ถ้าเป็นคุณจะทำยังไงค่ะ จะรับรักเคา้คนนั้นหรือป่าว

ความลับของเพื่อน (ในวันที่สายไป)

ณ. โรงเรียนมัธยมในชุมชนแห่งหนึ่ง ซึ่งห่างไกลจากตัวเมือง เป็นโรงเรียนมัธยมปีที่ 1-3 แต่ละชั้นมี 2 ห้อง เท่านั้น และวันนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมวันเเรกของภาคเรียนที่ 1

เรื่องนั้นมีอยู่ว่ามีฉันอ๊ะชื่อ "โดนัท" เรามีนิสัยห้าวๆ กวนตีนนิดๆ ( หรือเรียกว่าไม่มีความเป็นผู้หญิงเลยก็ได้น่ะ 555+ ) ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ ม1/1 แล้วก็เป็นเด็กที่จบจากโรงเรียนแห่งนี้และเรียนต่อมัธยมที่นี่ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันเเรก และทุก ๆวัน ฉันต้องนั่งรถประจำทางไปโรงเรียนทุกวัน (กริ๊งงงงงง..!! เสียงนาฬิกาปลุก) ตายเเล้ววว..!@#*& นี่ตรูตื่นสายอีกเเล้ว ในที่สุดฉันก็ไปโรงเรียนสายตั้งเเต่วันเเรก ( จะรอดไหมเนี้ยตรู คิดในใจ ) จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายเข้าห้องเรียน ฉันได้เดินเข้าไปในห้องเรียนเพื่อหาโต๊ะนั่งแต่ก็ไม่มีโต๊ะว่างเลย ซึ่งห้องเรียนมีโต๊ะทั้งหมด 3 แถว เป็นโต๊ะคู่ทั้งหมด และก็ว่างอยู่โต๊ะเดียว คือ โต๊ะแถวที่ 2 ด้านขวามือ แน่นอนฉันก็ต้องนั่งตรงนั้นเพราะไม่มีทางเลือกนิค่ะ..!! ฉันก็เอากระเป๋าไปว่างที่โต๊ะและฉันก็ได้เจอกับเพื่อนใหม่ของฉัน เธอชื่อว่า "น้ำ" ซึ่งย้ายมาจากโรงเรียนอื่นแล้วมาเรียนที่นี่เช่นกัน เพราะเรา 2 คน มีอะไรเหมือนกันมั้งค่ะ เรา 2 คนเลยสนิทกันได้เร็ว ( หรือเรียกว่าบ้าเหมือนกันก็ได้ค่ะ 555+ ) ในขณะที่อาจารย์กำลังเข้าสอนอยู่นั้น ก็มีคนมาสกิตที่แขนฉัน ฉันก็เลยหันไป นั้นคือ ผู้ชายที่นั่งแถวที่ 3 ใกล้ๆฉันเองค่ะ ผู้ชายคนนก็พึ่งย้ายเข้ามาเรียนที่นี่เหมือนกัน

โอม: ขอโทดน๊า..!! เธอชื่อไรอ่ะ..??

ฉัน: ชื่อ "โดนัท" อ่ะ มีไรอ่ะป่าว..?? ( โคตรเขิลเลยยย คิดในใจ )

โอม: เราชื่อ "โอม" น่ะ แกขอยืม "ลิบฟิก" หน่อยสิ ( ลืมเอามาอ่ะ )

ฉัน: อ่อ ๆ ได้สิอยู่ในกระเป๋าอ๊ะ

เเล้วตั้งเเต่วันนั้นมาฉันกับโอมก็สนิตกันชอบกวนปราสาทกันบ่อยๆ เจอหน้ากันทีไร ใอ่โอมชอบแกล้งตลอดดดด จนชิน ( ทำไมรู้สึกหวั่นไหวยังไงไม่รู้ ) เย้ เย้ ปิดเทอมเเล้วโว๊ยยยย !@$#@% ในที่สุดก็จบ ม.1 สักที

ขึ้น ม.2 ล่ะโว๊ยยยย..!! ในที่สุดก็เปิดเทอมสักที

โดนัท: โย่ โย่..!! น้ำ เป็นไงบางสบายดีอ๊ะป่าวเนี้ย..???

