเมื่อคืน ? "
คือตอนนั้นเรางงมาก เลยถามไปว่า "อะไรของว่ะสุ เมื่อคนเจอผีรึไง"
"ใช่ที่ไหนล่ะป้า เมื่อคืนป้ากอดเค้า ทั้งกอดทั้งเอาขาพาด หนักว่ะรู้ป่าว?"
"กูเนี้ยนะ กอด ไม่มีทางๆ" ปากบอกว่าไม่ แต่ในใจนี่กังวลมากจ้าาาาา
"จิง...อิป้า กอดอยู่ตั้งนานจนเค้านี่เมื่อยไปหมด"
"แล้วทำไมไม่ถีมกูออกล่ะ อีนี่" อายค่ะอาย งงมากด้วยว่าแค่มันถีบรึผลักเราออกก็สิ้นเรื่อง จะไปทนเมื่อยอยู่เพื่อ???
"เค้าขี้เกียจเอาออก" มันตอบหน้าตาเฉยๆนะ แต่ทำไมเรานี่โคตรอายแทบมุดล้อรถหนีเลยวะ
แล้วหลังจากนั้นเราก็ไม่กล้ามองหน้ามันไปหลายวันเลย (อย่าแปลกใจคำพูที่เราใช้คุยกันนะค๊ะ คือว่าสุ มันจะเรียนแทนตัวเองว่า "เค้า"เวลาคุยกับเรา แต่เพื่อนคนอื่นก็จะเป็น กู- ปกติค่ะ แล้วจะเรียกแทนเราว่า "ป้า ,อีป้า " ส่วนเราก็จะเรียกมันว่า "สุ ,อีสุ ," และแทนตัวเองว่า "กู")
แล้วเมื่อช่วงเดือนที่แล้ว อาจาร์ใหไปออกค่าย เราก็นอนในเต็นเป็นคู่ๆกัน แต่เราไม่ได้นอนคู่มันนะ ซึ่งครั้งนี้เต็นเรา2คนอยู่คนละที่กันเลย แต่มันพอมองเห็นกันได้อ่ะ แล้วก็นั่นแหละ เวลาไปค่ายสิ่งที่จะทำกันตอนกลางคืนก็มีแค่ นั่งเมาส์ เล่าเรื่องหลอน แล้วก็เล่นไพ่ ในที่นี้เรา...เล่นไพ่ไม่เป็น ยิ่งนั่งมองเพื่อนเล่นก็ยิ่งงง เราเลยกลับมานอนเต็นตัวเองก่อน แต่มันไม่ง่วงอ่ะเลยได้ลุกไปนั่งกดโทรศัพท์อยู่หน้าเต็น แต่ว่าตลอดเวลาที่เรานั่งอยู่หน้าเต็นเราจะรู้สึกมีคนมองตลอดนะ ทีแรกก็หลอน แต่พอเงยหน้าหันไปมองก็เห็นแต่สุมันมองเราอยู่พอดี และถ้าเป็นแบบนี้แค่ครั้งเดียวเราก็ไม่คิดอะไรนะ แต่มันเป็นอยู่ 3-4 ครั้งเลยนี่สิ เราเลยต้องมุดเข้าไปอยู่ในเต็นแทน พอตกดึกเราลุกมาเข้าห้องน้ำกับเพื่อน สุกับเพื่อนบางคนยังนั่งเล่นกันอยู่เลยค่ะ
แต่ช่วงหลังๆมานี่เรา2คนคุยกันน้อยลง ที่ตัวเราไม่ค่อยคุยกับมันเป็นเพราะว่าเราจะรู้สึกใจเต้นแรกมากๆทุกครั้งที่อยู่ใครมัน แล้วก็จะทำตัวไม่ถูกไปไม่เป็น คือเหมือนคนซุ่มซ่ามมากเลยล่ะ ที่สำคัญพอมันถามอะไรเราก็จะตอบแบบเหวี่ยงๆใส่ ก็เราทำตัวไม่ถูกนี่ เลยหงุดหงิดกลบเกลื่อนตลอดเวลา แต่สำหรับสุ เราไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร มันไม่ค่อยคุยกับเรา ทั้งๆทีาเวลานั่งอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มมันก็จะชอบลุกมานั่งข้างเรานะ แต่ไม่ยอมคุยด้วย งงมากอ่ะ แล้วไม่ว่าเราทำอะไรก็จะเห็นมันมองเราอยู่ทุกครั้ง พอหันไปเจอมันก็รีบหลบ เหมือนคนที่กำลังจ้องจับผิดกันเลย จนบางทีเราก็แอบคิดนะว่ามันรู้แล้วหรอวะว่าเราแอบหวั่นไหวให้มัน??
