เราเพิ่งเข้ามาตั้งกระทู้ครั้งแรก ถ้าเราทำอะไรผิดพลาดไปเราขอโทษไว้ก่อนเลยน้าาาาา
ต้องบอกก่อนว่าเรื่องที่เราพิมพ์ทั้งหมดคือเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นจริงๆ
บางคนอาจมองว่าไร้สาระ ก็ปล่อยผ่านเลยก็ได้น่ะ ~~
เราอยู่จังหวัดหนึ่งในภาคตะวันตก และเรียนมัธยมในตัวจังหวัดมาตั้งแต่มอต้นยันมอปลาย แต่ต้องบอกก่อนน้าาาา ว่าตอนนี้กำลังจะจบปริญญาแล้วจ้าาา
เรื่องมีอยู่ว่าาาา....... ตอนนั้นเราเรียนอยู่ชั้น ม.3 RB'81 น่ะ เราได้รู้จักกับรุ่นพี่คนนึง(ผช.)ซึ่งพี่เค้าบอกว่าย้ายมาจาก รร.ในตัวอำเภอ แต่เป็นอำเภอเดียวกับจังหวัดที่เราเรียนอยู่นี่แหละ พี่เค้าชอบมาแกล้งเราบ่อยๆแหละ แต่ด้วยความที่เรายังเด็กเราเลยคิดว่าเค้าเป็นพี่ชายที่ดีคนนึงถึงจะชอบแกล้งเราบ่อยไปหน่อยก็ตาม
ขอคั่นนิดนึง เรากำลังตามหาคนนี้อยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะตามหาเค้าได้จากไหน
พี่เค้าใจดีมากๆเลยน่ะ ตอนนั้นที่เรารู้จักกับเค้า เค้าบอกเราว่าชื่อ"หมู" พี่เค้าเรียนห้องม.4/7มั้ง ซึ่งตอนนั้นจะอยู่สีฟ้า รร.เราแบ่งสีตามคณะสีอ่ะ
พี่เค้ากับเราบ้านอยู่ทางเดียวกัน แต่เราไม่รู้จักบ้านพี่เค้าเพราะเราแยกกันกลับบ้านก่อนตลอดดดด TT
ตอนแรกพี่เค้าบอกเราน่ะว่าเค้ามารถประจำ แต่เค้ารู้สึกว่าไม่ชอบเลยมารถเมล์ ปล.เรานั่งรถเมล์มาตลอดตั้งแต่ม.1 และพี่เค้าเลยมารอเราขึ้นรถเมล์ในตลาดเพื่อไปเรียนด้วยกันทุกเช้า
ตอนแรกเราเข้าใจว่าบ้านพี่เค้าอยู่แถวบ้านเรา แต่เราเริ่มสังเกตว่าเค้าดูเหนื่อยๆ ง่วงๆทุกเช้าเลยถามเค้าว่าทำไมเป็นแบบนี้
เราได้คำตอบมาว่า เค้าบ้านอยู่ไกลมาก ไม่จำเป็นต้องมาขึ้นรถที่นี่ก็ได้ ด้วยความเป็นเด็กของเรามั้ง เราเลยไม่คิดอะไร อยากมาก็มา เราจะได้มีเพื่อนเล่นเวลาขึ้นรถ มีเพื่อนคุยด้วยจะได้ไม่เหงา เราคิดแค่นั้นจริงๆ
เราไม่มีข้อมูลพี่หมูมากพอเลย เรารู้แค่ว่าพี่เค้าเคยเป็นนักฟุตซอลทีมรร.ในตัวอำเภอ เคยแข่งชนะ แต่เราไม่รู้จักชื่อจริง เราเคยมีเบอร์โทรศัพท์เค้าน่ะ แต่พอเค้าหายไปเราก็ไม่สามารถติดต่อพี่เค้าได้อีกเลย เบอร์พี่เค้าขึ้นต้นด้วย 07xxxxxxx ตั้งแต่ที่ยังไม่ใช่ 08xxxxxxxx
สมัยนั้นมี hi5 พี่เค้าตั้งชื่อ hi5 เป็นเบอร์โทรศัพท์ แต่พอเค้าหายไป hi5 อันนั้นก็โดนลบทิ้งไปด้วยเหมือนกัน
ตอนที่พี่เค้าเรียนที่ RB พี่เค้าใส่ชุดนักเรียนที่ไม่ปักชื่อ ใส่เสื้อพละสีฟ้าแต่ใส่กางเกงวอร์มรร.เก่า แต่ไม่ปักชื่อ