น้ำ: ก็ดีน่ะ อยู่บ้านกินๆนอนๆ เหงาก็เหงา

โดนัท: ก็ดีแล้วจะได้อ้วนๆ ผอมหมดและเนี้ย

และอีกสักพักใอ่โอมก็มา.....

โอม: โดนัทจ้าาาาาาาา

โดนัท: อย่าพูด จ้า กูขนลุก ( แต่ในใจอ่ะชอบที่แกพูดแบบนี้โอม )

ต่อจากนั้นพวกเราก็คุยกันเรื่อยเปื่อยเพราะไม่ได้เจอกันนาน และต่อจากนั้นทุกๆครั้งที่คุยกับโอมฉันจะแอบมองมันบ่อยๆ และรู้สึกหึงหวงทุกครั้งที่โอมคุยกับผู้หญิงอื่นแม้กระทั่งโอมเล่นกับน้ำหรือว่า [[[ เราชอบโอม ]]] และคืนนั้นเอง โอม ได้โทมาหาฉันในตอนดึก ดีใจๆๆๆๆ

โดนัท: กี่โมงเเล้วว่ะดึกแล้วนะกูง่วงมีไร ( ทั้งที่ในใจแอบ กริ๊ดดด อยู่ )

โอม: กูอยากให้ชอบไรหน่อยว่ะ แต่ต้องรับปากว่าจะช่วย นะ นะ

โดนัท: เออๆๆ มีไรให้ช่วยว่ามา

โอม: กูชอบน้ำอ๊ะ..!! พรุ่งนี้กูจะขอน้ำเป็นแฟนช่วยกูหน่อยดิ

โดนัท: อืมๆ เดี๋ยวกูช่วยและกัน เเค่นี้น่ะกูง่วง ( น้ำตาซึม )

โอม: ขอบคุณที่เพื่อนเลิฟ ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ดดดดดด ( ว่างสาย )

"โอมชอบน้ำ" จริงๆอ่ะหรอออ ทีผ่านมาโอมคงคิดกับเราเเค่เพื่อนคนหนึ่งสิน่ะ นี่เราคิดไปเองฝ่ายเดียวใช่ไหม..?? ทั้งที่เราไม่เคยร้องไห้ให้ใครมาก่อนแต่ทำไมวันนี้กูถึงร้องว่ะ นี่กูต้อง "ตัดใจจากโอม" ใช่ไหม..??

พอเช้าวันรุ่งขึ้น โอมก็ซื้อดอกไม้เพื่อขอน้ำเป็นเเฟน ซึ่งดอกไม้นั้นฉันเป็นคนเลือกให้ และเเล้วโอมก็ขอน้ำเป็นแฟนต่อหน้าฉัน ( ตอนนี้ฉันกำลังยิ้มอยู่ ยิ้มอยู่ ยิ้มทั้งน้ำตาที่ไหลออกมา ) แต่แล้วโอมก็ขอน้ำเป็นแฟนไม่สำเร็จเพราะน้ำบอกกับโอมว่ามีแฟนแล้ว เราเป็นเพื่อนกันดีกว่า ทำโอมถึงกับร้องไห้จนตาบวม และเเล้วพวกเราก็เรียนจบ ม.2 และดูเหมือนว่าโอมจะทำใจได้เเล้วแหละ จากนั้นก็ปิดเทอม ( ฉันเริ่มทำใจได้และตัดใจจากโอมได้แล้ว )

ขึ้น ม.3 เเล้วครัชผมมมมม

ตอนนี้ฉันทำใจและตัดใจจากโอมได้เเล้ว เเละตอนนี้ฉันคบกับคนดังที่ทั้งโรงเรียนก็รู้จัก ฉันคบได้ 4 วัน ก่อนวันเปิดเทอม ตอนนี้โอมก็ทำใจได้เเล้วเช่นกัน เปิดเทอมมาโอมหน้าตาสดใสขึ้นมา ( แต่โอมมีนิสัยที่เปลี่ยนไปจากเดิม )

โอม: เป็นไงบางอ่ะ สบายดีป่าว..??