และเมื่อ2 อาทิตย์ที่ผ่านมา พวกเรามีงานกลุ่มต้องทำกัน ซึ่งเพื่อนๆลงความเห็นว่าไปทำอยู่หอสุ เพราะมันใกล้ดี .....พวกเราประมาณ 7 คนต้องไปทำงานอยู่หอสุตั้งแต่ 10.00 น. - 20 .00 น. ทั้งอาทิตย์เลยล่ะ (เพลียมากๆๆๆ) ปล.เทอมนี้มีเรียนวันเดียว
.......ทุกวันมันก็ดูไม่มีอะไรนะ รึเราไม่ได้สังเกตก็ไม่รู้ แต่วันสุดท้าย เป็นวันศุกร์ พอไปถึงเราก็ซื้อข้าวเข้าไปให้เพื่อนกินกัน กินอิ่มก็เริ่มลุยงานต่อ แต่ว่าตลอดเวลาที่พิมงาน เราไม่มีสมาธิสุดๆเลยล่ะ สุมันจ้องเราจนเรารู้สึกได้เลยจริงๆ แต่พอมองกลับไปมันก็หันหน้าหนี คือเราเห็นๆอยู่ว่ามันหันหน้าหนีพอดี (เรากับมันนั่งพิมงานอยู่คนละมุมห้อง มันอยู่ข้างที่นอน เราอยู่หน้าทีวี ปล.สุมันให้แม่บ้านเอาเตียงออกแล้วมันก็ปูที่นอนนอนกับพื้นเอา มันบอกว่าสบายกว่ากัน) แต่ตอนนั้นเราก็ยังทำเฉยไม่รู้ไม่เห็นอะไร แบบว่าเนียนๆไปก่อน รอจับผิดมันอีก ทีนี้เพื่อนคนหนึ่งเรียกให้เราไปดูตารางสรุปให้ เราก็ไปค่ะ ของเราเสร็จแล้วพอดีด้วย อิอิ พอเราช่วยดูให้เพื่อนเสร็จ เราก็เลยไปนอนพิงที่นอนที่มันพับเก็บเอาไว้แล้วอะค่ะ กะว่าจะนอนรอเวลาออกไปซื้อของมาให้เพื่อนกิน เพราะตอนนี้ยังไม่เที่ยงเลยเหลืออีกตั้ง 1 ชั่วโมงกว่าๆ แต่พอเราไปนอนปุ๊บ สุมันนั่งพิมงานอยู่ตรงใกล้ๆนั่น มันเกินนึกขี้เกียจอะไรขึ้นมาไม่รู้ อยู่ๆก็เรียกให้นิมาพิมแทนเฉยเลยค่ะ เราก็เลยว่า "เอ้า อีนี่ขี้เกียจใหญ่เลยเนาะ " มันก็ไม่ตอบนะ แต่หันไปเปิดเพลง เป็นเพลงของลาบานูลค่ะ (เราชอบวงนี้มากกกกก เพื่อนทุกคนรู้หมด ตอนอยู่หอเดียวกันเราก็จะเปิดแต่เพลงของวงนี้ทุกวันจนมันจะร้องเองได้อยู่ละ) ตอนนั้นเรานี่แบบว่า เห้ยยยเปิดเพลงโดนใจอ่ะ อะไรประมาณนี้ แต่คิดอยู่ในใจนะ 55555. เปิดเสร็จมันก็ล้มลงมานอนอยู่ข้างๆเรา แต่มันนอนพิงสูงกว่าเรานะ พอเราจะเงยหน้าหันไปว่ามัน ก็กลายเป็นว่าไปมองตากับมันพอดี ....>< มันก้มมามองเรานานรึยังก็ไม่รู้ รู้แค่ตอนนี้เราเขิลลลลล >\\\\\<
