แอบรักรุ่นน้องทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้...

เราอยู่ ม.6 ส่วนรุ่นน้องอยู่ ม.4 เราเรียนไม่เก่งส่วนน้องเค้าเรียนเก่งมาก เราเห็นน้องเค้ามาตั้งแต่น้องเค้าเด็กเพราะน้ารู้จักกับพ่อของน้องเค้า ตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรกับน้องเค้านะ พอมาเจอน้องที่โรงเรียนซึ่งก้ไม่ค่อยแน่ใจหรอกว่าน้องเค้าคือลูกของคนที่น้ารู้จักแต่ก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าใช่ไหม แล้วพ่อน้องเค้าก็มารับซึ่งเป็นคนที่น้ารู้จักจริงๆ เราก็ตกใจว่าใช่ได้ไง จากวันนั้นมาเราก้แอบมองน้องเค้าทุกวัน ไม่กล้าแอดเฟสไป ไม่กล้าทัก ทำได้แค่มองน้องเค้าอยู่อย่างนี้ทุกวัน จนวันนึงเรามีแฟนแต่เราก็ไม่ได้เลิกชอบน้องเค้านะ พอเลิกกับแฟน เราก็ยังชอบน้องเค้าอยู่จนทุกวันนี้ เราชอบน้องเค้าตั้งแต่น้องอยู่ ม.3 จนตอนนี้น้องอยู่ ม.4 แล้ว เราเลยแอดเฟสน้องชายของน้องเค้าไป แต่ไม่กล้าแอดเฟสเจ้าตัว ตอนเย็นน้องเค้าจะเล่นบอลกับเพื่อนกลับบ้านเย็นพ่อน้องมารอรับทุกวัน ถ้าวันไหนเรากลับบ้านเย็นได้เราก็จะแอบเดินออกนอกโรงเรียนพร้อมน้องเค้าเดินตามหลังบ้างเดินนำหน้าบ้าง ก็มีความสุขดีนะ เราไม่ค่อยแสดงความรู้สึกว่าแอบชอบใครน้อยคนมากที่จะรู้ว่าเราชอบน้อง เวลาเจอน้องเราก็จะแอบมองน้องเค้า เห็นน้องยิ้ม หัวเราะเล่นกับเพื่อน เราก็มีความสุขแล้ว บางทีก็คิดจะทักเฟสน้องชายของน้องเค้าไปนะอยากรู้ว่าน้องเค้าเป็นยังไงทำอะไรอยู่แต่ก็ไม่เคยกล้าสักครั้ง ก็ทำได้เพียงแค่แอบมองอยู่แบบนี้แหละ ไม่ให้เค้ารู้ ดีกว่าเค้ารู้แล้วเค้าไม่ชอบ ได้ยินมาว่าขนาดคนน่ารักๆมาชอบน้องเค้ายังไม่ชอบเลย แล้วนับประสาอะไรกับเราที่เค้าจะมาชอบ อยู่แบบนี้แหละมีความสุขแล้วแต่ก็อาจจะมีบางทีที่แอบเฟวๆอยู่บ้าง แต่ก็ทำไงได้เราเป็นแค่คนแอบชอบ