ก่อนอื่นเราต้องบอกเลยนะคะว่านี้เป็นกระทู้แรกของเราเลย ถ้ามีอะไรผิดพลาดเราต้องขอโทษด้วยนะคะ เข้าเรื่องเลยละกันนะค่ะตอนนี้เราอยู่ม.4ค่ะ เราเรียนอยู่โรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดคะ คือเราแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ตอนนั้นเราก็เพิ่งเข้ามาม.1ใหม่ๆ ไสยๆเลย55555 ตอนนั้นเราเจอพี่เค้าที่โดมของโรงเรียนค่ะ เราก็เห็นพี่เค้าแล้วแบบทำไมเราหยุดมองพี่เค้าไม่ได้ไรงี้ เพื่อนเราก็สงสัยค่ะเพราะเรามักจะเหม่อๆแล้วมองเหมือนหาใครสักคน เพื่อนเราก็ถามเราค่ะ เราก็เออบอกเพื่อนเราไปค่ะเพราะกลุ่มเราไม่เคยมีความลัพอะไรกันถึงเราจะเพิ่งมาสนิทกันแต่เราไว้ใจเพื่อนมาก เพื่อนเราในกลุ่มก็มีพี่อยู่เพื่อนเราเลยให้พี่ไปสืบมาให้ เราก็เพิ่งมารู้ค่ะ ว่าพี่เค้าอยู่ ม.2 ชื่อดรีม ( ขอใช้ชื่อสมมุตินะคะ)จากวันนั้นเราก็เจอพี่เค้าบ่อยมากเจอทุกวัน แต่พี่เค้าไม่รู้จักเรานะตอนนั้นเราก็เขินอ่ะถึงพี่เค้าจำไม่รู้จักเรา เวลาเจอพี่เค้าเรานี่ก็หลบหลังเพื่อนตลอด
เราพยายามหาเฟสพี่เค้าคะ หาอยู่นานเลยในที่สุดก็เจอ เราแอดไป พี่เค้าก็ไม่รับ วันต่อมาเราก็เลยแอดไปใหม่ พี่เค้าก็รับค่ะ สงสัยพี่เค้าจะรำคาญมั้ง555555 เราก็ทักพี่เค้าไปค่ะ แต่พี่เค้าไม่ค่อยตอบ ส่วนมากพี่เค้าจะชอบมาตอบตอนดึกๆมากกว่าช่วงประมาณ3-4ทุ่มค่ะ เรานี่ก็ลงทุนค่ะยอมนอนดึกเพื่อที่จะมาคุยกับพี่เค้าเลย ตอนนั้นเราเพิ่งรู้ค่ะว่าพี่เค้าคบกับเพื่อนในห้องเรา เราก็โอเคแต่เราก็คุยกันอยู่แบบพี่น้องเค้าคุยกัน พอเรารู้ว่าพี่ ดรีม เลิกกับแฟน เพื่อนเราก็เลยบอกว่าให้รุกเลย ไหนๆก็ไหนๆแล้วไม่ได้ก็ตัดใจ เราก็โอเค ตัดสินใจบอกชอบพี่เค้าไป พี่เค้าก็เงียบหายไปเลยค่ะ เรานี่ก็บอกชอบเส็ดลบขค.เลยค่ะ เราอยากคุยกับพี่เค้ามาก วันต่อมาเราก็ทักไปใหม่พี่เก็ตอบคะ ช่วงนั้นเราคุยกันน้อยลง เวลาเจอพี่เค้าที่รร. เราไม่เคยคุยกันเลยคะ เราไม่เคยทักพี่เค้า และเหมือนพี่เค้าจะจำเราไม่ได้
