เราเคยไปสอบรับตรงของมธค่ะสอบผ่านข้อเขียนแต่ไม่ติดสัมภาษณ์ มันแย่มากๆแต่คือตอนนี้เราอยู่ปี1แล้วเรายังทำใจไม่ได้เลย จะว่าว่าเรายึดติดกับชื่อสถาบันก็ได้นะคะแต่เราพยายามมากจริงๆ ปีนี้เราอยากจะลองดูอีกครั้งค่ะแต่เราไม่อยากจะกลับไปเจอกับความรู้สึกเดิมๆ เพราะการแข่งขันสูงมากๆตอนนี้เราอยู่มหาลัยรัฐบาลที่มีชื่อเสียงพอสมควรค่ะ เราก็ได้ทำให้ครอบครัวของเราดีใจแต่ที่เราตัดสินใจมาเรียนนั้นไม่ใช่ความต้องการของเราเลยค่ะมันไม่ใช่ ตั้งแต่ชื่อคณะแล้วอะค่ะ แต่ที่ดีมากๆคือสังคมของที่นี่แล้วก็เพื่อนที่คณะ ตอน ม.ปลายคิดว่าต้องยึดสังคมเป็นหลัก จริงๆสังคมก็สำคัญค่ะแต่จะมีความสุขกว่านี้ถ้าได้เรียนในสิ่งที่เราใฝ่ฝัน พอได้เรียนก็เรียนได้นะคะคะแนนผ่านหมดแต่เอาเข้าจริงๆรู้เลยว่ามันไม่ใช่
เราเป็นคนเฉยๆกับการที่จะเลือกเรียนมหาลัยรัฐหรือเอกชนนะคะ ถ้าใครได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบน่าอิจฉามากๆค่ะ เราเชื่อว่าทุกสถาบันมีการเรียนการสอนที่ดีค่ะแต่ก็จะแตกต่างกันไปบ้าง ตอนนี้เราพยายามจะทำใจและทำสิ่งที่มีอยู่ให้ดีที่สุดแต่มันก็ยังมีความฝันที่เราอยากจะเรียนที่มธอยู่ลึกๆ แล้วก็พยายามคิดหาทางที่จะซิ่วให้ได้มากที่สุด เราอาจจะเว่อไปแต่นี่คือความรู้สึกของเราจริงๆที่มีมาปีกว่าๆแล้วค่ะ เราคิดเรื่องนี้แล้วเราอยากร้องไห้ตลอดเลยค่ะ เรื่องนี้แม่เราก็รู้ว่าเราไม่โอเคแต่แม่เราว่าเราตลอดว่าจะอะไรนักหนา ไร้สาระ ทำที่มีอยู่ให้ดีที่สุดก็พอแล้วแค่นี้แม่ก็ภูมิใจแล้ว เราก็อยากทำเพื่อแม่ค่ะคือเรียนที่นี่ไปให้จบปี4เลย แต่เราก็ขอแม่ไว้ว่างั้นขอลองอีกครั้งปีนี้ถ้าไม่ติดก็จะอยู่เรียนที่เดิมให้แม่จนจบค่ะ แม่เราก็โอเคนะคะแต่ก็พอดูออกว่าเค้าก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่แต่เป็นเพราะความที่เราพยายามมาตั้งแต่ ม.ปลายแล้วเค้าก็เลยให้ลองอีกครั้ง เหตุผลแรกของเราคือเราเป็นคนเรียนไม่เก่งอะค่ะ แต่เรามีความพยายามมากกว่าคนอื่นนะคะ เหมือนคนเก่งอ่านรอบเดียวผ่านๆก็เข้าใจ แต่เราบางครั้ง10รอบยังไม่เข้าใจเลย เราไม่ได้เว่อนะคะเราเป็นจริงๆง่ายคือหัวไม่ดีอะค่ะ แต่เราก็พยายามให้คะแนนออกมาไม่แย่จนเกินไปค่ะ แต่ก็เหนื่อยกว่าคนอื่นตลอดเลย เหนื่อยกายไม่พอเหนื่อยใจด้วยค่ะ