แต่เรื่องที่มันกำลังจะเกิดขึ้น มันทำให้เรารู้เลยว่า พี่เค้ามีอิทธิพลกับเรามากน่ะ
วันสุดท้ายที่เราเจอเค้า เราคุยกันครั้งสุดท้ายบนรถเมล์ที่ขึ้นตอนเช้า
พี่เค้ามาพร้อมกับม้วนกระดาษที่ดูหวงมากๆทั้งๆที่ปกติพี่เค้าไม่เคยหวงอะไรกับเราเลยซักอย่าง
ด้วยความที่อยากรู้ เลยแย่งมาดู มันเป็นรูปภาพเกี่ยวกับในหลวง เหมือนรูปการประกวดอะไรซักอย่าง
แต่ที่เราแปลกใจไปมากกว่านั้นคือ รูปที่พี่เค้าวาดมันสวยมากกกกกก สวยจนเราไม่คิดว่าพี่เค้าจะวาดได้แบบนี้ (เอาจริงๆเราเองก็ไม่ได้รู้จักพี่เค้ามากไงเพราะเค้าเพิ่งย้ายรร.มา)
คำพูดสุดท้ายคือ พี่ต้องไปแล้วน่ะ ดูแลตัวเองดีๆหล่ะ รูปใบนี้แหละจะทำให้พี่ได้ไปอยู่ที่อื่น
เอาจริงๆเราก็ไม่เข้าใจที่เค้าพูดหรอก เราคิดว่าเค้าพูดเล่นด้วยซ้ำไป แต่เชื่อมั้ยว่าตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เกือบ 7 ปีแล้วที่เราตามหาพี่เค้า แต่เราไม่เคยเจออีกเลยยย
---วันนี้ที่เลือกมาตั้งกระทู้ที่นี่มันดูเป็นทางเลือกที่เรายังพอมีอยู่บ้าง ถ้ารบกวนใคร แท๊กห้องผิดไป เราขอโทษจริงๆน่ะ แต่เราอยากเจอเค้าอีกครั้ง อย่างน้อยๆแค่รู้ว่าพี่เค้ายังสบายดีอยู่ก็โอเค 😊---
พี่หมู ม.4/7 RB ถ้าพี่ยังอยู่หรือเพื่อนๆพี่เค้าที่รู้จักพี่หมู ถ้าใครยังติดต่อเค้าได้ ติดต่อเราทีน่ะ เราอยากเจอพี่เค้าอีกครั้ง เรามีอีกหลายเรื่องตลอดเวลา 7 ปีที่เราตามหาเค้ามันไม่ง่ายเลย
7 ปีที่เราไม่เจอกันอีกเลย 😔💕
ต้องบอกก่อนว่าเรื่องที่เราพิมพ์ทั้งหมดคือเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นจริงๆ
บางคนอาจมองว่าไร้สาระ ก็ปล่อยผ่านเลยก็ได้น่ะ ~~
เรื่องมีอยู่ว่าาาา....... ตอนนั้นเราเรียนอยู่ชั้น ม.3 RB'81 น่ะ เราได้รู้จักกับรุ่นพี่คนนึง(ผช.)ซึ่งพี่เค้าบอกว่าย้ายมาจาก รร.ในตัวอำเภอ แต่เป็นอำเภอเดียวกับจังหวัดที่เราเรียนอยู่นี่แหละ พี่เค้าชอบมาแกล้งเราบ่อยๆแหละ แต่ด้วยความที่เรายังเด็กเราเลยคิดว่าเค้าเป็นพี่ชายที่ดีคนนึงถึงจะชอบแกล้งเราบ่อยไปหน่อยก็ตาม
พี่เค้าใจดีมากๆเลยน่ะ ตอนนั้นที่เรารู้จักกับเค้า เค้าบอกเราว่าชื่อ"หมู" พี่เค้าเรียนห้องม.4/7มั้ง ซึ่งตอนนั้นจะอยู่สีฟ้า รร.เราแบ่งสีตามคณะสีอ่ะ
พี่เค้ากับเราบ้านอยู่ทางเดียวกัน แต่เราไม่รู้จักบ้านพี่เค้าเพราะเราแยกกันกลับบ้านก่อนตลอดดดด TT
ตอนแรกพี่เค้าบอกเราน่ะว่าเค้ามารถประจำ แต่เค้ารู้สึกว่าไม่ชอบเลยมารถเมล์ ปล.เรานั่งรถเมล์มาตลอดตั้งแต่ม.1 และพี่เค้าเลยมารอเราขึ้นรถเมล์ในตลาดเพื่อไปเรียนด้วยกันทุกเช้า