ข้ามมาตอนเราม.2 เลยล่ะกัน ช่วงนี้เราสนิทกับเพื่อนพี่เค้ามากค่ะ คือกะจะเข้าทางเพื่อน555555 เวลาเจอพี่เค้าเพื่อนพี่เค้าก็จะแซวให้เราเขินตลอดค่ะ เราซื้อขนมให้พี่เค้าทำทุกอย่างอ่ะ พี่เค้าอย่ม.3ค่ะ แล้วม.3จะเป็นพี่ที่วุ่นวายมากเพราะเป็นปีสุดท้ายของม.ต้นแล้ว เราก็ยิ่งไม่ค่อยได้คุยกันเลยค่ะ แต่ช่วงกีฬาสีเราต้องขึ้นสแตนและต้องซ้อมทุกวันหลังเลิกเรียน แล้วโรงเรียนเราจะจักกัฬาสีแค่2วันค่ะเพราะไม่อยากให้เสียการเรียน(คือโรงเรียนเราวิชาการอ่ะ) แต่ตอนเย็นก่อยถึงกีฬาสีก็จะมีการแข่งขันกีฬาต่างๆ แล้วพี่เค้าก็เล่นบาสนะ ก้เล่นเก่งในระดับ1อะเราว่า ตอนพี่เค้าม.1 พี่เค้าเคยเป็นนักบาสของโรงเรียนค่ะ แต่ดันออกเพราะซ้อมหนักเกินไป(พี่เค้าเป็นคนที่ขก.มากกกกก ) ปีนี้พี่เค้าก็ลงแข่งบาสเราก็ไปเชียร์ค่ะแต่แบบหลบๆซ่อนๆ เราทำกระดาษไปให้พี่เค้าด้วย แต่เราฝากเพื่อนเอาไปให้เพระเราไม่กล้าไงง ตอนนั้นเราหนีซ้อมสแตนไปดูพี่เค้าเลย แต่รู้อะไรไหม พอพี่เค้าแข่งเสร็จ พี่เค้าเดินออกไปเอารถที่โรงจอดรถ แล้วเราอยู่แถวนั้นพอดี เราเจอพี่เค้ากับพี่สีพี่เค้า ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไรหรอกค่ะเราก็คิดว่าคงจะเป็นพี่สีกันธรรมดา แต่เพื่อนพี่เค้าบอกว่าเหมือนจะคุยๆกันเหมือนพี่ ดรีม จะชอบพี่สี คือตอนนั้นเราไม่มแรงเลยค่ะเราจุกไปหมด ทำอะไรไม่ถูกเลย แล้วมันก็เย็นมากแล้วด้วย เราไปรอแม่หน้าเซเว่นค่ะ(คือโรงเรียนเราอยู่ตรงข้ามกับเซเว่นและนร.ส่วนมากก็ชอบไปรอผู้ปกครองตรงนั้น) เรากลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลค่ะเราไม่อยากให้แม่มาเครียดเรื่องเรา พอถึงบ้านเราขึ้นห้องแล้วนอนร้องไห้ไม่สนใจอะไรเลยค่ะ ข้าวปลาไม่กินน้ำท่าไม่อาบ คือถ้าคนที่อ่านไปอยู่ตรงจุดๆนั้นเหมือนเราก็จะรู้ค่ะว่ามันทรมานแค่ไหน ตอนเช้าเราเจอเพื่อนพี่เค้าเราเลยไปถาม เพื่อนพี่เค้าก็บอกว่าเออ ตัดใจเถอะ กูไม่อยากให้มาเสียใจแบบนี้แล้ว สู้ๆต้องทำได้ คือเราก็พยายามทำตามที่เพื่อนพี่เค้าบอกนะแต่เรารู้ทำไม่ได้หรอก พอเราไม่อยากเจอกลับได้เจอกันทุกวันเดินเปลี่ยนคาบก็เจอกินข้าวเที่ยงก็เจอ เราก็ตัดใจไม่ได้ ตอนนั้นเพื่อนพี่เค้าอีกคนก็ชวนเราไปกินเหล้าค่ะ เราก็โอเค ตกลงไปค่ะ ตอนนั้นเราก็เปิดห้องกินเหล้ากินสภาพนี่เมาเละทั้งคู่ค่ะ เราพยายามจะลืมพี่เค้าไม่คุยกับพี่เค้าเลยค่ะแต่ไม่รู้ทำไมเราตัดใจไม่ได้ ตอนนั้นพี่เค้าก้รู้นะคะว่าเราไปกินเหล้ากับเพื่อนเค้า พี่เค้าก็ว่าค่ะว่ากินทำไม