ตัวตาย...ตัวแทน เรื่องจริงหรือแค่บังเอิญ

ตั้งแต่เล่นพันทิปมา ไม่เคยเขียนเรื่องราวของตัวเองเลย ก่อนอื่นขอใช้แทนตัวเองว่าเรานะคะ ขอเล่าเลยค่ะ.... เราและสามีตกลงกันว่าอยากจะมีลูกแล้ว แต่ก็ไม่มีซักที ส่วนสามีเองอายุก็หลักสี่บวก กลัวว่าจะมีลูกไม่ทันใช้  ก็เลยคิดว่าขอลองแบบธรรมชาติไปก่อนเพราะคุณหมอบอกว่าสุขภาพดีทั้งคู่  แต่ถ้ายังไม่มาก็คงต้องพึ่งคุณหมอเป็นลำดับสุดท้าย  มีอยู่วันหนึ่งคิดยังไงก็ไม่รู้ ไปซื้อพวงมาลัยพร้อมดอกไม้ ไปบนศาลเจ้าท่ี ที่เราทำงานอยู่ บอกกับท่านว่าอยากจะมีลูก ขอลูกให้อิฉันสักคนหน่อยนะเจ้าคะ อยากได้ลูกสาวน่ารักๆ อารมณ์ดี เลี้ยงง่ายๆค่ะ  ก่อนหน้าที่จะไปบนศาลเจ้าที่ พี่ที่ทำงานเคยเล่าให้ฟังว่า ช่วงกำลังก่อสร้างโรงแรมคนงานก่อสร้างก็ตกลงมาตาย โรงแรมนี้เป็นโรงแรมเก่าอายุโรงแรมประมาณ 26-27 ปี ขอไม่เอ่ยถึงนะคะว่าเป็นที่ไหน หลังจากนั้นถึงมีการสร้างศาลนี้ขึ้นมา ถ้ามีการจัดงานใดๆช่วงเทศกาลให้กับแขกที่มาพัก  ต้องมีการเซ่นไหว้ศาลเจ้าที่ก่อน  มิเช่นนั้นก็จะเกิดเหตุขัดข้อง งานก็จะไม่ราบรื่น หรือทุกวันพระจะต้องมีการเซ่นไหว้ทุกครั้ง ทุกแผนกก็จะได้อานิสงส์ไปด้วย เพราะเราจะได้ทานผลไม้ กับขนมหลังจากเซ่นไหว้ แต่ก็น่าแปลกใจเวลาที่เราทานผลไม้เซ่นไหว้ทีไร มันจะจืดไม่หวาน ทั้งๆที่ผลไม้นั้นก็ไม่ได้ตากแดด หรือทิ้งไว้นานเกินไป หลังจากไปบนขอลูกสาวกับศาลเจ้าที่แล้ว ไม่นานก็มีข่าวดีเกิดขึ้นกับครอบครัวเราค่ะ สรุปว่าเราท้อง สามีเราดีใจมาก พูดซ้ำไปซ้ำมา ว่าจริงหรอๆ เมื่อมีข่าวดีได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นตอนประมาณหกโมงเช้ากว่าๆของวันที่ 25 ธันวาคม 2554 แม่บอกว่ามูมู่ตายแล้วนะ...พร้อมเสียงสะอื้นร้องไห้...ส่วนตัวเราเองจะทำใจได้ก็เกือบ 3-4 เดือน สุขภาพก่อนหน้านี้เค้าก็แข็งแรงดีแต่อยู่ๆ ตาของเค้าเกิดอักเสบ และมีไข้แม่ก็เลยพาไปหาหมอ หลังจากป่วยได้ไม่นาน ก็ต้องกลับไปหาหมออีกช่วงเย็นวันที่ 24 ธันวาคม เพราะแอบหนีออกจากบ้านไปเล่นน้ำตอนเช้าๆ อากาศหนาวมากช่วงเช้า คงทำให้มีไข้ขึ้นสูง หมอก็ให้น้ำเกลือ และฉีดยา หมอว่าเค้าคงเป็นปอดอักเสบร่วมด้วย และน่าจะติดเชื้อในกระแสเลือด หลังจากนั้นแม่ก็พากลับบ้าน สุดท้ายเหมือนร่างกายเค้าไม่ไหว แม่ได้ยินเหมือนเค้าร้องเรียกแม่สองครั้ง แม่เลยลงมาจากบ้าน แม่บอกว่าไปเถอะลูกมันทรมาน ไม่นานมูมู่ก็ตาย เหมือนเค้ารอแม่ อยากบอกแม่ว่าตัวเค้าเองคงไม่ไหวแล้ว ลืมบอกค่ะว่ามูมู่คือหมาที่เรารักมากเป็นหมาพันธ์ุโกลเด้นขนยาวสีน้ำตาล หล่อมาก นิสัยขี้เล่น ชอบว่ายน้ำ ถึงขั้นมีคนขอซื้อไปเป็นพ่อพันธุ์แต่เราก็ไม่ขาย และทุกคนในบ้านก็รักเหมือนลูกคนหนึ่ง หลังจากที่มูมู่ตายไปแล้ว มีโอกาสก็จะไปทำบุญ ถวายสังฆทานให้เค้า ก็ตั้งจิตอธิษฐานเสมอว่า อยากให้กลับมาเกิดเป็นลูกของแม่อีกครั้ง บ่อยครั้งที่เราฝันเห็นเค้า ฝันว่าเค้ากลับมาหาเรา วิ่งมากระโดดเล่นเหมือนที่เค้ายังมีชีวิตอยู่ จากนั้นก็ฝันอยู่เรื่อยๆว่ามีผู้หญิงแต่งตัวโบราณมายืนดูที่ปลายเตียงบ้าง แอบๆดูที่หน้าต่างบ้าง เป็นลักษณะครึ่งหลับครึ่งตื่น ฝันลักษณนี้ประมาณ 4-5 ครั้ง จนกระทั้งเราครบกำหนดวันผ่าคลอด คืนแรกของวันที่นอนโรงพยาบาล แม่เล่าให้ฟังว่าก็ฝันเหมือนเรา ฝันว่ามีผู้หญิงแต่งตัวโบราณมายืนมองเรากับลูกท่ีปลายเตียง แม่ก็ตะโกนถามว่าใครนะๆ เราได้ยินเสียงอึกอักๆจากนั้นแม่ก็ร้องเสียงหลง เราตกใจมากเลยรีบปลุกแม่....หลังจากคิดทบทวนลำดับเหตุการณ์ต่างๆ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นท่ีไปขอลูกสาวจากศาลเจ้าที่...เราก็ได้ลูกสาวจริงสมใจ แถมนิสัยก็ร่าเริงเหมือนกับหมาของเราที่ตายไป ชอบยิ้ม หัวเราะเก่ง ชอบเต้น ชอบร้อง ฉลาดตามวัยของเขา และก็ชอบเรียนรู้ แม่เล่าให้ฟังว่าเคยได้ยินคนโบราณเล่าว่าถ้าคนท่ีกำลังท้องเลี้ยงสัตว์ที่รักมากๆ ถ้าเกิดท้องขึ้นสัตว์ตัวนั้นต้องตาย หรือเรียกว่า "ตัวตาย ตัวแทน"
ปล.ใครมีประสบการณ์คล้ายๆกันมาเล่าให้ฟังหน่อยนะคะ