ตอนม.ปลายเราเลือกเรียนศิลป์ภาษาค่ะ เราว่าเราพลาดตั้งแต่ตอนเลือกสายการเรียนแล้วค่ะเหมือนตอนนั้นยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรไม่อยากเรียนวิทย์ก็หนีสายวิทย์ ไม่อยากเรียนเลขก็ตัดสินใจไม่เรียนคำนวณชัวๆ แล้วศิลป์ภาษาเป็นภาษาที่3 ซึ่งต้องนับหนึ่งใหม่เพื่อนในห้องบางคนก็มีพื้นฐานบ้างคนก็ไม่มีแต่พอเรียนไปเรื่อยๆเริ่มรู้สึกเรียนไม่ทันแล้วก็ไม่กล้าย้ายสายการเรียนค่ะเพราะอายเพื่อน ภาษาหลักที่เราเลือกเรียนหน่วยกิตสูงมากกกทำให้ผลgpa ออกมาไม่ดีค่ะ ไม่ดีขนาดเกรดไม่ถึง 2.50 คือรู้เลยบรรลัยแน่ๆจะยื่นสอบคะแนนยังไม่ถึงเลย แต่ก็ลองยื่นไปหลายๆที่เท่าที่จะทำได้แต่พอเราได้ไปสอบมาเราสอบติดทุกมหาลัยที่เรายื่นค่ะ ด้วยความที่ยื่นไปก่อนติดก็ลองดูไม่ได้ชอบอะไรมากมาย แต่คณะที่เราชอบมากๆกลับไม่ติด... คือคณะของมธค่ะคือตอนนั้นเรายิ่งกว่าอกหัก โดนทิ้ง ไม่มีใครคบ เราร้องไห้ทุกวันความรู้สึกอยากตายมากๆ ก็รู้นะคะว่าเว่อไปมั้ยแต่เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
เราอยากจะลองดูอีกครั้งอะค่ะเพื่อความสุขในการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยและได้เรียนในสิ่งที่เราชอบคงจะมีความสุขมากๆ เราอยากได้คำแนะนำจากทุกคนนะคะ ไม่ว่าจะมีประสบการณ์หรือไม่มีเราพร้อมรับฟังควมคิดเห็นค่ะ คือเรามีโอกาสน้อย น้อยมากจริงๆที่จะติด คะแนนgpa gat pat วิชาสามัญ ไปแข่งกับคนอื่นนี่ลำบากแน่ๆ คะแนนแอดรวมออกมาก็ประมาณ 15000 ชีวิตรันทดจริงๆ ถ้าลองไปสอบอินเตอร์ก็กลัวเรียนไม่ไหวแบบตอน ม.ปลายอีกเป็นอะไรที่ทรมานมากไม่อยากเจอความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว ใครพอทราบคณะไหนที่คะแนนแอดไม่สูงมากของมธรบกวนให้คำแนะนำเราทีนะคะ เรามีคนให้คำปรึกษานะคะแต่เราก็ไม่รู้ว่าใครรู้จริงๆแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของเรา เพราะเรื่องนี้ต้องใช้วิจารณญาณจริงๆค่ะเราเข้าใจนะคะคนที่มองว่าไร้สาระจบที่ไหนมาก็มีคนเก่งๆเงินเดือนสูงๆเยอะแยะบอกความเห็นมาได้นะคะเรายินดีรับฟังค่ะ
เราอยากแสดงความยินดีกับทุกคนที่สอบติดและได้เรียนในคณะแล้วก็มหาลัยที่ต้องการนะคะใครคิดว่าเรียนไม่ไหวหรือยังไงก็ลองทำให้เต็มที่นะคะเราเป็นกำลังใจให้ค่ะ แล้วเราก็ดีใจกับคนที่ถึงจะไม่ได้เรียนในคณะหรือมหาลัยที่ชอบตั้งแต่แรกแต่พอได้เข้ามาเรียนแล้วรู้สึกว่าใช่เราดีใจด้วยจริงๆจากใจเลยค่ะมีวิธีอะไรยังไงในการปรับตัวก็แชร์กันมาได้นะคะ