เหมือนพี่ห่วงน้องสาว.. หลังจากเหตุการณ์นั้นทุกอย่างก็ปกติเหมือนเดิมไม่มีอะไรเราก็ยังตัดใจไม่ได้เหมือนเดิม จนมาถึงช่วงเทอม2 เราก็ยิ่งไม่ค่อยได้คุยกัน วันนั้นเป็นช่วงวันปีใหม่โรงเรียนเราก็จัดแต่จะแค่ช่วงบ่าย ช่วงเย็นวันนั้นเราเห็นพี่เค้ากับแฟนค่ะ เราโคตรเจ็บเลยอ่ะ เราก็ยืนคุบกับเพื่อนพี่เค้า3คน เราทำเป็นไม่สนใจพี่เค้ากับแฟนพี่เค้า แต่จริงๆเราเห็นทุกอย่าง เราไม่โอเค แต่ต้องเข็มแข็ง พอผ่านช่วงวันรักวันลาของโรงเรียนไป แฟนพี่เค้าก็จบม.6 พอดี
ปล.เดี๋ยวมาต่อน้าาา
เล่าความรู้สึก แอบชอบรุ่นพี่มา3ปี จนได้เป็นแฟนกัน
เราพยายามหาเฟสพี่เค้าคะ หาอยู่นานเลยในที่สุดก็เจอ เราแอดไป พี่เค้าก็ไม่รับ วันต่อมาเราก็เลยแอดไปใหม่ พี่เค้าก็รับค่ะ สงสัยพี่เค้าจะรำคาญมั้ง555555 เราก็ทักพี่เค้าไปค่ะ แต่พี่เค้าไม่ค่อยตอบ ส่วนมากพี่เค้าจะชอบมาตอบตอนดึกๆมากกว่าช่วงประมาณ3-4ทุ่มค่ะ เรานี่ก็ลงทุนค่ะยอมนอนดึกเพื่อที่จะมาคุยกับพี่เค้าเลย ตอนนั้นเราเพิ่งรู้ค่ะว่าพี่เค้าคบกับเพื่อนในห้องเรา เราก็โอเคแต่เราก็คุยกันอยู่แบบพี่น้องเค้าคุยกัน พอเรารู้ว่าพี่ ดรีม เลิกกับแฟน เพื่อนเราก็เลยบอกว่าให้รุกเลย ไหนๆก็ไหนๆแล้วไม่ได้ก็ตัดใจ เราก็โอเค ตัดสินใจบอกชอบพี่เค้าไป พี่เค้าก็เงียบหายไปเลยค่ะ เรานี่ก็บอกชอบเส็ดลบขค.เลยค่ะ เราอยากคุยกับพี่เค้ามาก วันต่อมาเราก็ทักไปใหม่พี่เก็ตอบคะ ช่วงนั้นเราคุยกันน้อยลง เวลาเจอพี่เค้าที่รร. เราไม่เคยคุยกันเลยคะ เราไม่เคยทักพี่เค้า และเหมือนพี่เค้าจะจำเราไม่ได้
ข้ามมาตอนเราม.2 เลยล่ะกัน ช่วงนี้เราสนิทกับเพื่อนพี่เค้ามากค่ะ คือกะจะเข้าทางเพื่อน555555 เวลาเจอพี่เค้าเพื่อนพี่เค้าก็จะแซวให้เราเขินตลอดค่ะ เราซื้อขนมให้พี่เค้าทำทุกอย่างอ่ะ พี่เค้าอย่ม.3ค่ะ แล้วม.3จะเป็นพี่ที่วุ่นวายมากเพราะเป็นปีสุดท้ายของม.ต้นแล้ว เราก็ยิ่งไม่ค่อยได้คุยกันเลยค่ะ แต่ช่วงกีฬาสีเราต้องขึ้นสแตนและต้องซ้อมทุกวันหลังเลิกเรียน แล้วโรงเรียนเราจะจักกัฬาสีแค่2วันค่ะเพราะไม่อยากให้เสียการเรียน(คือโรงเรียนเราวิชาการอ่ะ) แต่ตอนเย็นก่อยถึงกีฬาสีก็จะมีการแข่งขันกีฬาต่างๆ แล้วพี่เค้าก็เล่นบาสนะ ก้เล่นเก่งในระดับ1อะเราว่า ตอนพี่เค้าม.1 พี่เค้าเคยเป็นนักบาสของโรงเรียนค่ะ แต่ดันออกเพราะซ้อมหนักเกินไป(พี่เค้าเป็นคนที่ขก.