พอไปๆมาๆมันก็เอาหมอนข้างมาวางกั้นตรงกลาง แล้วเอาแขนเอาขาพาดหมอนข้างไว้ แต่คือมันเลยมาโดนเราอ่ะ ปล.ตอนนั้นใจสั่นมากกกก แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่งเพลงมันเล่นมาจนถึงเพลง "คิดในใจ" อยู่ๆมันก็ร้องตามเพลงขึ้นมา ไอ้เรารึก็ไม่เข้าใจว่าร้องทำไม ใจกูสั่นเว้ย ทีไอ้เพลงอื่นๆมันก็ไม่เห็นร้องนะ ก็ฟังไปเงียบๆ ........พองานเสร็จเราก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน
และพอกลับมาห้องแล้วนี่สิ มันยิ่งคิดฟุ้งซ่านมากๆเลยล่ะ โทรคุยกับแฟนก็แล้ว นั่งอ่านนิยายก็แล้ว อะไรก็แล้ว ทำไมเรายังคิดถึงแต่หน้ามัน เรื่องมันตลอด เราสลัดความรู้สึกนี้ไปไม่ได้สักที ตอนนี้เราทั้งอึดอัดทั้งลำบากใจกับความรู้สึกของตัวเองไปหมด เราอยากระบายออกมาให้มันได้รับรู้นะ แต่เราทำไม่ได้ เราไม่กล้าพอ เรากลัวเสียเพื่อน โดยเฉพาะเพื่อนดีอย่างวิ เราไม่อยากให้วิมองว่าเรากำลังจะแย่งสุไปจากวิ เราบอกเลยว่าเราเกียจตัวเองในตอนนี้จัง เราไม่อยากนอกใจแฟน ไม่อยากทรยศวิ ไม่อยากเป็นคนหลายใจ ไม่อยากเป็นมือที่3 ใครด้วย ที่สำคัญเราไม่อยากเป็นคนที่มโนไปเองว่ามันคิดอะไรกับเรา แต่จะมีใครเข้าใจเราบ้างมั้ยว่าการกระทำของมันหลายๆครั้งมันทำให้เราคิด และหวั่นไหวมากๆ เราควรจะทำยังไงต่อไปดี เราควรจะตัดใจรึว่าเลิกคิดเรื่องมันยังไงดี ????
(ตอนนี้เรากำลังทำผิดแม้กระทั้งคำพูดของตัวเองที่บอกว่าจะไม่มีวันชอบเพื่อนแบบแฟน มันเองก็เคยถามเราครั้งหนึ่งแต่นานมาแล้ว ว่าทำไมเราไม่คิดจะคบเพื่อนคนไหนเป็นแฟนเลย ตอนนั้นเราก็บอกมันไปว่ากลัวเสียเพื่อนเสียแฟนในเวลาเดียวกัน ....ซึ่งมันก็ว่า ออออ แล้วถามต่อว่าถ้ามีเพื่อนมาจีบป้าจะทำยังไง? เราก็ได้แค่บอกว่า กูก็จะไม่เจอหน้าคนๆนั้นอีกไง มันมองหน้ากันลำบากว่ะ ทำตัวไม่ถูก .....แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เราเป็นฝ่ายชอบเพื่อนก่อนซะเอง
ถ้าเขียนไม่เข้าใจก็อย่าว่ากันนะค๊ะ เราเขียนตามที่มันเป็น และตามที่เรารู้สึก