ตอนแรกเราเข้าใจว่าบ้านพี่เค้าอยู่แถวบ้านเรา แต่เราเริ่มสังเกตว่าเค้าดูเหนื่อยๆ ง่วงๆทุกเช้าเลยถามเค้าว่าทำไมเป็นแบบนี้
เราได้คำตอบมาว่า เค้าบ้านอยู่ไกลมาก ไม่จำเป็นต้องมาขึ้นรถที่นี่ก็ได้ ด้วยความเป็นเด็กของเรามั้ง เราเลยไม่คิดอะไร อยากมาก็มา เราจะได้มีเพื่อนเล่นเวลาขึ้นรถ มีเพื่อนคุยด้วยจะได้ไม่เหงา เราคิดแค่นั้นจริงๆ
เราไม่มีข้อมูลพี่หมูมากพอเลย เรารู้แค่ว่าพี่เค้าเคยเป็นนักฟุตซอลทีมรร.ในตัวอำเภอ เคยแข่งชนะ แต่เราไม่รู้จักชื่อจริง เราเคยมีเบอร์โทรศัพท์เค้าน่ะ แต่พอเค้าหายไปเราก็ไม่สามารถติดต่อพี่เค้าได้อีกเลย เบอร์พี่เค้าขึ้นต้นด้วย 07xxxxxxx ตั้งแต่ที่ยังไม่ใช่ 08xxxxxxxx
สมัยนั้นมี hi5 พี่เค้าตั้งชื่อ hi5 เป็นเบอร์โทรศัพท์ แต่พอเค้าหายไป hi5 อันนั้นก็โดนลบทิ้งไปด้วยเหมือนกัน
ตอนที่พี่เค้าเรียนที่ RB พี่เค้าใส่ชุดนักเรียนที่ไม่ปักชื่อ ใส่เสื้อพละสีฟ้าแต่ใส่กางเกงวอร์มรร.เก่า แต่ไม่ปักชื่อ
แต่เรื่องที่มันกำลังจะเกิดขึ้น มันทำให้เรารู้เลยว่า พี่เค้ามีอิทธิพลกับเรามากน่ะ
วันสุดท้ายที่เราเจอเค้า เราคุยกันครั้งสุดท้ายบนรถเมล์ที่ขึ้นตอนเช้า
พี่เค้ามาพร้อมกับม้วนกระดาษที่ดูหวงมากๆทั้งๆที่ปกติพี่เค้าไม่เคยหวงอะไรกับเราเลยซักอย่าง
ด้วยความที่อยากรู้ เลยแย่งมาดู มันเป็นรูปภาพเกี่ยวกับในหลวง เหมือนรูปการประกวดอะไรซักอย่าง
แต่ที่เราแปลกใจไปมากกว่านั้นคือ รูปที่พี่เค้าวาดมันสวยมากกกกกก สวยจนเราไม่คิดว่าพี่เค้าจะวาดได้แบบนี้ (เอาจริงๆเราเองก็ไม่ได้รู้จักพี่เค้ามากไงเพราะเค้าเพิ่งย้ายรร.มา)
คำพูดสุดท้ายคือ พี่ต้องไปแล้วน่ะ ดูแลตัวเองดีๆหล่ะ รูปใบนี้แหละจะทำให้พี่ได้ไปอยู่ที่อื่น
เอาจริงๆเราก็ไม่เข้าใจที่เค้าพูดหรอก เราคิดว่าเค้าพูดเล่นด้วยซ้ำไป แต่เชื่อมั้ยว่าตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เกือบ 7 ปีแล้วที่เราตามหาพี่เค้า แต่เราไม่เคยเจออีกเลยยย
---วันนี้ที่เลือกมาตั้งกระทู้ที่นี่มันดูเป็นทางเลือกที่เรายังพอมีอยู่บ้าง ถ้ารบกวนใคร แท๊กห้องผิดไป เราขอโทษจริงๆน่ะ แต่เราอยากเจอเค้าอีกครั้ง อย่างน้อยๆแค่รู้ว่าพี่เค้ายังสบายดีอยู่ก็โอเค 😊---
พี่หมู ม.4/7 RB ถ้าพี่ยังอยู่หรือเพื่อนๆพี่เค้าที่รู้จักพี่หมู ถ้าใครยังติดต่อเค้าได้ ติดต่อเราทีน่ะ เราอยากเจอพี่เค้าอีกครั้ง เรามีอีกหลายเรื่องตลอดเวลา 7 ปีที่เราตามหาเค้ามันไม่ง่ายเลย