มากกกกก ) ปีนี้พี่เค้าก็ลงแข่งบาสเราก็ไปเชียร์ค่ะแต่แบบหลบๆซ่อนๆ เราทำกระดาษไปให้พี่เค้าด้วย แต่เราฝากเพื่อนเอาไปให้เพระเราไม่กล้าไงง ตอนนั้นเราหนีซ้อมสแตนไปดูพี่เค้าเลย แต่รู้อะไรไหม พอพี่เค้าแข่งเสร็จ พี่เค้าเดินออกไปเอารถที่โรงจอดรถ แล้วเราอยู่แถวนั้นพอดี เราเจอพี่เค้ากับพี่สีพี่เค้า ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไรหรอกค่ะเราก็คิดว่าคงจะเป็นพี่สีกันธรรมดา แต่เพื่อนพี่เค้าบอกว่าเหมือนจะคุยๆกันเหมือนพี่ ดรีม จะชอบพี่สี คือตอนนั้นเราไม่มแรงเลยค่ะเราจุกไปหมด ทำอะไรไม่ถูกเลย แล้วมันก็เย็นมากแล้วด้วย เราไปรอแม่หน้าเซเว่นค่ะ(คือโรงเรียนเราอยู่ตรงข้ามกับเซเว่นและนร.ส่วนมากก็ชอบไปรอผู้ปกครองตรงนั้น) เรากลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลค่ะเราไม่อยากให้แม่มาเครียดเรื่องเรา พอถึงบ้านเราขึ้นห้องแล้วนอนร้องไห้ไม่สนใจอะไรเลยค่ะ ข้าวปลาไม่กินน้ำท่าไม่อาบ คือถ้าคนที่อ่านไปอยู่ตรงจุดๆนั้นเหมือนเราก็จะรู้ค่ะว่ามันทรมานแค่ไหน ตอนเช้าเราเจอเพื่อนพี่เค้าเราเลยไปถาม เพื่อนพี่เค้าก็บอกว่าเออ ตัดใจเถอะ กูไม่อยากให้มาเสียใจแบบนี้แล้ว สู้ๆต้องทำได้ คือเราก็พยายามทำตามที่เพื่อนพี่เค้าบอกนะแต่เรารู้ทำไม่ได้หรอก พอเราไม่อยากเจอกลับได้เจอกันทุกวันเดินเปลี่ยนคาบก็เจอกินข้าวเที่ยงก็เจอ เราก็ตัดใจไม่ได้ ตอนนั้นเพื่อนพี่เค้าอีกคนก็ชวนเราไปกินเหล้าค่ะ เราก็โอเค ตกลงไปค่ะ ตอนนั้นเราก็เปิดห้องกินเหล้ากินสภาพนี่เมาเละทั้งคู่ค่ะ เราพยายามจะลืมพี่เค้าไม่คุยกับพี่เค้าเลยค่ะแต่ไม่รู้ทำไมเราตัดใจไม่ได้ ตอนนั้นพี่เค้าก้รู้นะคะว่าเราไปกินเหล้ากับเพื่อนเค้า พี่เค้าก็ว่าค่ะว่ากินทำไม เหมือนพี่ห่วงน้องสาว.. หลังจากเหตุการณ์นั้นทุกอย่างก็ปกติเหมือนเดิมไม่มีอะไรเราก็ยังตัดใจไม่ได้เหมือนเดิม จนมาถึงช่วงเทอม2 เราก็ยิ่งไม่ค่อยได้คุยกัน วันนั้นเป็นช่วงวันปีใหม่โรงเรียนเราก็จัดแต่จะแค่ช่วงบ่าย ช่วงเย็นวันนั้นเราเห็นพี่เค้ากับแฟนค่ะ เราโคตรเจ็บเลยอ่ะ เราก็ยืนคุบกับเพื่อนพี่เค้า3คน เราทำเป็นไม่สนใจพี่เค้ากับแฟนพี่เค้า แต่จริงๆเราเห็นทุกอย่าง เราไม่โอเค แต่ต้องเข็มแข็ง พอผ่านช่วงวันรักวันลาของโรงเรียนไป แฟนพี่เค้าก็จบม.6 พอดี
ปล.เดี๋ยวมาต่อน้าาา