สุดท้ายเราขอแสดงความยินดีกับนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทุกคนนะคะ เป็นมหาลัยในฝันของเราเลยค่ะเราก็ยังไม่เข้าใจตัวเองนะคะว่าอะไรทำให้เราชอบขนาดนี้เราเชื่อว่าธรรมศาสตร์ก็เป็นมาหลัยในฝันของหลายคนๆด้วยนะคะเรามีความสุขแทนทุกคนเลยจริงๆที่ได้เรียนมหาลัยนี้เราอิจฉามากค่ะๆ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเรียนแล้วก็ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกคนนะค่ะ

รักธรรมศาสตร์มากๆ
ปล.แชร์ทุกความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่นะคะเรายินดีรับฟังค่ะ
ใครเคยเป็นแบบเราหรืออยากจะระบายก็ทิ้งไลน์ไว้ได้นะคะไว้มีโอกาสเราจะแอดไปค่ะ
ใครที่กำลังจะสอบเข้ามหาลัยในปีนี้#dek59 หรือกำลังจะซิ่วไปที่ไหนเราเป็นกำลังใจให้นะคะทำให้เต็มที่ค่ะ ขอให้ติดๆๆๆทุกคนนะคะ

อยากเรียนธรรมศาสตร์มากกกกกกTT (สอบไม่ติดกะลองซิ่วปีนี้)
เราเป็นคนเฉยๆกับการที่จะเลือกเรียนมหาลัยรัฐหรือเอกชนนะคะ ถ้าใครได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบน่าอิจฉามากๆค่ะ เราเชื่อว่าทุกสถาบันมีการเรียนการสอนที่ดีค่ะแต่ก็จะแตกต่างกันไปบ้าง ตอนนี้เราพยายามจะทำใจและทำสิ่งที่มีอยู่ให้ดีที่สุดแต่มันก็ยังมีความฝันที่เราอยากจะเรียนที่มธอยู่ลึกๆ แล้วก็พยายามคิดหาทางที่จะซิ่วให้ได้มากที่สุด เราอาจจะเว่อไปแต่นี่คือความรู้สึกของเราจริงๆที่มีมาปีกว่าๆแล้วค่ะ เราคิดเรื่องนี้แล้วเราอยากร้องไห้ตลอดเลยค่ะ เรื่องนี้แม่เราก็รู้ว่าเราไม่โอเคแต่แม่เราว่าเราตลอดว่าจะอะไรนักหนา ไร้สาระ ทำที่มีอยู่ให้ดีที่สุดก็พอแล้วแค่นี้แม่ก็ภูมิใจแล้ว เราก็อยากทำเพื่อแม่ค่ะคือเรียนที่นี่ไปให้จบปี4เลย แต่เราก็ขอแม่ไว้ว่างั้นขอลองอีกครั้งปีนี้ถ้าไม่ติดก็จะอยู่เรียนที่เดิมให้แม่จนจบค่ะ แม่เราก็โอเคนะคะแต่ก็พอดูออกว่าเค้าก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่แต่เป็นเพราะความที่เราพยายามมาตั้งแต่ ม.ปลายแล้วเค้าก็เลยให้ลองอีกครั้ง เหตุผลแรกของเราคือเราเป็นคนเรียนไม่เก่งอะค่ะ แต่เรามีความพยายามมากกว่าคนอื่นนะคะ เหมือนคนเก่งอ่านรอบเดียวผ่านๆก็เข้าใจ แต่เราบางครั้ง10รอบยังไม่เข้าใจเลย เราไม่ได้เว่อนะคะเราเป็นจริงๆง่ายคือหัวไม่ดีอะค่ะ แต่เราก็พยายามให้คะแนนออกมาไม่แย่จนเกินไปค่ะ แต่ก็เหนื่อยกว่าคนอื่นตลอดเลย เหนื่อยกายไม่พอเหนื่อยใจด้วยค่ะ
