คนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา มันคนละคนกัน

ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อ...เอาเป็นนามสมมุติว่า Dior ละกัน ^^" เป็นนักศึกษาคนหนึ่ง ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในนครปฐม มีเรื่องราวที่อยากจะมาแชร์และต้องการคำตอบครับ ก่อนอื่นเลยผมก็เป็นเพศทางเลือก>>>> เกย์ อ่ะครับ ก็จะมีความรักตามภาษาวัยรุ่น แต่...เกิดความสับสนบางอย่างเลยทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น คือ
มีเพื่อนคนหนึ่งอยู่ต่างคณะครับ ก็รู้จักกันสนิทกันในระดับหนึ่ง เขาทำดีกับผมทุกอย่างเลย ไม่ว่าจะเทคแคร์ ดูแล .แบบทุกเช้าเขาคนนั้นก็จะโทรมาปลุกทุกเช้า ทุกวัน ซื้อน้ำเต้าหู้มาให้ผมกินเป็นประจำ คือแบบทำดีกับผมมากๆๆๆ จึงวันหนึ่งเขาก็บอกความในใจออกมาว่าเขา "ชอบ" ผม แต่ผมกลับปฏิเสธความรักเขาไป ทั้งๆที่เขาทำดีกับผมทุกอย่าง หรือว่าเป็นเพราะผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว
ส่วนอีกเหตุการณ์หนึ่งคือผมเนี่ยชอบผู้ชายคนหนึ่ง เขาก็เป็นเพื่อนผมเนี่ยละเรียนวิศวเครื่องกล ผมก็ทำดีกับเขาทุกอย่างเหมือนกัน เทคแคร์ ดูแล แล้วดูเหมือนว่าผู้ชายก็จะเล่นกับผมด้วย ก็เป็นแบบนี้ไประยะเวลาหนึ่ง ผมก็เลยตัดสินใจบอกรักเพื่อนคนนี้ไป แต่ดูกับว่ามันจะไม่ราบลื่น โดยที่เขาพูดกับผมว่า " เราเป็นผู้ชายนะ แกก็ผู้ชายจะมารักกันได้ยังไง อีกอย่างเราก็มีคนที่เราชอบแล้ว เราว่าแกเป็นเพื่อนที่ดีกับเราได้มากกว่าแฟนที่ดีนะ " พอผมฟังแล้วมันก็นิ่งไปสักพัก แล้วก็คิดทบทวนว่า ที่ผ่านมามันคืออะไร ? ที่ทำไปทั้งหมด ที่ผู้ชายเขาเล่นด้วย เขาไม่ได้รู้สึกกับเราเหมือนที่เรารู้สึกหรอ ? แสดงว่าเรามโนคิดไปเองฝ่ายเดียว
จนเราได้ค้นพบคำๆหนึ่งว่า คนที่รักเรา กับ คนที่เรารัก มันคนละคนกัน