โดนัท: ก็ดีน่ะ ( ตอบด้วยหน้าตาสดใส )

หลังจากเปิดเทอมได้ 2 วัน ฉันก็บอกเลิกกับแฟน เพราะฉันรู้สึกว่าเรามีนิสัยต่างกันเกิ๊นไป หลังจากนั้นฉันก็เป็นโสดไม่คบกับใครทั้งนั้น ( เพราะอยู่คนเดียวดีกว่า ) เวลาผ่านมาเร็วเหลือเกิน อีก 2 วัน ก็ถึงวันจบเเล้ว ในขณะที่เพื่อนพักผ่อนเพราะไม่มีเรียนทุกคนลงมานั่งเล่นที่ศาลากันหรือไมก็ออกไปเที่ยวฉลองวันจบ ม.3 ฉันก็นั่งเล่นกับเพื่อนที่ศาลาหน้าโรงเรียน แต่ฉันลืมของไว้ที่ห้องฉันเลยเดินกับไปเอาของที่ห้องทั้งที่ไม่รู้เรยว่าใครเดินตามหลังมา พอฉันมาถึงห้องเรียนซึ่งประตู

หน้าต่างปิดหมด ฉันก็เดินไปที่โต๊ะของฉันและยิบของที่ฉันลืมไว้ และตอนนั้นโอมก็เดินเข้ามาในห้อง แต่ฉันก็ไม่คิดอะไรเพราะเราไม่ได้คิดไรเเล้ว....???

โดนัท: ลืมของไว้ในห้องเหรอโอม รีบเอาของน่ะเพราะพาลโรงจะล็อคห้อง

โอม: ป่าวลืมของหรอกกกก..

โดนัท: เอ้า..!! แล้วเข้ามาทำไม...??

โอม: กูมีเรื่องไรจะบอกว่ะ

โดนัท: เรื่องไรอ่ะ...!!! ( มาแปลกๆแฮ่ )

โอม: กูรักว่ะ โดนัท กูพึ่งรู้ว่ากูไม่ได้ชอบน้ำตั้งแต่เเรกว่ะ ความรู้สึกที่กูรู้สึกกับน้ำอ่ะมันเป็นความรู้สึกของเพื่อนรักเพื่อนว่ะ ใครเข้าใกล้น้ำกูก็รู้สึกเฉยๆ ไม่รู้สึกอะไร แต่พอมีใครเข้าใกล้กูรู้สึกหึงหวง ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้

โดนัท: กูบอกตามตรง เมื่อก่อนกูก็ชอบจนตัดใจ แต่พึ่งมาบอกมันช้าไปว่ะ ถามใจให้ดีก่อนเถอะว่ามั่นใจเเล้วหรอ ถ้าไม่มั่นใจอย่ามาพูดคำนี้กับกูเลย ขอร้อง กูไม่อยากเจ็บอีก กูไปก่อนน่ะ

ในที่สุดวันสุดท้ายก็มาถึงที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยเป็นวันสุดท้ายแลละหลังจากนั้นฉันก็เจอโอมเรื่อยๆแต่ฉันพยายามจะไม่คุยพยายามจะไม่สนใจเพราะไม่อยากเจ็บอีกแต่เราก็ยังรักโอมอยู่น่ะค่ะแต่กลัวเจ็บมากกว่า

[[[ชื่อทั้งหมดเป็นชื่อสมมุติน่ะ]]]