ตอนม.ปลายเราเลือกเรียนศิลป์ภาษาค่ะ เราว่าเราพลาดตั้งแต่ตอนเลือกสายการเรียนแล้วค่ะเหมือนตอนนั้นยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรไม่อยากเรียนวิทย์ก็หนีสายวิทย์ ไม่อยากเรียนเลขก็ตัดสินใจไม่เรียนคำนวณชัวๆ แล้วศิลป์ภาษาเป็นภาษาที่3 ซึ่งต้องนับหนึ่งใหม่เพื่อนในห้องบางคนก็มีพื้นฐานบ้างคนก็ไม่มีแต่พอเรียนไปเรื่อยๆเริ่มรู้สึกเรียนไม่ทันแล้วก็ไม่กล้าย้ายสายการเรียนค่ะเพราะอายเพื่อน ภาษาหลักที่เราเลือกเรียนหน่วยกิตสูงมากกกทำให้ผลgpa ออกมาไม่ดีค่ะ ไม่ดีขนาดเกรดไม่ถึง 2.50 คือรู้เลยบรรลัยแน่ๆจะยื่นสอบคะแนนยังไม่ถึงเลย แต่ก็ลองยื่นไปหลายๆที่เท่าที่จะทำได้แต่พอเราได้ไปสอบมาเราสอบติดทุกมหาลัยที่เรายื่นค่ะ ด้วยความที่ยื่นไปก่อนติดก็ลองดูไม่ได้ชอบอะไรมากมาย แต่คณะที่เราชอบมากๆกลับไม่ติด... คือคณะของมธค่ะคือตอนนั้นเรายิ่งกว่าอกหัก โดนทิ้ง ไม่มีใครคบ เราร้องไห้ทุกวันความรู้สึกอยากตายมากๆ ก็รู้นะคะว่าเว่อไปมั้ยแต่เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
เราอยากจะลองดูอีกครั้งอะค่ะเพื่อความสุขในการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยและได้เรียนในสิ่งที่เราชอบคงจะมีความสุขมากๆ เราอยากได้คำแนะนำจากทุกคนนะคะ ไม่ว่าจะมีประสบการณ์หรือไม่มีเราพร้อมรับฟังควมคิดเห็นค่ะ คือเรามีโอกาสน้อย น้อยมากจริงๆที่จะติด คะแนนgpa gat pat วิชาสามัญ ไปแข่งกับคนอื่นนี่ลำบากแน่ๆ คะแนนแอดรวมออกมาก็ประมาณ 15000 ชีวิตรันทดจริงๆ ถ้าลองไปสอบอินเตอร์ก็กลัวเรียนไม่ไหวแบบตอน ม.ปลายอีกเป็นอะไรที่ทรมานมากไม่อยากเจอความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว ใครพอทราบคณะไหนที่คะแนนแอดไม่สูงมากของมธรบกวนให้คำแนะนำเราทีนะคะ เรามีคนให้คำปรึกษานะคะแต่เราก็ไม่รู้ว่าใครรู้จริงๆแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของเรา เพราะเรื่องนี้ต้องใช้วิจารณญาณจริงๆค่ะเราเข้าใจนะคะคนที่มองว่าไร้สาระจบที่ไหนมาก็มีคนเก่งๆเงินเดือนสูงๆเยอะแยะบอกความเห็นมาได้นะคะเรายินดีรับฟังค่ะ
เราอยากแสดงความยินดีกับทุกคนที่สอบติดและได้เรียนในคณะแล้วก็มหาลัยที่ต้องการนะคะใครคิดว่าเรียนไม่ไหวหรือยังไงก็ลองทำให้เต็มที่นะคะเราเป็นกำลังใจให้ค่ะ แล้วเราก็ดีใจกับคนที่ถึงจะไม่ได้เรียนในคณะหรือมหาลัยที่ชอบตั้งแต่แรกแต่พอได้เข้ามาเรียนแล้วรู้สึกว่าใช่เราดีใจด้วยจริงๆจากใจเลยค่ะมีวิธีอะไรยังไงในการปรับตัวก็แชร์กันมาได้นะคะ
ปล.แชร์ทุกความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่นะคะเรายินดีรับฟังค่ะ
ใครเคยเป็นแบบเราหรืออยากจะระบายก็ทิ้งไลน์ไว้ได้นะคะไว้มีโอกาสเราจะแอดไปค่ะ
ใครที่กำลังจะสอบเข้ามหาลัยในปีนี้#dek59 หรือกำลังจะซิ่วไปที่ไหนเราเป็นกำลังใจให้นะคะทำให้เต็มที่ค่ะ ขอให้ติดๆๆๆทุกคนนะคะ