สวัสดีครับเรื่องนี้เป็นชายรักชายนะครับบอกก่อน แต่มันก็เป็นความรู้รักไม่แตกต่างจาก ชญ หรอกครับ
ผมคบกันกับแฟน 1 ปี 7 เดือน ผมเรียนปีสี่เทอมสุดท้าย แฟนเรียนปีหนึ่งเทอมสอง เราเริ่มคบกันเป็นแฟน ที่นี้ผมจบแฟนเรียนต้องห่างกันด้วยความที่รักกันใหม่ก็ไม่อยากห่างกันสุดท้ายต้องห่างกันแต่ด้วยรักและเชื่อใจกันและกันทำหน้าที่ของแต่ละคนให้ดีที่สุด ผมได้งานที่โคราชแฟนเรียนที่สกลนครด้วยความห่างไกลกันและคิดถึงผมลาออกจากโคราชมาทำที่สกลนครเพื่อให้ใกล้กันที่สุด เราเจอกันทุกสัปดาห์ทุกครั้งที่ว่าง ผมเป็นคนน่าตาขี้เหล่ส่วนแฟนน่าตาดีมากและมีคนมาจีบเยอะ แต่เราไม่เคยมีความลับกัน เฟส ไลน์ เชคได้ มีรหัส พอมีคนมาจีบผมไม่ให้คุยด้วยเขาก็ไม่คุยนะ เขานอกใจผมครั้งแรก ผมจับได้หมดเขาบอกผมว่าเขาแค่ช่วยกันไม่ได้มีอะไรกัน เขาขอโอกาสจะไม่ทำอีก ด้วยคำว่ารักผมยอม ผมรักมากทำให้ทุกอย่าง ต่อมาครั้งที่สองเขาเริ่มคุยกันเขาบอกว่าเป็นพี่แล้วชอบชวนไปดูหนังในห้องคนนั้นบอกว่าห้องพี่เขาเนตแรง ผมเชื่อเขา ตอนนั้นเรายังไปหากันทุกวันหยุดเหมือนเดิมเพียงแต่เวลาที่อยุ่มหาลัยเขาจะไปกับคนนี้ ผมพยามถามเขาเท่าไรเขาว่าเป็นพี่ชายจริงๆ แต่เขาลบแชคไม่ให้ผมอ่านด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ให้ผมคิดมาก ผมเลยดูข้อความที่แฟนผมคุยกับเพื่อนเขาเอง เขาไปปรึกษาเพื่อนเขาว่าจะเอาไงดี ไม่อยากให้ใครสักคนต้องเสียใจ ผมเห็นแบบนี้แล้วจึงเค้นถามว่าไม่ใช่แค่พี่ชายแน่นอนครับ แล้วเขายอมรับว่าช่วยกันเฉยๆไม่ได้ทำอะไร อันนี้ผมรับไม่ได้ เขาร้องไห้ฟูมฟายจะตายเสียให้ได้ กอดผมแน่น เพราะว่าผมขอเลิก ผมเลยบอกว่าเอางี้พิสูจน์ใจไปเลยว่าถ้ารักกันจริงหนึ่งเดือนต่อไปคุยกันน้อยลง ไม่ต้องเจอกันแล้วจะยังรักกันอยู่ไหม แล้วถ้าเจอคนใหม่ก็ไปได้เลยในช่วงเวลานี้ผมพูดเอง เขาโทรง้อผม ผมโกดเลยบอกว่าไปหาใหม่เถอะ แล้วคบหนึ่งเดือนเขามีใหม่จริงๆและไม่ใช่คนที่บอกว่าเป็นพี่ชาย แต่หาใหม่เลย ผมรู้และเสียใจมากไม่เป็นอันทำงานชีวิตโรยราทรมานเสียการทรงตัวไปเลย ผมอยากรู้ว่ารักกันมาตั้งนานเลิกรักกันแล้วรักคนใหม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอ เขาตอบผมไม่ได้บอกเพียงว่าเพราะไล่เขาไปเอง ผมทรมานอยุ่ไม่ได้ใครเคยอกหักคงเข้าใจ แฟนผมมีคนใหม่แล้วแต่ยังคุยกับผมปลอบใจผม และมาหาผมทุกครั้งที่หลบแฟนเขาได้บ่อยด้วยแล้วผมก็ยอมที่จะเจอเขา ยอมรอเขาจากที่เคยเป็นหลวงพลิกกลับเป็นน้อย วันสองวันคุยกันที่แต่คุยนาน เขาคุยกับผมทุกครั้งจะบอกรักผมเสมอ บอกว่าอยากกลับมาหาผมเสมอ แต่ไม่กล้ากลัวคนใหม่เสียใจ ถึงผมจะเรียกร้องกดดันเขา เขาก้บอกว่าเขาใจเขาหน่อย เดี่ยวว่างจะโทหาเองอย่าคิดมาก สุดท้ายแฟนเขารู้ว่าผมยังคุยกันจึงเกิดการดร่ามารักสามเศร้า เราสามคนมานั่งในห้องด้วยกันแล้วคุยกันว่าเอาไง เขาให้ผมเลือกตอนนั้นถ้าผมขอแฟนผมคืนมาผมก็คงเห็นแก่ตัวมากๆเพราะคนใหม่ไม่ผิดอะไรทำไมเขาต้องมาเสียใจ ผมเลยเลือกถอยออกมาแต่ไม่พ้น ความคิดถึงมันทำให้เราสองคนกลับมาคุยกันและแฟนผมบอกผมว่ารอเขาได้ไหมอีกหนึ่งปีก็จบแล้ว ตอนนี้ขออยุ่กับคนใหม่ก่อน ผมยอมหมดผมรักเขา รอและไม่หาคนคุยด้วยนอนรอดโทสัพ อารมคนเป็นน้อยล้วนๆ ผมคิดได้ทุกอย่างว่าควรทำแบบไหน แต่ผมทำไม่ได้ใจไม่แข็งพอ ผมทำได้แค่ลาอกจากงานที่สกลให้ระยะทางช่วย
คุยกันล่าสุดเขาว่าจะมาหาผมที่บ้านซึ่งเขาเคยมาประจำ ใครเป็นแบบผมบ้างรักมากจนไม่รุ้ผิดหรือถูก
เมื่อแฟนมีแฟนใหม่แล้วเรายังแอบคุยกันและนัดเจอกันผมควรหนีออกมาหรือว่ายอมทำแบบนี้ต่อไป (ชายรักชาย)
ผมคบกันกับแฟน 1 ปี 7 เดือน ผมเรียนปีสี่เทอมสุดท้าย แฟนเรียนปีหนึ่งเทอมสอง เราเริ่มคบกันเป็นแฟน ที่นี้ผมจบแฟนเรียนต้องห่างกันด้วยความที่รักกันใหม่ก็ไม่อยากห่างกันสุดท้ายต้องห่างกันแต่ด้วยรักและเชื่อใจกันและกันทำหน้าที่ของแต่ละคนให้ดีที่สุด ผมได้งานที่โคราชแฟนเรียนที่สกลนครด้วยความห่างไกลกันและคิดถึงผมลาออกจากโคราชมาทำที่สกลนครเพื่อให้ใกล้กันที่สุด เราเจอกันทุกสัปดาห์ทุกครั้งที่ว่าง ผมเป็นคนน่าตาขี้เหล่ส่วนแฟนน่าตาดีมากและมีคนมาจีบเยอะ แต่เราไม่เคยมีความลับกัน เฟส ไลน์ เชคได้ มีรหัส พอมีคนมาจีบผมไม่ให้คุยด้วยเขาก็ไม่คุยนะ เขานอกใจผมครั้งแรก ผมจับได้หมดเขาบอกผมว่าเขาแค่ช่วยกันไม่ได้มีอะไรกัน เขาขอโอกาสจะไม่ทำอีก ด้วยคำว่ารักผมยอม ผมรักมากทำให้ทุกอย่าง ต่อมาครั้งที่สองเขาเริ่มคุยกันเขาบอกว่าเป็นพี่แล้วชอบชวนไปดูหนังในห้องคนนั้นบอกว่าห้องพี่เขาเนตแรง ผมเชื่อเขา ตอนนั้นเรายังไปหากันทุกวันหยุดเหมือนเดิมเพียงแต่เวลาที่อยุ่มหาลัยเขาจะไปกับคนนี้ ผมพยามถามเขาเท่าไรเขาว่าเป็นพี่ชายจริงๆ แต่เขาลบแชคไม่ให้ผมอ่านด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ให้ผมคิดมาก ผมเลยดูข้อความที่แฟนผมคุยกับเพื่อนเขาเอง เขาไปปรึกษาเพื่อนเขาว่าจะเอาไงดี ไม่อยากให้ใครสักคนต้องเสียใจ ผมเห็นแบบนี้แล้วจึงเค้นถามว่าไม่ใช่แค่พี่ชายแน่นอนครับ แล้วเขายอมรับว่าช่วยกันเฉยๆไม่ได้ทำอะไร อันนี้ผมรับไม่ได้ เขาร้องไห้ฟูมฟายจะตายเสียให้ได้ กอดผมแน่น เพราะว่าผมขอเลิก ผมเลยบอกว่าเอางี้พิสูจน์ใจไปเลยว่าถ้ารักกันจริงหนึ่งเดือนต่อไปคุยกันน้อยลง ไม่ต้องเจอกันแล้วจะยังรักกันอยู่ไหม แล้วถ้าเจอคนใหม่ก็ไปได้เลยในช่วงเวลานี้ผมพูดเอง เขาโทรง้อผม ผมโกดเลยบอกว่าไปหาใหม่เถอะ แล้วคบหนึ่งเดือนเขามีใหม่จริงๆและไม่ใช่คนที่บอกว่าเป็นพี่ชาย แต่หาใหม่เลย ผมรู้และเสียใจมากไม่เป็นอันทำงานชีวิตโรยราทรมานเสียการทรงตัวไปเลย ผมอยากรู้ว่ารักกันมาตั้งนานเลิกรักกันแล้วรักคนใหม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอ เขาตอบผมไม่ได้บอกเพียงว่าเพราะไล่เขาไปเอง ผมทรมานอยุ่ไม่ได้ใครเคยอกหักคงเข้าใจ แฟนผมมีคนใหม่แล้วแต่ยังคุยกับผมปลอบใจผม และมาหาผมทุกครั้งที่หลบแฟนเขาได้บ่อยด้วยแล้วผมก็ยอมที่จะเจอเขา ยอมรอเขาจากที่เคยเป็นหลวงพลิกกลับเป็นน้อย วันสองวันคุยกันที่แต่คุยนาน เขาคุยกับผมทุกครั้งจะบอกรักผมเสมอ บอกว่าอยากกลับมาหาผมเสมอ แต่ไม่กล้ากลัวคนใหม่เสียใจ ถึงผมจะเรียกร้องกดดันเขา เขาก้บอกว่าเขาใจเขาหน่อย เดี่ยวว่างจะโทหาเองอย่าคิดมาก สุดท้ายแฟนเขารู้ว่าผมยังคุยกันจึงเกิดการดร่ามารักสามเศร้า เราสามคนมานั่งในห้องด้วยกันแล้วคุยกันว่าเอาไง เขาให้ผมเลือกตอนนั้นถ้าผมขอแฟนผมคืนมาผมก็คงเห็นแก่ตัวมากๆเพราะคนใหม่ไม่ผิดอะไรทำไมเขาต้องมาเสียใจ ผมเลยเลือกถอยออกมาแต่ไม่พ้น ความคิดถึงมันทำให้เราสองคนกลับมาคุยกันและแฟนผมบอกผมว่ารอเขาได้ไหมอีกหนึ่งปีก็จบแล้ว ตอนนี้ขออยุ่กับคนใหม่ก่อน ผมยอมหมดผมรักเขา รอและไม่หาคนคุยด้วยนอนรอดโทสัพ อารมคนเป็นน้อยล้วนๆ ผมคิดได้ทุกอย่างว่าควรทำแบบไหน แต่ผมทำไม่ได้ใจไม่แข็งพอ ผมทำได้แค่ลาอกจากงานที่สกลให้ระยะทางช่วย
คุยกันล่าสุดเขาว่าจะมาหาผมที่บ้านซึ่งเขาเคยมาประจำ ใครเป็นแบบผมบ้างรักมากจนไม่รุ้ผิดหรือถูก