วันนี้ตอนช่วงเย็นเราได้ขึ้นบีทีเอสเพื่อกลับบ้าน ปรากฎว่าเมื่อใกล้ถึงสถานีที่หมายปลายทางที่เราจะลง เราก็เตรียมตัวขอทางเพื่อขยับตัวออกมาจากกลางขบวน ระหว่างนั้นก็เอ่ย คำขอโทษ ตลอดทางเดิน แต่มีคุณผู้ชายท่านนึงที่ยืนอยู่แถวกลางใกล้ๆทางออก คุณผู้ชายท่านนี้ยืนเล่นสมาร์ทโฟนแบบไม่สนใจใคร และไม่แม้กระทั่งหันมามองเพื่อนร่วมทางด้านหลังว่ากำลังขอทางเลย เราพูด ขอโทษนะคะ อยู่3ครั้งได้ จนคนอื่นต้องกระเทิบตัวเป็นช่องว่างให้แทน เราถึงได้มีช่องว่างเดินออกมาได้
เราไม่เข้าใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้สังคมเราเสพติดสมาร์ทโฟนกันได้ขนาดนี้ บางคนเราเห็นก้มหน้าก้มตาเล่นตลอดเวลาโดยไม่สนใจเพื่อนร่วมทางกันเลย แถมบางท่านก็ยืนขวางทางเพื่อนร่วมทางท่านอื่นอีก เราเจอเหตุการณ์แบบนี้ทุกวัน จนรู้สึกว่ามันน่ารำคาญและหงุดหงิดใจจริงๆ
ขอร้องเถอะค่ะ เล่นแต่พอควรได้ไหมคะ กรุณาช่วยสนใจเพื่อนร่วมทางท่านอื่นบ้างก็จะดีไม่น้อย เพราะคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในสังคมนะคะ
เมื่อสมาร์ทโฟนมีอิทธิพลมากขนาดนี้ แล้วเราจะทำอย่างไรกันดี
เราไม่เข้าใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้สังคมเราเสพติดสมาร์ทโฟนกันได้ขนาดนี้ บางคนเราเห็นก้มหน้าก้มตาเล่นตลอดเวลาโดยไม่สนใจเพื่อนร่วมทางกันเลย แถมบางท่านก็ยืนขวางทางเพื่อนร่วมทางท่านอื่นอีก เราเจอเหตุการณ์แบบนี้ทุกวัน จนรู้สึกว่ามันน่ารำคาญและหงุดหงิดใจจริงๆ
ขอร้องเถอะค่ะ เล่นแต่พอควรได้ไหมคะ กรุณาช่วยสนใจเพื่อนร่วมทางท่านอื่นบ้างก็จะดีไม่น้อย เพราะคุณไม่ได้อยู่คนเดียวในสังคมนะคะ